تهديدهاي خنده دار فوتبال امروز؛

کدام مافيا؟ کدام جدايي طلب؟

وقتي در جام جهاني 2002 جلوي کره جنوبي ميزبان، «بايرو مورنو» اکوادوري سر ايتاليايي ها را بريد و در نهايت فرانچسکو توتي را از زمين بازي اخراج کرد، مافيا اعلام کرد مورنو از کره اي ها کشتي، خانه و کلي امکانات ديگر گرفته تا به نفع آنها سوت بزند در نتيجه و از نگاه مافيا مجازاتش مرگ است، مرگي که هر چه سريعتر بايد عملي شود. 8 سال از آن ماجرا گذشت، آيا تهديد مافيا عملي شد؟

کد خبر: ۷۷۶۰۶

تاریخ: ۲۶ آذر ۱۳۸۸ - ۱۵:۵۸

اين يک داستان قديمي است و ديگر هم مثل قبل حساسيت و جذابيت ندارد. اينکه مدير باشگاه نورنبرگ آلمان تهديد به مرگ مي شود و بابت سه باخت پي در پي تيمش از پليس براي خارج نشدن از خانه اش اولتيماتوم مي گيرد، خيلي داستان جديد و هولناکي نيست.هولناک نيست چون به احتمال 99 درصد عملي نمي شود.

به نوشته قدس؛ مطمئن باشيد حتي اگر اين آقاي «بادر» نيمه هاي شب تنها در خيابان قدم بزند و حتي اگر هدفون در گوشش باشد و متوجه هيچ صدايي از اطرافش نشود هم هيچ اتفاقي برايش نمي افتد. مي دانيد چرا؟ چون زمانه به شکل حيرت آوري عوض شده است. واقعاً فکر مي کنيد فوتبال اين قدر براي يک قاتل و يا گروهي مافيايي اهميت دارد که برايش مدير مهمترين باشگاه منطقه را به قتل برساند.

شايد اگر اين تهديدها در دهه 60 و 70 ميلادي به مراکز امنيتي مخابره مي شد، با توجه به حجم بالاي حضور گروههاي مافيايي و مبارزان مستقل و همين طور تروريستهاي بي نام و نشان در نقاطي مثل اسپانيا، ايتاليا وفرانسه، مي شد به عملي شدن تهديد، درصد بيشتري داد، اما امروز آن گروههاي عجيب يا ديگر وجود ندارند و يا وارد بيزينس اقتصادي شدند.

آنهايي هم که هنوز صاحب حيات هستند، ديگر در سياستهايشان دخالت در موضوعي مثل فوتبال بي اهميت است که اتفاقاً تا حد زيادي اين بي تفاوتي آنها نيز جنبه اقتصادي دارد. ديگر آنها تهديدي براي داوري که به اشتباه سرنوشت بازي را عوض مي کند و يا بازيکني که به اشتباه دروازه خودي را باز مي کند، نيستند.

نمونه اش هم همين اسپانيا. جدايي طلبان باسک که از خطرناکترين مبارزان امن ترين نقطه دنيا -اروپا- هستند. در اين چند سال بارها پيش آمد، بيانيه دادند، تهديد کردند، جنجال راه انداختند اما کدامش يقه فوتبال را گرفت؟ گذشت روزهايي که «ال کلاسيکو» با تهديد مردان مسلح فرانکو با نتايج حيرت آور به نفع رئال مادريد تمام مي شد. مسلسل به دست وارد رختکن بارسا مي شدند و بازيکنان را تهديد به مرگ مي کردند و اينکه بايد به رئال ببازند. ولي امروز مگر مي شود در کشوري که نخست وزيرش در قلب مادريد، زاپاتروي بارسلونايي است، غير مادريديها را تهديد کرد؟ يا نمونه سنگين ترش در ايتاليا.

اگر دهه 60 بود مي توانستيد بيشتر روي حرف آنها حساب باز کنيد، اما امروز ديگر از اين خبرها نيست چون همه چيز پول است و مافيا فقط زماني که منافع اقتصادي اش را در خطر ببيند وارد چنين بازيهايي مي شود و اين دقيقاً شامل حال فلان گروه يا شخص خلافکار در نورنبرگ آلمان هم مي شود. امروز و در دنياي مدرن اين تهديدها بيشتر شوخي هايي را مي مانند که فقط بايد بلند به آن خنديد.