آشنایی با نرم افزار آموزش زبان عربی الحیاه

کد خبر: ۷۹۴۸۷۳

تاریخ: ۱۰ ارديبهشت ۱۳۹۷ - ۱۱:۰۹

گفت‌وگو با دکتر فکری، رئیس گروه زبان و ادبیات عرب دانشگاه تهران و تولیدکننده نرم افزار الحیاه

نرم افزار آموزش زبان عربی الحیاه، محصول یک تجربه آموزشی است. برای استفاده کردن از دست آورد های نوین علمی نیاز به بهره گیری ازفناوری و تکنولوژی آموزشی است. اصولا فراگیری همه دانش ها به ویژه آنهایی که بُعد مهارتی در فراگیری آن غلبه بیشتری دارد، فراهم کردن ابزارهای تعاملی بین فراگیر و محتوای آموزشی ضروری است. در دوران کنونی ما به جهت محدودیت هایی که افراد از نظر ارتباط مستقیم با دوره های آموزشی دارند و حضور در آنها به شکل سنتی که مبتنی بر کلاس، آموزش دهنده، آموزش گیرنده و مواد آموزشی باشد، دشوار گردیده است، ترجیحا این نرم افزار برخی از این حلقه ها را برداشته و راه را کوتاه تر کرده و امکان رسیدن به اهداف آموزشی را آسان تر می کند. امروزه آسان سازی و ساده سازی که بایکدیگر تفاوت دارند، بسیار در عرصه آموزش مورد توجه قرار گرفته است. یکی از موارد بسیار مهم در این خصوص بحث آموزش زبان است. آنچه که در حوزه زبان به شکل عام و در زبان عربی به شکل خاص اتفاق افتاده در زمینه آسان سازی آموزش اتفاق افتاده با دیگر دانشها تفاوت هایی دارد. اصولا هم پا و همراه شدن متولیان امر آموزش زبان در دنیا با استفاده کردن از این آسان سازی و ساده سازی به شدت مورد توجه قرار گرفته است. هرچند نسبت میان زبان ها متفاوت است. از جمله آنچه که مربوط به زبان عربی می باشد.

بر این اساس به دلیل دو ویژگی زبان عربی در میدان استفاده کردن از تکنولوژی های نوین در آموزش کندتر از بقیه زبانهای رایج بوده است:

ویژگی اول به ماهیت این زبان و تفاوت آن با زبان های دیگر بر می گردد. جهت های ساختاری زبان موجب شده است که سخت تر به شیوه های آموزشی موجود تن بدهد تا این که خودش را در این قالب و چارچوب قرار دهد.

