نکات آموزنده‌ای که با آمدن محرم باید فرا گرفت و به آن عمل کرد

فلسفه وجودی ماه‏های حرام از سوی خدا و به خاطر دست کشیدن از قتل و خونریزی و جدال است، تا دامنه آرامش و امنیّت فراگیر شود و آدمیان در این مدّت با آسایش خاطر بتوانند در سایه عبادت و بندگی خدا سعادت خویش را تأمین کنند. انسانی که مدتی نسبتاً طولانی سختی‏ها و گرفتاری‏های جنگ را پشت سر گذاشته، با خاموش شدن صدای چکاچک شمشیرها در ماه‏های حرام فرصت پیدا می‏کند به گذشته خود بیندیشد. ای بسا، ترک جنگ در این مدت، عاملی برای برقراری صلح و آرامش باشد.

کد خبر: ۷۷۵۶۶

تاریخ: ۲۶ آذر ۱۳۸۸ - ۱۱:۵۷

«تابناک» ـ گاه بررسی و کنکاش در رویدادهای گذشته، به ویژه رخدادها و اقدامات انسان‌ها و جوامع در سالیان دور، نکات جالب و آموزنده‌ای برای کنونیان متواتر ساخته و در بسیاری از موارد امروزی راهگشاست.

به گزارش خبرنگار «تابناک»، برای نمونه، اعراب جاهلی در ماه‌های حرام، دست از نزاع و درگیری می‌کشیدند تا در فرصت به دست آمده از این آرامش، بتوانند به گذشته بیندیشند و احتمالا زمینه‌های گفت‌وگو و آشتی را فراهم کنند؛ این کار آنها، نکات جالبی را برای اهل فکر نمایان می‌سازد.

در آستانه ماه محرم‌الحرام که از قضای روزگار برای اهل تشیع حرمت و احترام دوچندانی دارد، انتظار از همه گروه‌های سیاسی این است که بر پایه این سنت عقلایی ـ که حتی اعراب جاهلی نیز آن را رعایت می‌کردند و در اسلام نیز به خاطر صلح و آرماش نیز بر آنان تأکید شده است ـ درگیری‌های خود را پایان داده و کمی به گذشته خود بنگرند و این فرصت را مغتنم شمرده و در مجالس حضرت اباعبدالله به جای تأکید بر افتراقات، کمی به خود آیند و به کشور و سرنوشت مردم بیندیشند.

با این حال، در فرصت‌های پیش آمده پیشین هر گروه به دلیلی و بنا بر مناسبتی، صف‌آرایی‌های خود را ادامه دادند و هنوز و با گذشت حدود شش ماه از انتخابات، هیچ گروهی فرصتی برای اندیشه در اعمال خویش نیافته است. در این باره باید گفت که فلسفه وجودی ماه‏های حرام از سوی خدا و دست کشیدن از قتل و خونریزی و جدال است تا دامنه آرامش و امنیّت فراگیر شود و آدمیان در این مدّت با آسایش خاطر بتوانند در سایه عبادت و بندگی خدا، سعادت خویش را تأمین کنند. انسانی که مدتی نسبتاً طولانی سختی‏ها و گرفتاری‏های جنگ را پشت سر گذاشته، با خاموش شدن صدای چکاچک شمشیرها در ماه‏های حرام، فرصت پیدا می‏کند به گذشته خود بیندیشد؛ ای بسا، ترک جنگ در این مدت، عاملی برای برقراری صلح و آرامش باشد!
به نظر می‌رسد، اگر گروه‌های سیاسی، حرمت ماه محرم را نگاه داشته و حتی اگر به صورت موقتی آتش‌بسی را اعلام کنند، آنگاه شاید فرصت برای عقلایی کردن خواسته‌ها و مطالبات گروه‌های سیاسی از همدیگر فراهم شود و بتوان بنای مشترکی را بنا نهاد که بتوان بر پایه آن، احساسات و هیجانات را کنترل و در راستای جذب حداکثری مردم و گروه‌های سیاسی رفتار کرد.

آنچه روشن است، استفاده جناحی از مجالس اباعبدالله، نه تنها آتش کینه‌ها را برخواهد افروخت، بلکه حرمت ماه حرام را که حتی اعراب جاهلی نیز حرمت آن را پاس می‌داشتند، خواهد شکست؛ ما که از اعراب جاهلی پایین‌تر نیستیم.