به بهانه بازگشت سپر بلایی به نام شهریار؛

دوباره جمجمه دایی، سیبل متحرک فوتبال

دایی هم‏اینک با برخی از همین رشته دغدغه‏ها سرشاخ است و بازیکن سابق این تیم در هنگامه‏ای مجدداً به میانه میدان در مجادله با نقادان اختصاصی‏اش فرستاده‏اند و او نیز در ریسکی بزرگ برای اعاده حیثیت، تنها و بهترین گزینه پیش رو را پذیرفته که همچنان برخی از این ضعف‏ها وجود دارد و امکان دارد از همین نقاط ضربات بدی را متحمل شود و لطمات جبران ناپذیری بدتر از آنچه در تیم ملی بر سرش آمد، متوجه‏اش شود.

کد خبر: ۷۹۱۷۰

تاریخ: ۰۸ دی ۱۳۸۸ - ۲۲:۴۳

کنار گذاشتن علی دایی به بدترین شکل ممکن از سرمربیگری تیم ملی فوتبال، به زعم عده‏ای پایان فعالیتش در عرصه مربیگری حداقل برای پنج سال بود اما او علی‏رغم سایه – روشن‏هایی که پیرامون حضورش در فضای انتخابات ریاست جمهوری مطرح می‏شد، به سهولت به صحنه بازگشت تا یک بار دیگر بخش اعظمی از اعتبار باقی مانده‏اش هزینه شود و او دست به ریسکی بزرگ با این سرمایه‏ بزند؛ ریسکی که حکم چاقوی دو لب را دارد و به همان میزان که می‏تواند منجر به بازسازی چهره‏اش در سطح افکار عمومی شود، می‏تواند زمینه‏ساز ناامیدی بخش دیگری از باور عمومی نسبت به توانمندی‏هایش در این عرصه شود.

به گزارش خبرنگار ورزشی تابناک؛ انتصاب شتابزده علی دایی به عنوان سرمربی تیم ملی فوتبال با اقبال عمومی مواجه شد و اکثر رسانه‏های گروهی از این انتخاب استقبال کردند اما در همان فضا که با واسطه جو شکل گرفته منتقدین نیز با محافظه‏کاری از ضعف‏های سرمربی کم تجربه تیم ملی سخن به میان می‏‏آوردند، تابناک بی رحمانه نقدی را بر شرایط و باید و نبایدهای متصوره برای شهریار فوتبال ایران نوشت که با واکنش برخی محبینش همراه شد.

با گذشته ماه‏ها و روند حرکتی سرمربی جدید، بر همگان مشخص شد دایی دقیقاً از همان نقاط ضربه خورد و در صورتی که به این دیدگاه‏ها که جمع‏بندی از نظرات منتقدان و حامیانش بود، شرایط متفاوتی رقم می‏خورد و شاید امروز تیم ملی فوتبال ایران خود را برای سفر به آفریقای جنوبی در شرایطی که کاپیتان سابق تیم ملی و سرمربی مقتدری را روی نیمکت داشت، مهیا می‏ساخت  لکن دریغ که روحیه نقدپذیری دایی به نرمی نگرایید و هر روز فاصله میان او و منتقدانش با شکاف وسیع‏تری همراه شد.

توجه و حضور رئیس جمهور در یکی از آخرین دیدارهای تیم ملی در مقدماتی حساس جام جهانی

علاوه بر مواجهه نامقبول با منتقدین با هر سطح درک و عدم واکنش صحیح به نکات مندرج در نقدها در جهت بهبود وضعیت تیم ملی، عدم برخورداری از دانش آکادمیک و سپری کردن دوره‏های بین‏المللی مربیگری، تجربه نفر دوم بودن در تیم‏های ملی و در آخر عدم حضورش روی نیمکت تیم‏های کوچک ‏تر از ایران بود. عده‏ای همان زمان برگزيدن نمای خارجي فوتبال ايران براي سکانداري فوتبال ملي را با کاري که در آلمان با «کلينزمن»، در ايتاليا با «دونادوني» و در هلند با «فان باستن» تجربه شده، مقايسه کردند اما همان زمان هشدار داده شد که این تجربه شاید نتواند با چنین مقیاس‏هایی جواب دهد.