ویژگی دوم بستر آن در مشرق زمین است. عمدتا در مغرب زمین شتاب برای استفاده کردن از تکنولوژی به لحاظ پیشرفت هایی که وجود داشته بیشتر است. طبیعتا باید بپذیریم که در موضوع تبدیل کردن فرآیند آموزش به تکنولوژی های نوین مورد توجه قرار گرفته، زبان عربی هنوز نتوانسته آن نیاز را برآورده کند. یعنی بین آنچه که ارائه شده است و آنچه که به عنوان نیاز وجود دارد فاصله زیادی است. خصوصا این که چنین تکنولوژی هایی جنبه قالب دارند و محتوای آن شاید در مواردی از آن قالب مهم تر باشد. بالاخره آنهایی که در حوزه برنامه نویسی این گونه فناوری های رایانه ای فعالیت می کنند می توانند این قالب را طراحی کنند. اما آنچه که باید در داخل این قالب قرار بگیرد متفاوت است. لذا به لحاظ ارتباطی تقریبا آن چیزی که در دنیا در مورد زبان عربی می گذرد و آنچه که اعم از کتاب، نرم افزار، فیلم و غیره تولید می شود و سطح توقعی که به راحتی این بسته و محصول بتواند بخش عمده ایی از آن نیاز را برآورده کند، فراهم نشده است. شاید به همین دلیل تجربه تولید بسته آموزشی صدی الحیاة و استفاده کردن از محتوای آن مجموعه گسترده درآموزش زبان عربی کاربردی با رویکرد جدید بسیار موفق بوده است. ما در این زمینه احساس کردیم در دهه هشتاد چنین آموزشی در شکل کتاب و نوشتار مورد استفاده قرار بگیرد ولی در دهه نود نیازمند این هستیم که از شیوه دیگری برای آن استفاده کنیم. به همین دلیل تبدیل کردن نسخه های کاغذی یا استفاده کردن از نسخه های الکترونیک به جای نسخه های کاغذی یکی از اولویت ها بوده است. در اینجا باید توجه کرد صرفا تبدیل کردن یک نسخه کاغذی به نسخه دیجیتالی نیست. این که باید از الگوی خودآموزی استفاده کرد، یعنی تا آنجایی که ممکن است نقش کلاس را در یک فضای مجازی برای فراگیر ایجاد کرد تا آن فرد بتواند با محتوای آموزشی ارتباط برقرار کند. تا با توجه به محتوای آموزشی بتواند پیشرفت تحصیلی که در کلاس اتفاق بیافتد کم و بیش برای خود ایجاد کند. اصولا هر چه بتوان فضای خودآموزی را به فضای کلاس نزدیک کنیم سطح موفقیت آن محتوای آموزشی بالاتر رفته است. این نرم افزار تلاش کرده این اتفاق بیافتد. به همین دلیل دو تجربه با یک تجربه سوم گره زده خورد:

تجربه اول این بوده که محتوای آموزشی که توانسته در دوره های آموزشی جواب بدهد مورد استفاده قرار گرفته است.

تجربه دوم این بوده که محتوای آموزشی تلاش شده که در آن شکل ارتباطی خودش قرار بگیرد نه صرفا یک سری اطلاعاتی که مقابل زبان آموز قرار گیرد و هیچ تعاملی با آن نداشته باشد. در این جا باید توجه داشت یک کتاب کاغذی جنبه تعاملی بسیار پایین دارد چون نمی تواند به شما پاسخ دهد این که کار را که انجام دادید صحیح است یا خیر.

تجربه سوم گره خوردن بخش فناوری با دو تجربه ذکر شده است تا بتواند فناوری ارتباط کاربری را برقرار کند نه تنها محتوای آموزشی.

این ها همه ویژگی هایی است که در نرم افزار الحیاة وجود دارد. در دنیا در حوزه زبان عربی با چند گونه نرم افزار مواجه هستیم که درمقایسه با آنها تفاوت های نرم افزار الحیاة معلوم می شود. برخی از نرم افزارها جنبه های سرگرمی و تنوعی دارند و هدف آنها آموزش نیست بلکه قصه گویی، نمایش، انیمیشن و مسابقه و از این قبیل است. شاید برای ایجاد ارتباط روحی و روانی افراد با این زبان خوب باشد اما آن را آموزش تلقی نمی کنند.

