به بهانه طرح حذف مقطع راهنمایی؛

تغییر شکلی یا محتوایی مقاطع تحصیلی؛ کدام یک اولویت دارد؟

آیا تاکنون درباره این موضوعات اندیشیده‌ایم که بازده آموزش و پرورش در بخش اشتغال و کارآفرینی چقدر است؟ نقص نظام آموزشی ما در گسترش فضیلت و اخلاق کجاست و چرا با وجود حضور ده یا دوازده ساله یک خردسال در برنامه پر حجم آموزشی که مستقیم و متمرکز از ناحیه دولت مدیریت می‌شود، در تولید رفتارها و هنجارهای مطلوب اجتماعی این چنین بی‌حاصل است؟

کد خبر: ۷۷۷۸۶

تاریخ: ۲۸ آذر ۱۳۸۸ - ۱۰:۰۱

سرویس فرهنگی ـ پس از فراز و فرودهای بی‌شمار در آموزش و پرورش، اخیرا شورای عالی آموزش و پرورش طرحی را تصویب کرد که بنا بر آن، دو مقطع متوسطه و ابتدایی تشکیل و مقطع راهنمایی از میان برداشته می‌شود.

به گزارش «تابناک»، دکتر‌ هادی بهرامی احسان در همین باره در گفت‌وگو با خبرنگار ما گفت: با وجود همه امیدهایی که به آقای حاج بابایی بسته شده بود، این خبر نشان می‌دهد هنوز فضای غیر کارشناسی در بدنه دستگاه‌های دولتی حاکم و تب تغییر بر بررسی و مداقه پیرامون رویدادها و تصمیم‌ها همچنان باقی است.

این استاد روانشناسی ادامه داد: متأسفانه، بی‌توجهی به مسایل بنیادین فرهنگی و از جمله آموزش و پرورش به دلیل فقدان نگاه استراتژیک به فرهنگ، همواره پر مسأله بوده است. با این حال، تغییرات پی در پی در نظام آموزش و پرورش، نشان می‌دهد که صورت‌گرایی تا چه اندازه مانع ایجاد تغییرات بنیادین است.

وی افزود: بررسی سرانگشتی تغییرات انجام شده درباره مقاطع و یا نظام‌های قدیم و جدید مسجل می‌کند که تلاش‌های تصمیم‌گیران در حوزه آموزش و پرورش تا چه اندازه غیر واقعی است، در حالی که در دنیا هزینه‌ها عمدتا معطوف به محتوا و از آن مهمتر شیوه‌هاست، ما همچنان خود را موظف به تغییر در سطوح دانسته درباره این موضوع کار را به آنجا می‌رسانیم که فعلا حذف مقطع راهنمایی اولویت نخست را از آن خود کرده است.

این استاد دانشگاه در ادامه گفت: جناب آقای حاج بابایی و جناب آقای احمدی‌نژاد، لطفا درباره این تصمیم دوباره بیندیشید. اینجانب به عنوان یک روانشناس توصیه می‌کنم تا نخست درباره دلایل جداسازی این سه مقطع بیندیشید و پس از آن درباره آسیب‌های موجود در نظام آموزش و پرورش تأمل کنید.

وی در پایان افزود: آیا تاکنون درباره این موضوعات اندیشیده‌ایم که بازده آموزش و پرورش در بخش اشتغال و کار آفرینی چقدر است؟ نقص نظام آموزشی ما در گسترش فضیلت و اخلاق کجاست؟ چرا بازده آموزش در آموزش عالی و در مقاطع بالاتر دانشگاهی بسیار محدود است و چرا با وجود حضور ده یا دوازده ساله یک خردسال در برنامه پر حجم آموزشی که مستقیم و متمرکز از ناحیه دولت مدیریت می‌شود، در تولید رفتارها و هنجارهای مطلوب اجتماعی این چنین بی‌حاصل است؟
امید آنکه با فراست درباره این مسائل اندیشیده و از شتاب در تغییر خودداری کنید.