داستان رقابت توپ طلا و مرد سال فوتبال جهان؛

چيزي در مايه هاي اسکار و گلدن گلوب

داستان اين است که جايزه مرد سال فوتبال جهان توسط مربيان تيمهاي ملي و بزرگان فعال در فوتبال انتخاب مي شود، آکادمي اسکار هم 80 سال است حق انتخاب اسکاري ها را به افراد بدنه سينما و کلاً خانواده سينما داده ، اما رقيب که گلدن گلوب است، حق رأي را از ابتدا به نويسندگان سينمايي داده است.

کد خبر: ۷۸۴۳۵

تاریخ: ۰۲ دی ۱۳۸۸ - ۰۷:۴۲

جايزه با شکوهي است، اين جايزه «مرد سال فوتبال جهان». جايزه اي که اگر چه قدمت توپ طلاي اروپا را ندارد، اما در اين چند سال تا حدي از نظر مخاطبان عام از توپ طلا جلو زده است.

به نوشته قدس؛ به نظر مي رسد، مي توان دو جايزه را حداقل در 10 سال اخير با رقابت اسکار و گلدن گلوب در سينماي جهان مقايسه کرد. مي توانيم مرد سال فوتبال جهان را جاي اسکار قرار دهيم و توپ طلا هم گلدن گلوب.

اتحاديه منتقدان خارجي هاليوود در قلب آمريکا هر سال از بيشترين نفوذ در انتخاب آثار برتر در گلدن گلوب برخوردارند، منتقداني که هيچ کدام آمريکايي نيستند. توپ طلا هم بي شباهت به اين گلدن گلوب نيست؛ زيرا روزنامه نگاران هر سال بيشترين نقش در انتخاب فرد شايسته را دارند. خيلي ها به همين دليل توپ طلا را نسبت به جايزه مرد سال فوتبال دنيا پيشروتر مي دانند.

وقتي سال 2004 آندري شوچنکو صاحب توپ طلا شد، منتقدان اروپايي، همانهايي که شوا را انتخاب کرده بودند، بارها در مقاله هاي خود اشاره کرده بودند که مهاجم اوکرايني تقريباً شانسي براي کسب عنوان مرد سال فوتبال جهان ندارد و شوا انتخاب کاملاً مستقل تريبون آنهاست.

حالا مشاهده کنيد، نمونه هاليوودي اش را... سال 2005 «کوهستان بروکبک» جايزه بهترين فيلم گلدن گلوب را برد و به فاصله دو هفته به جوايز اسکار تقريباً براي همه مثل روز مشخص بود به دليل برخي سياستهاي سختگيرانه آکادمي، «کوهستان بروکبک» حتي اگر بهترين فيلم سال هم باشد، نمي تواند اسکار بهترين فيلم را ببرد.

در نهايت در شب مراسم «کوهستان بروکبک» از ميان جوايز اصلي جايزه بهترين کارگرداني و فيلمنامه را تصاحب کرد، اما مهمترين جايزه شب اسکار، جايزه بهترين فيلم را به «تصادف» پل هاگيس باخت. قضيه بي شباهت به سخت گيريهاي فيفا در انتخاب مرد سال فوتبال جهان نيست. چارچوبهاي عجيبي که اروپايي ها کمتر به آن تن مي دهند.

سال 2003 براي همه دنيا مشخص بود که بي شک بزرگترين نابغه وقت فوتبال پاول ندود است. او تقريباً هر کاري که فکرش را کنيد براي يوونتوس ليپي کرد و اشک بارسلونا و رئال مادريد در ليگ قهرمانان اروپا را درآورد. براي همه مثل روز روشن بود ندود هم بايد جايزه مرد سال فوتبال جهان را به دست بياورد و هم مرد سال فوتبال اروپا.

سرانجام منتقدان در اروپا با مقتدرانه ندود را صاحب توپ طلاي اروپا کردند، در حالي که دو هفته پيش فيفا در حرکتي بسيار عجيب زيدان را به عنوان مرد سال فوتبال جهان انتخاب کرد، انتخابي کليشه اي و جنجال برانگيز درست مانند انتخاب سال 2002 آنها که رونالدو صاحب جايزه شده بود.

اگر مي بينيد در دوسال اخير فيفا و يوفا در انتخابهايشان مشترک بودند، دليلش نبوغ غير عادي مسي و کريس رونالدو در بارسا و منچستر بوده است.

وحدتي که رونالدينيو نيز در سال 2005 برايشان رقم زد. برنامه ميان اسکار و گلدن گلوب هم همين است. گاهي به وحدت مي رسند، اما انگار خودشان بدشان نمي آيد جايزه اولشان متفاوت باشد، رقابتي که ميان يوفا و فيفا نيز هست.