این نرم افزارها، نرم افزارهایی هستند که ممکن است بُعد تجاری و بازاری بر بُعد آموزشی آن غلبه داشته باشد. یعنی کسانی که می خواهند محصولی را شتاب زده تولید کنند اما نگاه آموزشی بلند مدت، ماندگار و محتوایی ندارند به چنین تولیداتی روی می آورند. ممکن است کتابی را انتخاب کرده و آن را تبدیل به نرم افزاری کنند. این یک پاره خط است و یک خط ممتد آموزشی نیست. اما برنامه آموزشی ابتدا باید طراحی شده باشد، نقطه مبدا و مقصد آن مشخص شده باشد سپس آن را به یک نرم افزار تبدیل کنیم. این رویکرد درستی است. نمونه مقایسه ای آن این است که به عنوان مثال نرم افزاری وجود دارد که مجموع ساعت هایی که فراگیر یا کاربر از آن استفاده می کند به پنجاه ساعت نمی رسد. یعنی حداکثر به سی ساعت می رسد که زمان ارائه شده برای آموختن یک زبان به ویژه زبان دوم مقدار کافی نیست و قطعا دارای کاستی است. به خاطر همین ما براساس همان سطح بندی در آموزش واقعی که برای فرد اتفاق می افتد سطوح آموزشی را تعریف کردیم. در این نرم افزار حداقل نه سطح طراحی شده است. از سطح پایه یا به اصطلاح فارسی بنیادین شروع می شود و چهار سطح مقدماتی بعد از آن قرار می گیرد و سپس چهار سطج متوسطه می باشد. اگر نه سطح را بخواهیم در نظر بگیریم چیزی نزدیک به سیصد و شصت ساعت کلاس ترسیم شده است. در اینجا به لحاظ بخش های کار شده حدود دویست و پنجاه ساعت آموزش وجود دارد. برای فردی که دویست و پنجاه ساعت در شیوه تعاملی با یک محتوای آموزشی صرف کند پایه خوبی از زبان ها فعال می شود. امروزه معتقدند میانگین آموزش برای زبان دوم بین چهارصد الی هشتصد ساعت است و این نرم افزار تقریبا نیمی از آن را پوشش می دهد. یعنی اگر پانصد ساعت را مثلا حد وسط بگیریم این نیمی از آن است. به همین دلیل اگر کسی به شکل بسیار دقیقی گام های طراحی شده در این نرم افزار را پشت سر بگذارد به آن اهداف آموزشی که در کلاس و آموزش مستقیم طراحی شده است تقریبا به شصت درصد آن می رسد.

تفاوت اساسی این نرم افزار با نرم افزارهای مشابه و به نوعی رویکرد اساسی این نرم افزار دو چیز است: 1- فراهم کردن آن کسر وحجم از آموزش که بتواند پایه آموزش زبان قرار بگیرد. 2- نقطه آغاز و انجام آن تعریف شده است. یعنی یک جُنگ نیست که مجموعه ای از چیزها را در نرم افزار ریخته باشیم . این سیر منطقی که از آغاز تا نقطه پایان آن است. اگر در این مجموعه بخواهیم نگاه کلی به محتوا داشته باشیم در این نه سطح چیزی حدود هفتاد یونیت یا وحده که واحد آموزشی است طراحی شده است. این اضلاعی که به آن اشاره شده آموزش لازم داده شده است. واژه گان عنصر اساسی هستند. اصطلاحات و تعابیر، گفتگوهای موقعیت محور، بخش شنیداری، بخش دستور زبان و برای هر کدام از آنها بالغ بر دوازده نمونه تمرین طراحی شده که حدود هفت هزار تمرین در این بسته آموزشی مورد توجه قرار گرفته است. در آموزش زبان همان طور که مستحضر هستید آموزش یا ارائه مطلب سی درصد از اهداف آموزشی است، هفتاد درصد بقیه آن تمرین و ممارست می باشد و آنچه که به پایدار شدن زبان می انجامد همان نقطه تمرینی است که این امر به خوبی در این نرم افزار دیده شده است. این تمرین ها کاری که در نرم افزارها صورت گرفته امکان تشخیص دادن درست، خطا و پاسخ دادن به آن وجود دارد. فرد علاوه بر این که در بخش های دیگر مطالب را دریافت می کند و از طریق تمرین می تواند به خودآزمایی هم برسد گاهی با پاسخ دادن درست و غلط متوجه می شود آن مطالب را فهمیده و نیاز به بازگشت دارد یا خیر. این نرم افزار تلفیقی از متن، صدا و تصویر می باشد. و خود این کمک می کند که متن ها از طریق دیداری مورد توجه قرار بگیرد. آن بخشی که صداها و ضبط صدای خودش و بر روی متن ها قرار داده شده کمک می کند به این که ارتباط شنیداری با آن برقرار کند. به هر ترتیب تصاویری که گذاشته شده تلاش شده جنبه های روانی و ارتباط روحی با محتوا را فراهم کند.

