گفت وگوي سايت فيفا با مارتا:

در سوئد زياد سرما مي خوردم

در مهد فوتبال زنان، تجربه مثبتي را پشت سر گذاشتم. همراه گالکسي فصل خوبي داشتم اما به آينده فکر مي کنم. تيم ما نه تنها در ليگ امريکا روند مطلوب فعلي را ادامه مي دهد بلکه در رقابت هاي فراوطني هم حرف هاي زيادي براي گفتن خواهد داشت.

کد خبر: ۷۸۴۳۰

تاریخ: ۰۲ دی ۱۳۸۸ - ۰۷:۲۹

مارتاي برزيلي با تنها 23 سال سن در دل تاريخ فوتبال قرار گرفته است.

به نوشته اعتماد؛ زن سال فوتبال جهان همپا با رشد فراوان فوتبال بانوان برزيل، قدرت مچ اندازي با بهترين بازيکنان تيم هاي بزرگي مانند سوئد و امريکا را به دست آورد و حالا به عنوان عامل اصلي قهرماني سانتوس در اولين دوره جام ليبرتادورس در بخش زنان، بالاي آسمان موفقيت براي امثال کلي اسميت انگليسي دست تکان مي دهد. او در گفت وگو با سايت فيفا علاوه بر مرور سال کاري گذشته از جايزه ويژه خود و سال هاي پيش رو گفت.

---

-تبريک مارتا، وقتي براي چهارمين بار پياپي زن سال فوتبال دنيا نام گرفتي، چه احساسي داشتي؟

شگفت زده شدم. از خداوند به عنوان معمار اتفاقات زندگي ام و همچنين هم تيمي هايم در تيم ملي برزيل، لس آنجلس گالکس و سانتوس تشکر مي کنم. بدون کمک آنها قادر به کسب هيچ جايزه يي نبودم. اميدوارم چهار جايزه پياپي من باعث رشد فوتبال زنان شود.

-قبل از تو هيچ زني موفق نشده بود چهار بار نفر اول انتخابات آخر سال فيفا نام بگيرد. تاريخ سازي چه طعمي دارد؟

دستاورد من براي زنان فوتباليست برزيل معناي زيادي دارد. البته هيچ چيز تغيير نکرده است. براي حضور مجدد در گونجر هاوس زوريخ (محل برگزاري مراسم فيلاگالا) بايد سخت تلاش کنم.

-وقتي اسمت را خواندند، چه عکس العملي نشان دادي؟

خب، مانند تمام اتفاقات زندگي افکار زيادي به ذهنم هجوم آورد. در اين گونه مواقع تنها مي توانيد اولين جملاتي که به ذهن شما خطور مي کند، بر زبان بياوريد بدون اينکه بدانيد چه مي گوييد. خوشبختانه بارها لحظه تاريخي ناميده شدن به عنوان بهترين بازيکن جهان را تجربه کرده ام. کار سخت، تکرار موفقيت را آسان جلوه مي دهد.

-از حضور کنار جمعي از نخبه هاي فوتبال دنيا چه احساسي داشتي؟

خوشحال بودم. خيلي از حاضران در مراسم دوست دارند جاي من باشند.

-رقابت را چطور ارزيابي مي کني؟

همه آنها بازيکنان بزرگي هستند و استحقاق دريافت جايزه زن سال فوتبال دنيا را داشتند. اين عنوان را با رقبايم تقسيم مي کنم.

-از امسال در ليگ حرفه يي امريکا حضور داريد. فوتبال در ينگه دنيا چگونه پيگيري مي شود؟

-جام ليگ را از دست داديد...

بله، تا اواخر فصل در صدر جدول قرار داشتيم اما در نهايت نتوانستيم مزد سپري کردن يک فصل خوب را بگيريم. تنها ناکامي، عدم قهرماني بود. هميشه بهترين ها در صدر قرار نمي گيرند. با اين حال من به فاتح ليگ تبريک مي گويم. در پايان يک فصل غرورآميز جامي نبرديم. البته سال آينده اوضاع متفاوت خواهد بود چون قطعاً بهتر مي شويم.

-با حضور در جام ليبرتادورس سال پرمشغله شما تکميل شد...

بازگشت به برزيل آن هم پس از سال ها بازي در خارج لذت بخش به نظر مي رسيد. اين رقابت ها به گسترش فوتبال زنان امريکاي جنوبي کمک مي کند. استقبال کم نظير هواداران در هر بازي ما را به سمت فتوحات مختلف سوق مي دهد. سانتوس خواست و توانست. براي من سالي بهتر از اين امکان نداشت.

-از زمان شروع دوران حرفه يي تو، فوتبال زنان برزيل رشد سريع را تجربه کرد...

براي رسيدن به جايگاه فعلي سال هاي سال

جان کنديم. هواداران، رسانه ها، پوشش تصويري، اسپانسرها و... در پيشرفت فوتبال زنان برزيل نقش انکارناپذيري داشته اند. امثال من، کريستينه و فورميگا به خارج رفتيم و حالا برگشته ايم تا باعث سربلندي کشورمان شويم. وقتي دوباره لژيونر نام بگيريم، کوچک ترين ترديدي درباره ادامه موفقيت هاي فعلي نخواهيم داشت.

-در سوئد و امريکا هم بازي کرده ايد. تطابق يافتن با سبک کدام يک از اين دو ليگ آسان تر است؟

در امريکا اوضاع جوي مساعدتر به نظر مي رسد و از طرفي آنجا تعداد زياد اهل امريکاي جنوبي مرا دلگرم مي کرد.گويي در وطنم بودم. پنج سال بازي در سوئد روزهاي خوبي برايم رقم زد، هر چند زياد سرما مي خوردم. در لس آنجلس زندگي راحتي داشتم.