آستانه تحمل پایین که خود یکی دیگر از مشکلات دایی بود، در برخورد حداقل به ظاهر منتقدناپذیر دایی بی‏تاثیر نبود ولی این آستانه تحمل دامنه‏اش به همین جا ختم نمی‏شد و او در مواجهه با برخی بازیکنان تیم ملی برخوردهای رسانه‏ای یا رودررویی داشت که به کنار گذاشتن یا کناره گرفتن برخی از باتجربه‏ها و کلیدی‏ها روبرو شد که از همین نقطه ضربه خورد و شاید اگر من باب مثال بازیکنی چون علی کریمی در شرایظی که مشخص بود چه بر او گذشته، علی رغم آشتی‏های نمایشی از تیم ملی وداع نمی‏کرد و چند گل بیشتر با این پیراهن ایران به ثمر می‏رساند، شرایط به گونه‏ای دیگر بود و اکنون افسوس فرصت‏های از دست رفته در مسیر جام جهانی را نمی‏خوردیم.

دوشغله بودن دایی و حضور همزمانش در سایپا شاید تنها مشکلی بود که به رفعش به طور کامل پرداخت و در یکی از دو جبهه فعالیتش را ادامه داد. جوانگرایی شعاری بود که دایی محور فعالیت‏هایش قرار داد اما این جوانگرایی اختیاری به واسطه مقطع زمانی که بدان دست زده شد، نتیجه نهایی مثبتی نداشت و تحت الشعاع نتایح حاصله قرار گرفت و تنها راهکاری شد برای مقابله با جاده یک طرفه‏ای که میان او و باشگاه‏ها بود و برخی بازیکنان باتجربه‏شان را به تیم ملی نمی‏دادند یا با سنگ‏اندازی چنین می‏کردند.

دایی و نخستین رویارویی با شیث رضایی این بار در تمرین پرسپولیس

پس از کنار رفتن برخی هم‏دوره‏ای هایش از ترکیب کادر فنی پرسپولیس، احتمال کنار گذاشتن برخی بازیکنان که از قضا این بار نیز در نتایج و عملکرد تیم تاثیرگذارند نیز در گمانه‏زنی‏ها وجود دارد و این یکی از مشترکاتی می‏تواند باشد که پرسپولیس با تیم ملی ایران داشته است.

اما این تنها مشترکات نیست و او علاوه بر این در این مدت نه تنها بر دانش آکادمی‏اش نیافزوده که حتی در شیوه رفتارش با منتقدین در شرایط سخت هم تجدیدنظر جدی نکرده است. منتقدان نیز با توجه به عدم تغییر در کیفیتی که از علی دایی سراغ داشتند و با عنایت به آنکه اوضاع کنونی پرسپولیس تنها به مربی مرتبط نمی‏شود و شرایط تیمی و بازیکنان نیز تاثیرات چشمگیری در نتایج حاصله دارد، بعید نمی‏دانند فرصت به گلوله بستن سرمربی جدید که خواهان فراوانی دارد، فراهم آید.

سپر بلای مستحکمی به نام شهریار یک بار دیگر می‏تواند به جای برخی‏ها فحش بخورد و شاید این مهم‏ترین دلیل باشد تا علی رغم فضایی که خرداد ماه گذشته در آن به سر می‏برد، دوباره به صحنه‏گردان اصلی بدل شود و در موقعیتی که امکان رسیدن پرسپولیس به قهرمانی اندک است، او جورکش برخی تصمیمات غلط از جمله استخدام مربی متهم به دائم‏الخمری و بازیکنان گرانقیمت و فاقد بار فنی شود. دوباره جمجمه دایی، سیبل متحرکی در جهت افزایش فروش روزنامه‏ها باشد و تنها این قاعده زمانی تغییر خواهد کرد که دایی تجدیدنظری سریع در ویژگی‏های تغییرناپذیرش و همین طور شرایط پرسپولیس در جدول رده‏بندی لیگ برتر با تحصیل پیروزی‏هایی داشته باشد؛ اتفاقی با امکان وقوع اندک.