از ویژگی های دیگری که در این نرم افزار مورد توجه قرار گرفته به خاطر این که در شیوه خودآموز کار مراجعه به فرهنگ واژگان و استفاده از فرهنگ واژگان ضروری است، طراحی فرهنگ واژگان همیشه در دسترس است. زبان آموز نیاز به یک فرهنگ واژگان ویژه دارد. فرهنگ واژگان ندی الحیاة طراحی شده در نرم افزار متمرکز روی کلماتی است که در این بسته آموزش مورد استفاده قرار گرفته است. ندی الحیاة که به معنای شبنم زندگی است فرهنگ واژگان عربی به عربی و عربی به فارسی است که در نرم افزار قرار داده شده است. کاربر می تواند در هر نقطه ایی که با واژه ایی مواجهه می شود با جستجو کردن در آن لینکی که برای ارتباط با فرهنگ واژه قرار داده شده مشکل خود را برطرف کند یعنی به نوعی نیازهای کاربر را در خود نرم افزار دیده ایم و نه بیرون از نرم افزار. این فرهنگ واژگان معادل مترادف عربی و فارسی آن، حتی آدرس اولین بار به کاربرده شده واژه را می دهد. این بخش از نرم افزار جاهایی که تفاوت معنایی برای کلمه وجود دارد را هم مشخص می کند و به آن پرداخته است. نکته ویژه این فرهنگ واژگان بخش مترادف های عربی کلمات است که به مجموع واژگان آن اضافه می شود یعنی اگر ما در نرم افزار هشت هزار واژه داریم حداقل مقابل آن هشت هزار واژه قرار دارد و با تعدد مترادف ها تقریبا بیست هزار واژه در نرم افزار قرار گرفته است.

سطح بندی این نرم افزار براساس محتوایی است که از ابتدا طراحی شده و براساس الگوی اتحادیه اروپاست که شش سطح را برای فراگیری زبان دوم تعریف می کند. یعنی کسی که هیچ چیزی از زبان نمی داند با کسی که می خواهد تقریبا به مرز بومی آن زبان برسد شش سطح را باید طی کند. برای هر کدام از شش سطح که همان دو سطح را مقدماتی، دو سطح را میانه و دو سطح آخر را پیشرفته می گویند. برای آنها تعاریفی دارند ما در این نرم افزار تقریبا در پایان سطح چهارم قرار می گیریم یعنی سطح میانه را تمام می کنیم. علت قرار ندادن دو سطح پیشرفته آن است که در این دو سطح بیشتر کار یادگیری مربوط به مهارت چهارم یا نگارش است که در فضای کاملا مستقیم آموزشی اتفاق می افتد. در ایران به لحاظ این که در آموزش های قبل از دانشگاه آشنایی کلی با زبان عربی برای افراد پدید می آید مانند این که می دانیم حروف زبان عربی چیست. زبان عربی دارای نشانه هایی است. زبان عربی دارای ساختاری اشتقاقی می باشد. تولید ساختار را صرف گفته می شود. صرف یعنی تغییر کلمات.اغلب دانش آموزان می دانند نحو چیست وترکیب واژگان چگونه است. از آن رو که چنین اطلاعاتی را دارند در واقع ما آموزش زبان عربی را از نقطه صفر آموزش شروع نمی کنیم و طبیعتا آن پیش فرض ها را ولو ممکن است از نظر ما خیلی دقیق آموزش داده نشده باشد ولی آشنایی با آن وجود دارد. لذا در اینجا حروف آموزش داده نمی شود . حروف عربی غیر از چهار حرفی که در فارسی وجود دارد با عربی مشترک است. یا این که کلمات می توانند تغییر کنند. لذا بنای ما بر این است کسی که تقریبا دوره متوسطه را در ایران آموزش دیده است می تواند از این نرم افزار برای فراگیری زبان عربی آغاز کند. و ما آن را منحصر به مثلا قشر دانشگاهی، دانش آموز، اساتید و پژوهشگر نکردیم این یک آموزش عمومی زبان است. به همین ترتیب زبان آموزش داده شده در نرم افزار دو قید دارد: 1- زبان عمومی کاربردی است یعنی برای استفاده امروز او با تاکید بر مهارت های چهارگانه طراحی شده است. 2- زبان برای اهداف خاص نیست چون طبیعتا زبان برای اهداف خاص یک آموزش تکمیلی است مثلا زبان تجاری، رسانه ایی، دینی و مانند آن.

