کریم یقه ضرغامی را گرفت

ظاهر ورزش در كشور ما فوتبال است و باطن آن نيز متاسفانه آنچه گذشت، حال آنكه در كشورهايي كه ادعاي معنويت و سعادت جاويد انسان را نيز ندارند به روح ورزش كه موجب همگرايي، وحدت ملي و افتخارآفريني مي‌شود چنان اهميت مي‌دهند كه همواره اين نشانه‌ها را در ميادين بين‌المللي و به خصوص المپيك مشاهده مي‌كنيم به طوري كه در المپيك 2008 نفرات اول كاروان ورزشي كانادا در افتتاحيه بازي‌ها به محل استقرار خود رسيده بودند و حال آنكه هنوز صف آخر اين كاروان وارد ورزشگاه نشده بودند!

کد خبر: ۷۷۸۴۰

تاریخ: ۲۸ آذر ۱۳۸۸ - ۱۱:۴۰

رييس فدراسيون تيروكمان در نامه‌اي خطاب به "ضرغامي" رييس سازمان صداوسيما ضمن گلايه از رويكرد تمام فوتبالي صداوسيما و فرهنگ غالب تلقي كردن اين رشته؛ پرسيده است كه تلويزيون براي ورزش‌هاي مورد توصيه اسلام چه كرده است؟

به گزارش ايسنا، در متن اين نامه آمده است:" حال كه در دوره دوم رياست و نشستن بر كرسي دستگاه عريض و طويل رسانه‌ي ملي با حكم و رهنمودهاي مقام معظم رهبري (مدظله العالي) قرار گرفته‌ايد، لازم است مطالبي را درباره فرهنگ ورزش كشور به عرض برسانم:

1- با دقت بر جريان فرهنگي حاكم بر ورزش كشور بي‌شك و به روشني درمي‌يابيم كه ورزش در رسانه ملي خلاصه شده در فوتبال به طوري كه گويي "ليس في‌الدار غيره ديار" و اگر در چند برنامه جزئي به ورزش‌هاي پايه و حتي توصيه شده در اسلام (شنا، سواركاري و تيراندازي) گوشه چشمي نشان داده مي‌شود به مثل اين است كه براي خالي نبودن عريضه است و اينكه جنس جور باشد.

2- اينكه فرهنگ حاكم بر ورزش كشور خلاصه شده در فوتبال و چنان در چشم و ذهن مخاطب يعني عموم مردم برجسته شده كه خانواده‌ها و نسل آينده به دنبال ثروت و شهرت، تنها راه رسيدن به سعادت و موفقيت را به نحو پرشي، جهشي در پرداختن به اين ورزش آن هم حرفه‌اي مي‌دانند و متاسفانه عموما سرخورده از دست يافتن به اين سراب دچار خسارت‌هاي مادي و معنوي مي‌شوند.

3- با چنين فرهنگ سازي معيوبي كه پر است از خالي، قهرمانان و شخصيت‌هايي را پرورش مي‌دهيم كه نه تنها در حد الگو نيستند كه حقا از بديهي‌ترين اصول اخلاقي عاري هستند، رجوع كنيد به مصاحبه‌ها (گفتار) و آن چيزهايي كه خصوصا در شبكه سوم سيما پخش مي‌شود، حركات ايشان در ميادين ورزشي و جامعه (كردار و عمل ايشان) و نيز انديشه حاكم بر اين ورزش در همه سطوح آن!!

4- اينكه ورزش كه تعبير دقيق عربي آن رياضت است به معني پرورش و تربيت ظاهر (جسم) و باطن (روح و معنويت) است آنگونه كه الگويي چون امام المتقين حضرت علي (ع) بود (شير روز و ميدان مبارزه و نبرد و عابد و زاهد شب به درگاه معبود يگانه) به همين قاعده از فرهنگ سازان كشور توقع برآوردن اين هدف كاملا قابل دسترسي است!

5- ظاهر ورزش در كشور ما فوتبال است و باطن آن نيز متاسفانه آنچه گذشت، حال آنكه در كشورهايي كه ادعاي معنويت و سعادت جاويد انسان را نيز ندارند به روح ورزش كه موجب همگرايي، وحدت ملي و افتخارآفريني مي‌شود چنان اهميت مي‌دهند كه همواره اين نشانه‌ها را در ميادين بين‌المللي و به خصوص المپيك مشاهده مي‌كنيم به طوري كه در المپيك 2008 نفرات اول كاروان ورزشي كانادا در افتتاحيه بازي‌ها به محل استقرار خود رسيده بودند و حال آنكه هنوز صف آخر اين كاروان وارد ورزشگاه نشده بودند!

جناب آقاي مهندس ضرغامي در پايان چند سوال را مطرح مي‌نمايم و اميدوارم كه جواب مناسب و مقتضي را داشته باشيد:

- براي ورزش‌هاي مورد توصيه اسلام چه كرده‌ايد؟

- برنامه مدون و جامع فرهنگي رسانه ملي براي ورزش كشور چيست؟ آيا تاكنون به اين مهم پرداخته شده است؟

- ويترين فرهنگ و تمدن همه كشورهاي توسعه يافته در زمان امروز ورزش شده است و براي چينش اين ويترين همواره دو نگاه وجود داشته و دارد، نگاه عالمانه و نگاه عاميانه، از شما مي‌پرسم آيا نحوه‌ي چينش اين ويترين در رسانه ملي نگاهي عالمانه است؟ نگاهي كه بايد شامل روح ورزش يعني همگرايي و تقويت روحيه‌ي اقتدار ملي باشد، آري اين نابهنجاري‌ها و بي‌عدالتي‌هاست كه آدمي را وادار به نوشتن و بياني چنين تلخ اما دلسوزانه و حقيقت ياب، مي‌كند.