سوال ویژه كربكندی:

چرا فحاشي تماشاگران برابر پليس منع قانوني ندارد؟

وقتي ماموران انتظامي ما در ورزشگاه‌ها در چندمتري تماشاگراني كه بدترين فاحشي‌ها را به افراد مختلف مي‌كنند، تنها مي‌ايستند و نظاره مي‌كنند، بدان معناست كه هيچ منع قانوني براي مردم در اين كار ناشايست وجود ندارد

کد خبر: ۷۷۲۴۱

تاریخ: ۲۴ آذر ۱۳۸۸ - ۱۱:۱۶

يك كارشناس فوتبال گفت: وقتي در قبال مردم تعهدات‌مان را به درستي انجام نمي‌دهيم و در برابرشان ضعف داريم، خودبخود جريان به سمتي مي‌رود كه بايد از طريق ديگري نظرشان را تامين كرده و تماشاچيان را در ورزشگاه‌ها راحت بگذاريم؛ سرانجام چنين فعل و انفعالي باعث بوجود آمدن شرايط ناپسند فعلي مي‌شود!

رسول كربكندي در گفت‌وگو با ايسنا، پيرامون عدم ساماندهي هواداران تيم‌ها و سردادن شعارهايي كه باعث ايجاد فشار رواني روي بازيكنان و مربيان مي‌شود، اظهار كرد: فوتبال ما در هيچ زمينه‌اي هنوز فاكتورهاي حرفه‌اي بودن را ندارد؛ تماشاگر هم يكي از ابعاد فوتبال ماست كه از اصل آن تبعيت مي‌كند و حرفه‌اي نيست. متاسفانه شرايطي در كشور بوجود آمد كه تماشاگران فوتبال فكر مي‌كنند بايد به جاي همه تصميم گرفته و هر كسي را به سهم خود مواخذه كنند!

وي افزود: تماشاگر در اصل معني كاركردي آن يك سرمايه و انگيزه براي فوتبال است و با حضورش باعث جذاب و گرم شدن فوتبال و هر رشته ورزشي ديگري در كشور مي‌شود. در اينكه بدون استقبال و حضور آنها ورزش حرفه‌اي و قهرماني هيچ شكلي ندارد، شكي نيست اما مسوولان ورزش و باشگاه‌هاي ما بيش از حد به تماشاچيان بهاي فني داده‌اند. اثرات منفي كه اكنون از اين ضعف در ورزش و به خصوص فوتبال ما ديده مي‌شود دو دليل عمده دارد؛ در وهله اول ما تماشاچيان را بيش از حد در استاديوم‌ها آزاد گذاشتيم! اين اقدام كه با ديدگاه تخليه ناراحتي‌هاي روحي رواني تماشاچيان در استاديوم، انجام مي‌شود كاملا خارج از اصول حرفه‌اي است.

كربكندي با انتقاد، تصريح كرد: وقتي ماموران انتظامي ما در ورزشگاه‌ها در چندمتري تماشاگراني كه بدترين فاحشي‌ها را به افراد مختلف مي‌كنند، تنها مي‌ايستند و نظاره مي‌كنند، بدان معناست كه هيچ منع قانوني براي مردم در اين كار ناشايست وجود ندارد! جاي تعجب دارد كه در كشور ما تنها جايي كه مردم آزاد هستند هرچه مي‌خواهند بگويند و به هر كسي فحش و ناسزا بدهند اما كسي هم با آنها كاري نداشته باشد، استاديوم است! خط قرمز‌هاي ما در اينجا كجاست؟ مگر نه آن است كه در كوچه و خيابان شهر اگر كسي به ديگري فحش دهد، با او برخورد مي‌شود، پس چرا در استاديوم‌ها كه بخشي از جامعه است با كسي برخورد نمي‌شود؟!

اين كارشناس فوتبال افزود: يك تماشاچي به چه حقي اجازه دارد ركيك‌ترين فحش‌ها را به مربيان، بازيكنان و... در استاديوم بدهد؟! مجازات فحش دادن يك نفر به نفر ديگر در مكان‌هاي ديگر جامعه مشخص است و چطور بايد پذيرفت كه عده زيادي در استاديوم عليه يك شخص فحاشي كنند و شايد آن ناسزاها از تلويزيون هم براي عموم مردم كشور پخش شود؟! مجازات چنين كاري چيست و ما چه برخوردي داريم؟! مربيان و ورزشكاران كه شخصيت‌شان را از سر راه پيدا نكرده‌اند كه دستخوش چنين رفتار ناشي از سياست‌هاي غلط شوند. اكنون كه مسوولان ورزش به دنبال قانوني كردن منشور اخلاقي براي ما هستند، چطور اين منشور بايد در قبال تماشاچيان نباشد؟! البته تماشاچيان سخنگوي مشخصي ندارند و شايد اين آزادي نادرست در نظر گرفته شده براي آنها در قبال ضعف‌هاي مسوولان باشد.