محیط اجرای نرم افزار: در گام اول بنا بر این شد که کاربری آن را در قالب استفاده از رایانه ببینیم اما ترجیح می دهیم که با توجه به اقبال بیشتر یا رو به افزایش استفاده از تلفن همراه روی این موضوع که نسخه موبایلی آن هم تولید شود به عنوان گام بعدی کار کنیم و امیدواریم که در فاصله انتقال از فضای رایانه به فضای تلفن همراه نواقصی را که ممکن است نرم افزار داشته باشد برطرف کنیم و غنی تر شدن آن اتفاق بیافتد .

قبل از این که وارد به این موضوع شویم که برای یادگیری زبان دوم چه توصیه ایی وجود دارد؟ باید توجه داشت امروزه زبان آموزی تبدیل به یک سرگرمی و تفنن شده است این یک نقطه حُسن می باشد نه یک نقطه عیب. در گذشته اگر کسی می خواست زبانی را بیاموزد دشواری ها و سختی هایی که باید تحمل می کرد تا بتواند این فرآیند را طی کند گاهی اوقات او رااز ادامه کار ناامید می کرد. امروزه با گسترش رسانه ها به همه معنای آن از کتاب، تلویزیون و روزنامه و غیره این سختی ها کمتر شده است یعنی فرد می تواند در اتومبیل، هنگام خوابیدن، حتی در محل کار خودش و غیره با زبان ارتباط بگیرد. این کمک می کند به این که از این فضا استفاده کند. به همین لحاظ برای افراد زبان آموزی یک جذابیت هایی مثل ورزش و تفریح پیدا کرده است. ما باید از این فضا برای اهداف فرهنگی و حتی علمی مثبت استفاده کنیم یعنی اگر در جامعه ما افراد دو الی سه زبان بلد باشند که کار سختی هم نیست این توانایی نه تنها امر نا مطلوبی نیست بلکه خیلی هم مطلوب و سودمند است.زیرا امکان ارتباط فرد را با حوزه های مختلف افزایش می دهد. البته زبان عربی برای ما فارسی زبانان موضوعیتی ویژه دارد. زبان عربی برای ما یک ویژگی سه سویه دارد که زبان های دیگر تنها ویژگی یک سویه دارد:

سویه اول: ویژگی سه سویه زبان عربی در جامعه ایران به این معناست که این زبان کلید ارتباط با میراث دینی و فرهنگی ماست و طبیعتا ارتباط با این زبان حتی با وجود لایه های متفاوت این ارتباط، زمینه ساز ارتباط با گنجینه فراوانی از معارف است که افراد از آن استفاده می کنند.

سویه دوم آن آمیختگی زبان فارسی با زبان عربی است که کار فراگیری عربی را بسیار راحت می کند. البته در جاهایی هم اشکالاتی را ایجاد می کند. ولی به هر ترتیب کسی که شعر سعدی و غیره می خواند وقتی به یک جمله عربی برخورد می کند کاملا متحیرانه و غریب وارانه به آن نگاه نمی کند یعنی متفاوت است از این که مثلا با زبان آلمانی مواجه شود زیرا زبان آلمانی هیچ تداخلی با زبان فارسی ندارند برخلاف عربی.

