پيشرفت «سله سائو» در زمينه بازي گروهي و جنگ‌هاي تن به تن؛

دن فابيو، برزيل را مدعي اول مي‌داند

با اين كه اسپانيا در سه سال اخير فقط يك شكست داشته و بردهايش غيرقابل شمارش بوده و در گروه پنجم انتخابي جام جهاني در قاره اروپا نيز تمامي 10 بازي‌اش را برد و چشم‌ها را خيره كرد اما كاپه‌لو متوجه اين نكته ظريف شد كه شاگردانش در مصاف با برزيل هرگز به گونه‌اي نبودند كه حريف را به ارائه صددرصد توانش وادارند و ياران لوسيو بدون نياز به چنين امري، به راحتي پيروز شده‌اند حال آنكه اسپانيا با كلاس بالاي فني‌اش مي‌تواند سله‌سائو را به چنين رويكردي وادار نمايد.

کد خبر: ۸۰۰۰۹

تاریخ: ۱۵ دی ۱۳۸۸ - ۱۷:۳۱

اين يك ايده پرطرفدار و تقريباً عمومي است كه تيم ملي فوتبال برزيل را بايد اميددار نخست فتح جام جهاني 2010 دانست كه قدري بيش از 5 ماه بعد در 10 استاديوم مختلف در كشور آفريقاي جنوبي آغاز مي‌شود و يك ماه طول مي‌كشد و در گام نخست آن 32 تيم حاضر به 8 گروه 4 تيمي تقسيم شده‌اند.
به فهرست افراد معتقد به فرضيه فوق بايد فابيو كاپه‌لو را هم افزود.

به نوشته ایران؛ سرمربي ايتاليايي و سرد و گرم چشيده تيم ملي انگليس تيمش را به شكلي قاطع و با فتح 9 ديدار از 10 مسابقه‌اش در گروه ششم انتخابي جام در منطقه اروپا به مرحله نهايي رهنمون شده است و انگليسي‌ها در اين مرحله در دسته سوم با الجزاير، امريكا و اسلووني همگروه شده‌اند و صعودشان از اين گروه به مرحله حذفي بسيار محتمل مي‌نمايد ولي اين مسئله و حتي قرار گرفتن برزيل در گروه دشوارتر هفتم و در كنار پرتغال، ساحل‌عاج و كره شمالي نيز دن فابيو را از صدور حكم به سود سله‌سائو بازنداشته است.

● يادگارهاي دوحه
قسمتي از تحسين زرد و آبي‌پوشان از زبان سرمربي سابق ميلان، رم، يوونتوس و رئال مادريد به تجربه‌اي برمي‌گردد كه خود وي و شاگردانش از مسابقه دوستانه اواخر آبان ماه دو كشور در دوحه قطر داشتند. در آن شب خاص، انگليس غايبان متعددي داشت و نتيجه با تك گل نيلمار، مهاجم ويارئالي برزيل فقط 0-1 به سود اين كشور شد اما تفاوت سطح و كلاس دو تيم چنان آشكار بود كه دن فابيو فهميد فرقي نمي‌كرد و حتي اگر آن شب لمپارد، جرارد، فرديناند و كول هم مصدوم نبودند و به ميدان مي‌آمدند، بعيد بود كه مردان دونگا برنده نشوند.

انگليس خوش اقبال هم بود كه اضافه بر چند فرصت مسلم برزيلي‌ها يك پنالتي آنان هم توسط لوييس فابيانو مهاجم سه‌ويايي برزيل به هدر رفت وگرنه انگليس متحمل شكست سخت‌تري مي‌شد. با اين كه اسپانيا در سه سال اخير فقط يك شكست داشته و بردهايش غيرقابل شمارش بوده و در گروه پنجم انتخابي جام جهاني در قاره اروپا نيز تمامي 10 بازي‌اش را برد و چشم‌ها را خيره كرد اما كاپه‌لو متوجه اين نكته ظريف شد كه شاگردانش در مصاف با برزيل هرگز به گونه‌اي نبودند كه حريف را به ارائه صددرصد توانش وادارند و ياران لوسيو بدون نياز به چنين امري، به راحتي پيروز شده‌اند حال آنكه اسپانيا با كلاس بالاي فني‌اش مي‌تواند سله‌سائو را به چنين رويكردي وادار نمايد.

