دشمن شاد شدن ورزش ایران پس از سی سال

تاکید بر حجاب در جمهوری اسلامی ایران به گونه ای است که حتی عالی رتبه ترین مقامات سیاسی کشورهای دیگر نیز اگر زن باشند، در سفر به ایران ملزم به رعایت آن هستند.

کد خبر: ۷۸۵۶۸

تاریخ: ۰۲ دی ۱۳۸۸ - ۲۳:۲۶

پس از آغاز قبح‏زدایی خواسته یا ناخواسته از مسئله حجاب در رقابت‏های ورزشی که یکی از مخاطب‏ترین بخش‎‏ها است و به تبع آن می‏تواند تاثیرگذارترین بخش‏ها نزد مخاطبان باشد، آهسته آهسته دامنه این تحرکات استمرار یافت تا برخی رسانه‏های بیگانه با لحنی کنایه آمیز، اتفاقات به وقوع پیوسته را تنها با برخی جزئیات ذکر کرده و در پی سرافکندگی مسئولان مرتبط برآیند.

به گزارش خبرنگار ورزشی تابناک؛ وقوع چندین مورد کشف حجاب که این رسانه نیز به رمزگشایی بخش‏هایی از پرداخت و بنابر مصلحت و توصیه برخی بزرگان مبنی بر پیگیری به دور از فضای رسانه‏ای، دنبال کردن این مسئله را به شکلی که توانش در قالب رسانه‏ای وجود دارد، موقتاً مسکوت گذاشت، واکنش‏های متفاوتی را به همراه داشت. گروهی در محافل غیررسمی این اخبار را شیطنت رسانه‏ای خواندند(!) و معدودی از اصول‏گرایان شاخص نیز واکنش‎‏هایی نشان دادند که البته با سکوت دستگاه ورزش همچون برخی دیگر از قضایا روبرو شد.

اما در عین حال که مسئولان محترم سازمان ورزش کشورمان، واکنش جدی و قاطعی که انتظار می‏رفت، به این مسئله نشان ندادند و همه این کشف حجاب‏ها به تعلیق موقت فعالیت یک سبک منتهی شد(!)، رسانه‏های بیگانه خیز برداشته و در تحلیل‏هایی با ادبیاتی که کشف حجاب را با بدحجابی را در معابر یکی کرده بود، درصدد بی‏اهمیت جلوه دادن این موضوع در لفافه لغات برآمدند که البته با توجه به عدم برخورد قاطع با این رشته وقایع، شاید رفتار برخی به آنچه این رسانه‏ها درصدد القائش هستند، گره خورده باشد.

در این میان BBC مجدداً بازیگر اصلی بود و در تحلیلش با اشاره به سیر وقایع اینچنینی که برخی اصلاً کشف حجاب نمی‏توان نامید، تلاش کرد، چنین القاء کند که سختگیری‏های مذهبی در این زمینه وجود دارد، تا آنجایی که عنوان شده ورزشکاران بتا مانتو در مسابقات شرکت می‏کنند و یا به مسئله حجاب در مسابقات شطرنج اشاره شده که کوچک‏ترین کندی در مسابقه دو ورزشکار ایجاد نمی‏کند و حتی در تصاویر رویدادهای بین‏المللی شطرنج نیز مشخص است که بسیاری از حریفان ایرانی‏ها نیز کاملاً پوشیده هستند و تنها روسری بر سر ندارند؛ بر این اساس با مطالعه این مطلب و تطبیقش با شرایط ورزش ایران به اغراق به کار رفته در آن می‏توان به سادگی پی برد:

«"کشف حجاب"؛ کنایه ای رایج در گفتار روزمره، از افتادن روسری زنان موقع رانندگی گرفته تا عقب رفتن روسری ها در اماکن عمومی. اما آذر ماه امسال برای نخستین بار، تعبیر "کشف حجاب" به صورتی فراگیر در رسانه های ورزشی هم بکار رفت.

ورزشکاران زن ایرانی در مسابقات بین المللی، با پوشش اسلامی شرکت می کنند. پوششی که حتی با نوع لباس‏های ورزشکاران محجبه سایر کشورها نیز تفاوت دارد و سختگیرانه تر است. این پوشش، "مقنعه مخصوص و مانتوی بلند"، حتی برای کودکان شطرنج باز رده سنی زیر هشت سال هم الزامی بوده است.

همواره پس از هر مسابقه برون مرزی نیز، خبری کلیشه ای در رسانه های دولتی ایران، مبنی بر "تحسین و شگفت زدگی ورزشکاران و تماشاگران خارجی" از بانوان محجبه ایرانی منتشر می شود. رعایت حجاب در ایران اجباری است. همان طور که کشف حجاب در سال ۱۳۱۴ نیز اجباری بود. تاکید بر حجاب در جمهوری اسلامی ایران به گونه ای است که حتی عالی رتبه ترین مقامات سیاسی کشورهای دیگر نیز اگر زن باشند، در سفر به ایران ملزم به رعایت آن هستند.