سویه سوم همان زبان ارتباطی است یعنی در منطقه ایی قرار گرفتیم که چه بخواهیم چه نخواهیم تعامل کاربردی با این زبان بیشتر از زبان های دیگری است. وقتی به کشور عربی مانند عراق برای زیارت می رویم بخواهیم یا نخواهیم با این زبان درگیر هستیم. طبیعتا برای ما یک اولویت می باشد. زبان عربی یکی از زبان های اصلی و رسمی سازمان ملل می باشد. علت این که به عنوان زبان اصلی سازمان ملل انتخاب شده است به دو دلیل است: ویژگی اول فراوانی و پراکندگی گویش واران زبان عربی است. ویژگی دوم زبان فرهنگی بودن آن است زیرا تقریبا یک چهارم جمعیت بر روی کره زمین زبان عربی زبان دینی و فرهنگی آنهاست . زبان فرهنگی به این معنا ست که همه مسلمانان هر چند به این زبان تکلم ندارند با این زبان مرتبطند یعنی به عنوان مثال یک فرد هندی وقتی قرآن یا نماز می خواند با این زبان ارتباط می گیرد. اما برای رسیدن به موضوع فراگیر ساختن زبان عربی باید مسئله آسان سازی و دردسترس بودن آن را فراهم کنیم. امروزه میزان تقاضا و علاقه مندی که در جامعه ما برای فراگیری زبان به نحوه عام و برای فراگیری زبان عربی به نحو خاص وجود دارد با آنچه که می خواهد این نیاز را برآورده کند همسانی ندارد. موارد بسیاری موجب می شود که افراد قید این موضوع را بزنند. وقتی برای افراد در ویترین خود محصولات متنوعی داشته باشید که فرد براساس ذائقه اش انتخاب کند طبیعتا به فروشگاه شما علاقه مند می شود. اما اگر نه یک تک محصولی باشید و محصولی که فرد می خواهد ارائه نکنید طبیعتا از پی گیری خواسته خود رویگردان می شود. این داستان ما و زبان عربی در ایران است. اگر بتوانیم از این قبیل محصولات تولید کنیم نیاز مخاطب و ارتباط با زبان عربی را برای او برقرار کرده ایم. مثالی را در این خصوص بزنم . نرم افزار الحیاة محصول یک بسته آموزشی است .آن تجربه تولید بسته آموزشی به اینجا منتقل شده است. بسته آموزشی صدی الحیاة تنها کتاب آموزش زبان عربی کاربردی غیر رسمی است که بالغ بر دویست هزار نسخه از آن در ایران منتشر شده است و هیچ کتابی در این حوزه و با این جهت گیری به این شمارگان نرسیده است. با این که ما نمره خیلی بالایی به این بسته آموزشی خود نمی دهیم و به عنوان پدیدآورنده آن عرض می کنم که این سطح کیفی را داراست اما این اقبال گسترده به چنین کتابی نشان دهنده این است که وقتی محصولی از ضریب نسبی مطلوبیتی نه ضریب مطلق برخوردار باشد این استقبال و پذیرش در محیط استفاده کنندگان وجود دارد.

مخاطبان نرم افزار: در درجه اول به نحو خاص کاربران این نرم افزارکسانی هستند که حوزه ارتباطی آنها با زبان عربی است یا به عنوان آموزش مثل دانشجویان رشته هایی که زبان عربی تمام یا اکثر یا بخشی از آنها ست. مانند دانشجویان رشته های الهیات ، حقوق و تاریخ.گروه دیگر کاربران پژوهشگران هستند که طبیعتا زبان عربی را به لحاظ نیازشان برای ارتباط با کارهای پژوهشی و تحقیقاتی خودشان نیاز دارند. سومین دسته کسانی هستند که این زبان برای عرصه کاربردی و حرفه ایی مورد نیاز آنهاست. یعنی یک راهنمای گردشگری، یک هتل دار یا کسی که در فرودگاه کار می کنند این ها هم به نوعی در مواردی با این زبان ارتباط پیدا می کنند وبه آن نیز دارند.