● تيم بي‌رقيب
«كاپه‌لو»ي 64 ساله در مورد برتري‌هاي برزيل، در عين اينكه به گمان خيلي‌ها تيم كنوني اين كشور بسيار كم ستاره‌تر از تيم‌هاي سابق اين كشور است، مي‌گويد: «تيم فعلي برزيل چيزهاي زيادي را به من گوشزد كرده و ياد داده است. معتقدم در حال حاضر هيچ تيمي در سطح جهان با آنها برابري نمي‌كند و از پاره‌اي جهات كم نقص‌اند. اگر در گذشته برزيل به لحاظ فني و خلاقيت‌هاي فردي و نبوغ در حركات غريزي، تيمي فوق‌العاده بود اينك نوعي وقوف آشكار تاكتيكي و اشراف بر آنچه به لحاظ گروهي ارائه مي‌دهند، نيز در بازي‌شان نمود دارد. آنها به لحاظ فيزيكي هم قوي‌تر و كارآمدتر شده‌اند و در نتيجه مي‌توانند حريف را پرس كنند و در جنگ‌هاي رودرروي جسماني كم نياورند. با اين اوصاف پيدا كردن فضاي لازم براي بازي در برابر آنها كار بسيار سختي است.»

● تصور بي‌پايه
انگليس با هدايت كاپه‌لو (كه از شروع مربيگري‌اش در اين تيم 25 ماه مي‌گذرد) با 5 تيم از 10 تيم نخست جهان در جدول فيفا مسابقه داده است و با اينكه آلمان را در برلين برده و با هلند در آمستردام مساوي كرده اما به فرانسه، اسپانيا و برزيل باخته و در دو مورد آخر با تفاوتي محسوس و به حق شكست خورده است.

در حالي كه عده‌اي مدعي‌اند انگليس تابستان سال آينده شانس قابل توجهي دارد تا به 44 سال دور ماندنش از عنوان نخست جام جهاني پايان بخشد و مثل سال 1966 فاتح اين مسابقات شود، دن فابيو كوشيده است با زرنگي‌هاي ويژه خودش به جاي تأييد و تأكيد بر ادعاي فوق صرفاً بگويد كه هدف تيمش (و نه حق آن) فتح جام است. او مي‌گويد: «بديهي است كه تيم انگليس براي پيروزي به آفريقاي جنوبي برود اما اينكه اين امر صددرصد محقق باشد، يك تصور بي‌پايه است.»

● برخلاف باورهاي قبلي
با اين حال كاپه‌لو توانسته است در دوران زمامداري‌اش در انگليس اين باور پرطرفدار را كه فوتباليست‌هاي مطرح انگليس به دلايل مختلف براي تيم ملي خود سنگ تمام نمي‌گذارند و فقط در ديدارهاي باشگاهي مي‌درخشند زايل و اين را ثابت كند كه انگليسي‌ها در سطح ملي نيز مي‌توانند بدرخشند و پرتعصب باشند. او اين كار را با استفاده اكمل از نيروهاي موجود و طرح‌هاي بهتر تاكتيكي نسبت به اسلافش صورت داده است.

وجود جان تري، اشلي كول، ديويد بكام، استيون جرارد، وين روني، اميل هسكي، ژرمن دفو و گرت بري در تركيب انگليس باعث شده دن فابيو به لحاظ پرسنل انساني و غناي فني احساس ضعف در تيم خود نكند اما فقدان يك دروازه‌بان مجرب و تخصص انگليس در ناتمام گذاشتن مأموريت‌هايش در جام‌هاي بزرگ و ناكام شدن‌هاي مكررش در ضربات پنالتي در مراحل حساس اينگونه جام‌ها طي دو دهه اخير، احتمال وقوع ناكامي تازه‌اي از همين دست براي انگليسي‌ها در جام جهاني نوزدهم را كم جلوه نمي‌دهد. با اين اوصاف نبايد از خرد و ذكاوت مربي‌اي كه با علم به اين قضيه برزيل را فراتر از شاگردان مستعد اما فاقد ثبات‌اش اميددار اول مهمترين جشنواره فوتبال جهان معرفي مي‌كند، به شگفت آمد.