در یک استان جنوبی رخ داد؛

استفاده از امعا و احشای دام برای تولید محصولات پروتئینی

یک حساب سرانگشتی به ویژه در سال جاری که بهای گوشت به شدت افزایش یافته است، نشان می‌دهد، هنگامی که گوشت به قیمتی بالای کیلویی سیزده هزار تومان می‌رسد، چگونه کالباس و سوسیس با قیمت چهار هزار تومان به فروش می‌ر‌ود. ناپدید شدن چربی‌های صنعتی و حرام، بیشتر این شایبه را پدید می‌آورد که این چربی‌های در ساخت برخی مواد گوشتی مورد استفاده قرار می‌گیرد!

کد خبر: ۷۷۳۲۷

تاریخ: ۲۴ آذر ۱۳۸۸ - ۱۵:۳۵

منابع موثق تولید صنعت صابون‌سازی و گلیسیرین در استان خوزستان، درباره استفاده از چربی‌های حرام و ممنوع دام در تولید فرآورده‌های گوشتی همچون سوسیس، کالباس و همبرگر در این استان به شدت هشدار دادند.

به گزارش خبرنگار «تابناک»، در حالی که در چند ماه اخیر، شایعه استفاده از گوشت‌ حیواناتی همچون سگ و گربه در تولید سوسیس و کالباس در استان خوزستان، به شدت در این استان پیچیده است، هم‌اکنون مسئولان و دست‌اندرکار تولید صابون و گلیسیرین در خوزستان تأیید می‌کنند که متأسفانه، چربی‌های خطرناک صنعتی ـ که ناشی از چربی‌های حرام دام‌ها (امعا و احشا) است ـ در صنعت تولید سوسیس، کالباس و همبرگر استفاده می‌شود.

یک مقام آگاه در این باره به «تابناک» گفت: در حالی که روزانه بیش از یک تن از چربی‌های صنعتی، تنها در شهر اهواز به دست می‌آید، دریافتی تنها واحد تولیدی صابون و گلیسیرین از این مواد در ده روز، مقداری به میزان یک تن و یا کمتر از آن است.

در واقع با وجود بیش از سی تن امعا و احشا به دست آمده از کشتار دام در استان خوزستان و فرستادن تنها سه تن از آن به این کارگاه تولیدی به طور منطقی 27 تن باقی مانده یا باید به روش خاصی سوزانده شده و یا در اختیار واحدهای مشابه قرار گیرند که با توجه وجود خریداران صنعتی دور از باور است که مواد یادشده را بدون دریافت هزینه‌ای بسوزانند، به همین دلیل و با توجه به مشاهدات برخی شهروندان اهوازی، متأسفانه این مواد در اختیار برخی کارگاه‌های غیرمجاز تولید محصولاتی چون سوسیس، کالباس و همبرگر قرار می‌گیرد.

شاهدان محلی می‌گویند: هر روزه ماشین‌‌های سواری و بعضا باری از برخی کارخانجات و واحدهای تولید سوسیس و کالباس را می‌توان در کنار برخی از کشتارگاه‌ها یا قصابی‌های بزرگ در سطح اهواز یا دیگر شهرهای خوزستان دید که قسمت بار آنها، آکنده از چربی‌هایی می‌شود که برای مصرف انسان به شدت خطرناک بوده و از نظر شرعی نیز حرام است.

این اوضاع نابسامان، در حالی است که چندی پیش، سیمای استان خوزستان، از کشف بیش از شش تن از چربی‌های صنعتی از یک کارگاه تولید همبرگر و سوسیس خبر داده بود.

بنا بر این گزارش، در بازار چربی‌های صنعتی، آنچه مورد توجه است، بی‌توجهی‌های دامپزشکی استان خوزستان درباره کنترل برای از بین بردن این چربی‌ها و یا ذوب کردن آنها برای استفاده در صنایع صابون و گلیسیرین است.

از سوی دیگر، در حالی که چند واحد کوچک برای ذوب چربی‌های صنعتی در برخی شهرهای استان خوزستان و از جمله سوسنگرد راه‌اندازی شده است، تنها واحد تولید صابون و گلیسیرین در استان اعلام می‌دارد که از این واحدها، هیچ سهمیه‌ای دریافت نمی‌کند و این در حالی است که هیچ واحد تولیدی مشابهی برای صابون و گلیسیرین در سطح استان وجود ندارد.

این گزارش می‌افزاید: کشتارگاه‌ها موظفند، چربی صنعتی را بین هفتصد تا نهصد تومان به ازاء هر کیلو گرم به واحدهای تولید صابون و گلیسیرین بفروشند؛ اما گزارش‌های موثق دریافتی، حاکی است که این چربی‌ها با قیمت بالای هر کیلو دو هزار تومان، سر از واحدهای تولید سوسیس، کالباس و همبرگر درمی‌آورد.

به این ترتیب، یک حساب سرانگشتی به ویژه در سال جاری که بهای گوشت به شدت افزایش یافته است، نشان می‌دهد، هنگامی که گوشت به قیمتی بالای کیلویی سیزده هزار تومان می‌رسد، چگونه کالباس و سوسیس با قیمت چهار هزار تومان به فروش می‌ر‌ود. ناپدید شدن چربی‌های صنعتی و حرام، بیشتر این شایبه را پدید می‌آورد که این چربی‌های در ساخت برخی مواد گوشتی مورد استفاده قرار می‌گیرد!

کارشناسان صنعت صابون و گلیسیرین در خوزستان می گویندکه، کارگاه‌های کوچک و با نام‌های ناشناخته‌تر، بیشتر در تولید این چربی‌های صنعتی در راستای تولید سوسیس و همبرگر و کالباس فعال هستند.

در همین حال، برخی از قصابی‌ها در سطح استان نیز همین چربی‌های حرام و خطرناک را به فقرایی که توان خرید گوشت با قیمت‌های رو به صعود را ندارند، می‌فروشند.

ناگفته نماند که سهل‌انگاری‌های دامپزشکی استان خوزستان نیز در این راه، در برابر سلامت مردم دیده می‌شود که متأسفانه، فروش آبزیان حرام گوشت، فروش غیرمجاز دام‌های بیمار در برخی از شهرهای استان نیز پیشتر گزارش شده است.

گفتنی است، کارشناسان بهداشتی استان خوزستان از مردم این شهر خواسته‌اند، مصرف این مواد غذایی را به شدت کاهش داده و تنها از محصولاتی استفاده کنند که مشخصات کامل بهداشتی روی آنها درج شده باشد. این اوضاع در حالی در استان خوزستان روی می‌دهد که متأسفانه، مشکلاتی همچون بیکاری، نبود آب سالم بهداشتی در برخی از شهرها و بخش‌ها و افزایش فقر در سرزمین نفت‌خیز خوزستان، بیش از پیش خودنمایی می‌نماید.