در حاشیه دعوا بر سر یک نشان درجه یک هنری؛

چگونه مدیر موزه، یک شبه بالاترین مقام اجرایی هنر ایران شد؟

چگونه او با این سن و سابقه اندک به یک باره از مدیریت یک موزه کوچک به بالاترین مقام حوزه هنرهای تجسمی، موسیقی و تئاتر تبدیل شود؟ در شرایطی که بسیاری از هنرمندان برجسته فاقد هر سطح نشان هنری هستند، وزیر اسبق فرهنگ و ارشاد اسلامی با چه انگیزه‌ای به این شخص اصرار می‌کرده که به او حتماً نشان درجه یک هنری بدهد؟! این ارتقای آسانسوری محصول چیست؟

کد خبر: ۸۰۴۱۶۵

تاریخ: ۰۹ خرداد ۱۳۹۷ - ۲۱:۱۹

جنجال‌ها درباره اهدای نشان درجه یک هنری به معاون هنری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی این پرسش را پیش آورد که اساساً چگونه او یک شبه از مدیریت یک موزه کوچک جهشی چشمگیر داشت و در جایگاه معاونت هنری، به بالاترین مقام اجرایی در حوزه‌های هنری اعم از موسیقی، تئاتر و هنرهای تجسمی تبدیل شد؟

به گزارش «تابناک»؛ با وجود آنکه از تغییر قریب الوقوع علی مرادخانی معاون هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی سخن به میان آورده بود، بسیاری تصور نمی‌کردند چنین اتفاقی رخ دهد، چرا که مرادخانی عنصری کلیدی بود که تاثیراتی فراتر از کارکردش به عنوان معاون هنری داشت. با این حال انتصاب سیدمجتبی حسینی به عنوان جایگزین علی مرادخانی این تغییر را همراه با شگفتی است. مدیرعامل موسسه موزه ملک که تنها هنرش خوش نویسی بود، به یک باره معاون هنری شد و کنترل موسیقی، تئاتر و هنرهای تجسمی ایران را در اختیار گرفت.

در روزهای اخیر، یکی از ابعاد فعالیت سید مجتبی حسینی زیر ذره بین قرار گرفته و آن هم اهدای نشان درجه یک هنری به او از سوی علی جنتی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی است. برای اهدای نشان‌های هنری شورای ارزشیابی هنرمندان فعالیت دارد که در دوره‌ای مسئولیتش با معاون هنری کنونی بود؛ نشان‌هایی که سوای افتخارش، در حکم مدرک علمی است و برای هنرمندانی که مدرک رسمی دانشگاهی ندارند، کارکرد مشابهی پیدا می‌کند. این نشان معمولاً به صورت علنی اهدا می‌شود و دریافت کنندگان نیز رسماً اعلام می‌شوند اما جستجوها نشان نداد که در زمان گذشته اعلام شده باشد که با مجتبی حسینی نشان درجه یک هنری در حوزه خطاطی داده شده باشد!

روابط عمومی معاونت امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، در بخشی از توضیحی که در این زمینه ارائه کرده است، آورده است: «در پرونده حسینی برای بررسی سوابق و مدارک لازم از جمله تایید دو استاد در حوزه تخصصی (که یکی از شروط و ضوابط است) از جمله غلامحسین امیرخانی موجود است. پس از مدتی با اصرار وزیر وقت فرهنگ و ارشاد اسلامی (علی جنتی) که طبق قانون، رییس شورای ارزشیابی هنرمندان است و اختیار دارد که پرونده‌ای از هنرمندان را برای بررسی به شورای ارزشیابی هنرمندان کشور ارسال کند و پرونده به کمیت‌ های تخصصی ارائه نشود، پرونده حسینی در شورا مطرح می‌شود و اعضای شورا با اعطای درجه هنری موافقت می‌کنند...»

در بخش دیگری از این توضیح آمده است: «کمیته‌های تخصصی در شورای ارزشیابی هنرمندان از نظر حقوقی نقش مشورتی دارند و رای آنها نظر حقوقی و قانونی نیست و درجه‌ای را برای هنرمند به شورا پیشنهاد می‌کنند، تصویب درجه هنری که اعتبار حقوقی دارد و ممکن است با نظر کمیته‌های تخصصی یکسان باشد یا نباشد، بر عهده شورای ارزشیابی هنرمندان کشور است. پیش از آن نیز زمانی که محمدحسین نیرومند؛ مشاور وزیر ارشاد [در دولت‌های نهم و دهم] و دبیر شورای ارزشیابی هنرمندان کشور بوده، پرونده نیرومند در رشته کاریکاتور بدون ارجاع به کمیته‌های تخصصی در شورا ارزشیابی هنرمندان کشور بررسی شده و درجه هنری دریافت کرده است.»

این توضیحات با واکنش محمدحسین نیرومند از جریان فرهنگی حاکم در دولت احمدی نژاد همراه شد و نیرومند در بخشی از توضیحاتش تاکید کرد: «از آنجاکه چنین روزهایی را پیش بینی می‌نمودم به عنوان نماینده تام الاختیار وزیر و دبیر شورای ارزشیابی هنرمندان همان مسیری را برای دریافت درجه هنری پیمودم که سایر درخواست کنندگان دنبال می کردند. به عبارتی در کمیته تخصصی پرونده تشکیل دادم، چندین ماه همانند سایرین در نوبت انتظار ماندم، در کمیته تخصصی پرونده ام مورد ارزیابی کارشناسی قرار گرفت و سرانجام بدون حضورم به عنوان دبیر شورای ارزشیابی مدارک ارائه شده ام مورد بررسی شورا ارزشیابی قرار گرفت و نهایتا شورا درجه یک هنری را به اینجانب اعطا نمودند...»

او در بخش دیگری از توضیحاتش به معاون هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی کنایه زد: «...با همه احترامی که برای شورای ارزشیابی هنرمندان قائل هستم باور دارم که درجه هنری تنها یک برگه کاغذ معمولی است. حقیر با بیش از سی سال تلاش در همه عرصه های مرتبط با هنرکاریکاتور کشور قبلا درجه هنری خود را از جامعه هنرمندان کاریکاتوریست کشور دریافت نموده ام. بنابراین گواهینامه درجه هنری وقتی ارزش واقعی می یابد که جامعه هنری مرتبط با آن رشته آن را به رسمیت بشناسد. امیدوارم که برای جناب آقای سید محمدمجتبی حسینی معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز اینگونه باشد.»

این جنجال‌ها باعث شد که معاون هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در معرض توجه قرار گیرد و این پرسش مطرح شود که چگونه او با این سن و سابقه اندک به یک باره از مدیریت موزه ملک به بالاترین مقام حوزه هنرهای تجسمی، موسیقی و تئاتر تبدیل شود؟ در شرایطی که بسیاری از هنرمندان برجسته فاقد هر سطح نشان هنری هستند،وزیر اسبق فرهنگ و ارشاد اسلامی با چه انگیزه‌ای به این شخص اصرار می‌کرده که به او حتماً نشان درجه یک هنری بدهد؟! این ارتقای آسانسوری محصول چیست؟