در ادامه مسیر استفاده از تکنولوژی های نوین در خدمت آموزش زبان عربی سه گام دیگر در حال برداشته شدن است:

گام اول تنوع بخشی به محیط استفاده از نرم افزار علاوه بر رایانه به محیط تلفن همراه.

گام دوم استفاده کردن از سیستم آموزش مجازی که امیدواریم این هم در یک بازه زمانی قابل قبولی به شکل آنلاین فراهم شود. واز تجربه زبان های اروپایی مثل آلمانی، انگلیسی و غیره می توان در این راستا استفاده کرد که این موضوع بعیدی نیست.

گام سوم بسته ی آموزشی تحت عنوان «الرائد» در حال تولید است که جمع بین تجربه مجموعه صدی الحیاة با نرم افزار الحیاة است.

در مجموعه الرائد تمام بخش هایی که برای فراگیری زبان عربی مورد نیاز آموزش گیرندگان است دیده شده است. به نظر می رسد این گام ها می تواند در تکمیل کردن این گام برداشته شود.

توصیه در مورد آموزش زبان :افراد تا زمانی که به ضرورت یادگیری زبان نرسند ، حرکت فراگیری زبان برای آنان موفقیت آمیز نخواهد بود. به محض این که انسان در زندگی خودش به لحاظ شغلی و به جهت آموزشی و حتی اقتصادی متوجه می شود به زبان نیاز دارد آن وقت به سراغ یاد گیری زبان می رود. یکی از مسائل مهم در جامعه ما بعد فرهنگی این مسئله است زیرا باور به ضرورت زبان و یاد گیری آن فراگیر نشده و هنوز باور همگانی نیست .این موضوع دلایل گوناگونی دارد. لذا اصل و موتور محرک فراگیری زبان این است که فرد دانستن زبان را در زندگی خودش به هر جهتی که باشد ضروری بداند.

مطلب دوم این که برای تسلط برزبان استمرار و مداومت لازم است. گاهی زبان ساخته می شود اما این ساختمان زبان نیازمند به مراقبت و پایدار شدن است. بسیاری از افراد در دوره زندگی خود در دبیرستان، دانشگاه و موسسات خصوصی زبان خواندند اما چون زبان تبدیل به عنصری ماندگاردر زندگی خصوصی آنان نشده که همیشه حاضر باشد، بعد از مدتی توان زبانی آنان از دست رفته است و این اتفاق خوبی نیست. یعنی این که آموختن زبان مهم است و باید برای آن احساس نیاز کرد.اما بعد از این مرحله فرد حتما پایدارسازی و استمرار را برای حفظ حس توانمندی در عرصه زبان پیدا کرده را مورد توجه قرار دهد.

سخن اول برای کاربران نرم افزار الحیاة این است که معتقد هستم استفاده از آن گام آغازین برای ارتباط با آموزش زبان بدون مشقت و سختی در یک شرایط کاملا آسان و ساده است.در این خصوص تاکید می کنم آسان سازی فراگیری زبان محور اساسی ما در این نرم افزار بوده است.

سخن دوم برای پژوهشگران یا صاحبان ایده در حوزه تولید مواد آموزشی این توصیه را دارم که این ها نمونه هایی است از شدنی های حوزه آموزش زبان عربی. چون ما گاهی تصور می کنیم باید منتظر باشیم از جای دیگری چیزی و محصولی برای ما بیاید.اما جای دیگری وجود ندارد. این که تجربیات بتواند به هم کمک کند و به نوعی هم افزایی در حوزه تولید و محتوای آموزشی داشته باشیم. و به نظر بنده یکی از دست آورد های این نرم افزاز می تواند ایده بخشی به افراد دیگر در عرصه فناوری آموزش باشد.

در پایان به اطلاع می رسانم که این نرم افزار در سی و یکمین دوره نمایشگاه بین المللی کتاب تهران در غرفه انتشارات دانشگاه امام صادق (ع) به علاقمندان عرضه خواهد شد.

والسلام