خانه هزار متری، مزد خدمت مدیر جان بر کف در ورزش

راستی این مدیر باید ماهیانه چه رقمی از فعالیت‏های کاسب کارانه‏اش کنار گذاشته باشد تا در یکی از بهترین مناطق تهران که زمین حکم طلا را دارد، چنین عمارتی را صاحب شود؟!

کد خبر: ۷۷۳۸۱

تاریخ: ۲۴ آذر ۱۳۸۸ - ۲۳:۴۵

بررسی‏های اولیه در خصوص دارایی‏های منقول و غیرمنقول برخی مدیرانی که در طول چند ماه اخیر صحنه ورزش را ترک کرده‏اند، خبر  از رشد چند هزار درصدی حجم اموال ایشان در زمان تصدی پست‏های ورزشی دارد که هیچ توجیه اقتصادی برای این دریافتی‏ها وجود ندارد و همین ارزیابی‏ها پاسخگویی این عده را برای مشخص شدن قانونی بودن انباشته‏های مالی این عده به سمت یک الزام سوق می‏دهد.

به گزارش خبرنگار ورزشی تابناک؛ ورزش این روزها شاهد با لگد بیرون انداختن برخی مسئولانی است که در نگاه نخست عملکرد بسیاری از آنها خود گواهی بر جبر موجود در امر تغییرشان با بدترین شیوه است تا جایی که برخی از این به اصطلاح مدیران را به واسطه سطح عملکرد و اشتباهات فاحش‏شان با اتهام سوءمدیریت و حیف و میل بیت المال می‏توان مورد پیگیری قضایی قرار داد.

بررسی‏ها اما حکایت از آن دارد که مشکل قدری وسیع‏تر است و بسیاری از مدیران جز هدر دادن منابع مالی فدراسیون‏های تابعه، کیسه‏های پول را پیش پیش حواله حساب‏های بانکی‏شان کرده‏اند که همزمان با خروجشان مشخص می‎شود چه جولانی در دوره تصدی پست‏هایشان در ورزش داده‏اند و چه ارقامی توسط این دسته و وابستگانشان جابه جا شده و تاکنون به واسطه سلطه بر حوزه مالی مرتبط در بخش ورزشی زیرمجموعه‏شان، هیچ موضوعی به بیرون درز نکرده بود.

برخی از ایشان علاوه بر برخی دریافتی‏ها و درصدگیری‏ها در فدراسیون‏‏های ورزشی، بخش اعظمی از درآمدشان را مدیون در اختیار داشتن پوزیشن ریاست فدراسیون هستند که در سطح بین‏المللی، دارای اعتبار بالایی است و با اتکاء بر این جایگاه و سایر پست‏های بین‏المللی که به واسطه همین ریاست فدراسیون به دست می‏آورند، یک دکان دونبش سیار احداث می‏کنند و از شرق و جنوب شرق آسیا تا شرق اروپا، از سوله سازی تا واردات و صادرات انواع و اقسام خدمات و کالایی‏هایی که برخی از آنها صنعتی بوده و حتی جنبه ورزشی نیز ندارد، می‏پرداخته‏اند.

یکی از این اشخاص که مفتضحانه برکنار شد، همچون بسیاری از مدیران تنها انگیزه‏اش را برای حضور در ورزش خدمت بدون دریافت حقوق یا کمترین درآمد بیان می‏کرد و همواره مدعی بود در خارج از ورزش بهتر می‏تواند صاحب اموال و دارایی‏هایی شود، همچون یک کارمند ساده به ورزش آمد، با بهره برداری از این الگوهای تجارت با سواستفاده از موقعیت، منزلی با وسعتی بیش از هزار متر در منطقه زعفرانیه خریداری کرده است!

چنین مزدی البته شاید برای این مدیری جان بر کف که مجموعه‏اش در دوران حضورش به واسطه باندبازی در تمامی بخش‏ها و بی‏خردی در مدیریت یک مدال حلبی نیز نگرفته بود، شاید قدری اندک باشد(!) و شاید باید برای خدمت کردن صادقانه هزینه بیشتری لحاظ کرد. راستی این مدیر باید ماهیانه چه رقمی از فعالیت‏های کاسب کارانه‏اش کنار گذاشته باشد تا در یکی از بهترین مناطق تهران که زمین حکم طلا را دارد، چنین عمارتی را صاحب شود؟!

این مدیر که به خریدن نمایندگان رسانه‏های گروهی در دوره ریاستش مشهور بود و یکی از پرهزینه‏ترین کمیته‏های روابط عمومی‏ برای وی فعالیت می‏کرد، برخی از خبرنگاران و دبیران ورزشی تعدادی از خبرگزاری‏ها، سایت‏ها و روزنامه‏ها تحت عنوان عضو کمیته روابط عمومی و یا حق التحریر خبرنامه‏ای که هیچ بازخورد جدی نداشت را تحت پوشش مالی قرار داده باشد و این گروه به شکل ماهیانه ارقام متنابهی از وی دریافت می‏کردند که حمایتشان نیز پس از کنار گذاشتن این مدیر در همین چهارچوب بود.