به رغم مشوق های چشمگیر رسانه ای و صدور پیام های تبریک از مقامات عالی رتبه سیاسی مثل رییس جمهور و رئیس مجلس، قضیه حضور زنان ایرانی در مسابقات ورزشی خارج از کشور، جنجال ها و حاشیه های زیادی داشته است. سال 1385 در جریان مسابقات جهانی اسکیت به میزبانی اسپانیا، خبر کشف حجاب نمایندگان ایران، در ابعادی محدود، منتشر و بلافاصله تکذیب شد. ... و ...، اسکیت بازان اعزامی به آن مسابقات بودند.

شهریور امسال در مسابقات والیبال زنان آسیا به میزبانی ویتنام، تصاویر تیم ایران خبرساز شد. خصوصاً تصویری از ...، بازیکن شماره ... در بازی مقابل ژاپن. روزنامه جمهوری اسلامی در این باره نوشت: تصاوير زننده ورزشكاران ايرانی و رعايت نكردن پوشش مناسب آن هم در ماه مبارك رمضان به هيچ وجه قابل توجيه نيست و بايد به مسئولين اصولگرای ورزش كشور گفت چشمتان روشن.

در آخرین روزهای سال 2009، جزیره کيش میزبان مسابقات تکواندو نوجوانان آسیا بود. دختران ورزشکار خارجی در حضور نمایندگان و تماشاگران مرد ایرانی، بدون حجاب در سالن حضور داشتند. اتفاقی که بعد از انقلاب اسلامی، برای اولین بار در ایران رخ داد. دبیر فدراسیون تکواندو در این باره گفت: قبل از مسابقات مانتو و روسری برای بانوان خارجی تهيه كرده و در اختيار آنها قرار داديم، نهايت دقت و مراقبت را به كار برديم و تيم ها نيز همكاری لازم را انجام دادند.

با انتشار عکس های مسابقات در دنیای مجازی، کسی مانتوها و روسری های اهدا شده به تیم های خارجی را ندید و اثری از "همکاری لازم" دختران مهمان به چشم نخورد. به همین خاطر، علی مطهری، نماينده مجلس شورای اسلامی، در تذکری به محمود احمدی‏نژاد، دستور رسيدگی به آن چه او "بی ‌توجهی به موازين اسلامی، بی‌حجابی و اختلاط زنان و مردان در مسابقات جزيره‌ كيش" نامید را خواستار شد.

کاراته، آخرین نمونه از ماجراهای پرحاشیه کشف حجاب ورزشی است. خبر کشف حجاب دختران کاراته کای ایرانی در مسابقات بین المللی مونیخ، بازتاب گسترده ای در رسانه های داخلی داشته و بحث بر سر آن همچنان داغ است. در کاتای تیمی جوانان این مسابقات، نمایندگان جمهوری اسلامی ایران بدون رعایت حجاب اسلامی مسابقه دادند. اتفاقی بی سابقه که در رسانه های آلمانی هم منعکس شد. ...، ... و ... که هر سه اهل مازندران هستند، بدون حجاب مسابقه دادند اما هنگام رفتن به روی سکوی قهرمانی، حجاب را رعایت کردند.

حمید سجادی معاون سازمان تربیت بدنی می گوید برخوردی جدی می کنیم. گزارش به سازمان بازرسی و حراست انتقال داده شده است و احتمال تعلیق قانونی این سبک - شوکوکای یونیون- وجود دارد. علیرضا آهی سرپرست فدراسیون کاراته هم گفته است: این سبک، اقدامی خلاف شرع انجام داده. به زودی در کمیته انظباطی سازمان تربیت بدنی به این عمل غیر شرعی، واکنشی جدی نشان خواهیم داد.»

این تحلیل را شاید بتوان، حکم دشمن شاد شدن ورزش ایران پس از سی سال دانست که با ساختاری اسلامی و اخلاقی، نگاه جهان را به ویژگی‏های حجاب جلب کند و خود به خود در میادین بزرگ ورزشی مبلغ اسلامی باشد که ورزشکارانش به حفظ پوششی قابل قبول، صاحب عنوان می‏شوند و ارزش‏های مضائفی را به دست می‏آورند. به واقع مسئله حجاب در ورزش صرفاً رعایت یک سری هنجارها و قوانین نبوده و دربرگیرندگی‏اش ریشه در باورهای فکری هر مسلمان می‏دواند که چشم بستن بر آن را به دشواری می‏گرایاند.

شاید یک عذرخواهی ساده از سوی طرفین دخیل و همچنین دستگاه ورزش می‏توانست نویدی باشد که این اتفاقات موجب تاثر و تالم مسئولان شده و دیگر این وقایع حادث نخواهد شد اما جای حسرت دارد که چنین اتفاقی نیافتاد و از کنار این موضوع همچون مسئله اسرائیل که هر از چندگاهی جنجال آفرین می‏شود، عبور شد؛ اما آیا تا ابد می‏توان چنین کرد و به راستی عدم موضع‏گیری روشن و شفاف در قبال این موضوعت خلاف اصول نیست؟