مدیری که ثابت کرد «لوبر، لوبُر و لووِر» شوخی قابل اغماض است؛

نمره مردودی برای رئیس شورای شهر شیراز با یک اشتباه درباره «ونیز»!

بافت تاریخی شیراز که بسیاری در ماه‌های اخیر و به واسطه اخبار شومی که پیرامونش منتشر می‌شود، درباره اش اطلاعاتی به دست آورده‌اند، در ساعات اخیر به «ونیز» گره خورد تا مشخص شود ریشه حال و روز ناخوشش چیست!

کد خبر: ۷۹۵۷۱۸

تاریخ: ۱۳ ارديبهشت ۱۳۹۷ - ۱۹:۱۷

بافت تاریخی شیراز که بسیاری در ماه‌های اخیر و به واسطه اخبار شومی که پیرامونش منتشر می‌شود درباره اش اطلاعاتی به دست آورده‌اند، در ساعات اخیر به «ونیز» گره خورد تا مشخص شود ریشه حال و روز ناخوشش چیست!

به گزارش «تابناک»؛ پس از حاشیه‌های فراوانی که اشتباه‌های مکرر یکی از نمایندگان مجلس در قرائت اسم مشهورترین موزه جهان در تریبون مجلس آفرید، حالا با اشتباه مشابهی مواجهیم که به جهاتی عجیب‌تر و تلخ‌تر است؛ اشتباهی که در برنامه زنده تلویزیونی رخ داده است.

موضوعی که بازتاب وسیعی در شبکه‌های اجتماعی داشته و موجب شده، بسیاری از هموطنانمان طی زمانی کوتاه دریابند که در شیراز بافتی تاریخی وجود دارد که نمونه مشابه آن را در ونیز می‌توان دید؛ ونیز در سوئیس، سوئد ... ایتالیا!

گوینده این جمله مغشوش، احمدرضا دستغیب، رئیس شورای شهر شیراز است و محل بیان این جمله، برنامه‌ای که پخش زنده تلویزیونی می‌شد؛ شبیه سوتی جنجال برانگیز نماینده مجلس پشت تریبون این قوه که پخش زنده رادیویی می‌شد و تلاش اطرافیان وی برای تصحیح آن نیز کارگر واقع نمی‌شد.

البته بر خلاف مجلس که در آن صدا به صدا نمی‌رسید و کسی به آن سخنران پراشتباه یادآوری نکرد، «موضع» غلط است و «موزه» درست، در برنامه اخیر تلویزیونی زود به سخنران رساندند که شهر مشهور ونیز در ایتالیاست؛ شهری که به واسطه پخش کارتون مارکوپولو و علاقه عموم به داستانش، برای ایرانیان بسیار نام آشناست و البته شباهتی هم به شیراز ندارد.

{$sepehr_media_875487_500_400}

درباره شباهت دو شهر سخن می‌گوییم که یکی مجموعه جزایری است که به کمک سازه‌های مختلف به هم متصل شده و شهری با گذرگاه‌های آبی پدید آمده و دیگری در منطقه‌ای کویری واقع شده که در آن آب کیمیاست؛ یکی در منطقه پربارش و دیگری در منطقه خشک. یکی ساخته شده از مصالح سنگی و دیگری بنا شده از خاک و خشت. تفاوت‌هایی زمینی و آسمانی که البته تنها اشکال حرف‌های رئیس شورا نیست.

اشکال بزرگ در سخنان دستغیب آنجاست که وی مدعی است، ونیز را دیده و با دیدن آن به شباهت‌های بافت تاریخی شیراز و آنجا پی برده، اما نمی‌داند ونیز کجاست. درست مثل اینکه یکی بگوید شیراز رفته، اما شیراز را شهری در عربستان یا عراق یا ترکیه معرفی کند؛ وضعیتی که در ماجرای لوور صادق نبود، چون گوینده آن جمله مدعی نبود آن موزه را دیده است.

اما اگر از همه این موارد صرف نظر کنیم، باز نخواهیم توانست روی اشکال اساسی‌تر در کلام رئیس شورا چشم ببندیم؛ اینکه بر خلاف نماینده مجلس که مسئولیتی در لوور یا نسبت به آن نداشت، رئیس شورای شهر شیراز نسبت به بافت تاریخی شهرش مسئولیتی سنگین دارد، اما کمترین مطالعه و تحقیقی در این خصوص ندارد!

وضعیتی وخیم که می‌شود از جمله عجیب دستغیب به آن پی برد. اینکه وی مدعی است، ارزش این بافت تاریخی به قدر میراث جهانی ونیز است که هر ساله پذیرای خیل گردشگران جهانی است، اما نه می‌داند ونیز کجاست و چگونه شهری است و نه ظاهرا جمله بهتری برای توصیف ارزشمندترین بافت قاجاری در کشورمان یافته است.

این در حالی است که اگر بدانیم بافت تاریخی شیراز در معرض خطرات پرشماری است و اخبار نامطلوب فراوانی در ماه‌های اخیر پیرامونش مخابره می‌شود، اوضاع وخیم‌تر جلوه می‌کند. آنقدر وخیم که جا دارد برای آینده این بافت تاریخی بیش از پیش نگران شویم، چون رئیس شورا با یک جمله نشان داده چند مرده حلاج است!