وي ادامه داد: در وهله دوم شايد خودمان به معناي مسوولان، مديران، مربيان و... باعث بوجود آمدن چنين شرايطي شديم. ما بيش از حد به تماشاچيان‌ بهاي فني داديم. آنها بايد در استاديوم‌ها حضور گسترده و مستمر داشته باشند و به مثابه يك سرمايه قابل احترام نگريسته شوند نه آن كه با شعارهايشان بخواهند فلان بازيكن در بازي باشد و 2 دقيقه بعد از آن مربي مجبور به چنين كاري شود. يا اينكه خواهان حضور مربي يا مديري در يك تيم شده و برعكس عذرافراد را در سمت‌هاي مختلف بخواهند. متاسفانه همين‌طور كه ورود غيراصولي پول به فوتبال ما باعث از بين رفتن خيلي از اصول شد، ردوبدل شدن پول در ميان برخي تماشاچيان باعث شد آنها تبديل به ابزاري براي عوامل يك تيم شدند. در حال حاضر در بعد منفي قضيه شاهديم برخي با داشتن عده‌اي تماشاچي به سركردگي بعضي ليدرها، به دنبال اهداف خود در فوتبال هستند كه اين يكي از بدترين حالات فوتبال ماست.

سرمربي تيم صباي قم افزود: زماني كه تيمي نتيجه مورد نظر هوادارش را نمي‌گيرد، تماشاگران حالتي احساسي و عصبي به خود مي‌گيرند كه در آن لحظه كاملا تاثيرپذير و دنباله‌رو شعارهاي ليدرها مي‌شوند. اينجا نقش ليدر تيم‌ها بسيار مهم است و مي‌توان با كنترل كساني كه اجازه دارند سركردگي عده‌اي از تماشاچيان را بر عهده داشته باشند، بخشي از مشكلات را حل كرد. بي‌شك در زمان‌هاي خاص منطق لازم بر رفتار و تفكر طرفداران تيم حاكم نيست و آنها به سرعت از برخي شعارها پيروي مي‌كنند.

اين كارشناس فوتبال با بيان اينكه فراهم نكردن امكانات و تمهيدات لازم براي تماشاچيان مهمترين عامل بوجود آمدن شرايط نامطلوب استاديوم‌هاست، به ايسنا گفت: وقتي مردم از كمترين امكانات لازم در ورزشگاه‌ها برخوردار باشند؛ صندلي مشخصي نداشته و به محض بلند شدن از آن به هر دليل فرد ديگري جايشان را مي‌گيرد؛ در وضعيت نامطلوبي بايد بنشيند و بازي را ببيند؛ نمازخانه نداشته باشد؛ به راحتي و با احترام به استاديوم ورود و خروج نيابد؛ مواد غذايي مناسبي در دسترسش نباشد؛ خودبه‌خود اين شرايط بد روي او اثرمي‌گذارد. تازه اين تنها كاستي‌هاي ما در استاديوم‌هاست و بگذريم از اينكه هواداران در تصميمات تيم‌شان از كانال درستي دخيل نيستند؛ كانون هواداران جدي در باشگاه‌ها وجود ندارد؛ ارتباط دو طرفه‌اي بين تيم‌ها و هواداران نيست و خيلي از مسايل ديگر كه نشان از غيرحرفه‌اي بودن فوتبال ما در اين زمينه دارد.

وي افزود: در مجموع با بررسي اين وضعيت به نتيجه‌ مي‌رسيم كه وقتي در قبال مردم تعهدات‌مان را به درستي انجام نمي‌دهيم و در برابرشان ضعف داريم، خودبخود جريان به سمتي مي‌رود كه بايد از طريق ديگري نظرشان را تامين كرده و تماشاچيان را در ورزشگاه‌ها راحت بگذاريم و به آنان آزادي نادرست بدهيم؛ سرانجام چنين فعل و انفعالي باعث بوجود آمدن شرايط ناپسند فعلي مي‌شود.