گله‏های مسئول سابق داوران فدراسيون کوهنوردی:

محروميت به نفع چه كساني است؟

سهرابي كه جزء نخستين داوران رسمي مسابقات سنگنوردي ايران به شمار مي‌رود گفت: اين ورزش وارداتي است. مسئولان فدراسيون بايد بدانند كه براي توسعه و موفقيت در اين رشته، نيازمند استفاده و حضور مربيان به روز جهاني هستيم.

کد خبر: ۷۷۱۷۶

تاریخ: ۲۳ آذر ۱۳۸۸ - ۲۰:۴۴

مدرس داوري سنگنوردي گفت: بايد پرسيد كه چرا داوران و مربياني كه با هزينه فدراسيون جهاني و يا شخصي فرصت شركت در دورهاي بين‌المللي را دارند، محروم مي‌شوند و اين به سود چه كساني است.

فرزاد سهرابي در گفت‌وگو با فارس با اشاره به لزوم جدايي دو رشته سنگنوردي و كوهنوردي از هم عنوان كرد: در سطح جهاني اين اتفاق رخ داد و اين امر با توجه به تفاوت‌هاي زيادي كه بين اين 2 رشته وجود دارد دور از ذهن نبود.

وي افزود: اگر فدراسيون جهاني فعلا ايرادي به كشورهايي مثل ايران نمي‌گيرد صرفا به اين دليل است كه فدراسيون كوهنوردي ايران نام صعودهاي ورزشي را به نام خود اضافه كرده است.

مسئول سابق داوران فدراسيون گفت: متاسفانه مسئولين كميته‌هاي فدراسيون انتصابي هستند. اين امر در رشته سنگنوردي نيز رخ داده ا‌ست. مسئول اين كميته قصد دارد تا با نسخه‌ اداره كميته كوهپيمايي كه زماني وي رياست آن را داشته است اين رشته را اداره كند؛ اما مسئله اين است كه اين ورزش كاملا متفاوت بوده و نياز به تخصص دارد. وقتي كه به دبير فدراسيون مراجعه كرديم به ما گفت بايد اعتراض كنيد تا به نتيجه مورد نظر خود دست پيدا كنيد.

سهرابي عنوان كرد: زماني كه نشان عملكرد يك مدير صرفا يك سري آمار و آيين‌نامه باشد نبايد هم انتظار پيشرفت در آن حوزه را داشت.

سهرابي تصريح كرد: مديران فدراسيون، كوهنورد هستند و با توجه به علايق شخصي و از آن مهمتر آزاد بودن در نحوه برنامه‌ريزي در هزينه كردن اعتبارات در هيماليانوردي، ترجيح مي‌دهند در اين حوزه فعاليت كنند.

مدرس داوري سنگنوردي گفت: مسئولان فعلي فدراسيون حوصله كار در رشته سنگنوردي را ندارند. شناسايي، حمايت و هدايت ملي‌پوشان نوجوان و جوان كار سختي براي آنها به شمار مي‌رود.

وي با اشاره به جايگاه سنگنوردي ايران در سطح آسيا گفت: زماني تيم‌هايي همچون مالزي، هند و سنگاپور از ما عقب‌تر بودند؛ اما امروز آنها با رشد خوبي خود را در مسير توسعه و پيشرفت مي‌بينند. سهرابي عنوان كرد: سنگنوردي ايران اگر جايگاهي هم داشته است به واسطه تلاش هايي است كه در ابتداي دهه 70 با حضور مربيان خارجي كه با هدف گسترش اين رشته به شكل رايگان در كشورهاي مختلف دست به آموزش مي‌زدند، صورت گرفت.

وي افزود: نبايد نتايج مسابقات آسيايي كه به ميزباني ايران برگزار شده است را به عنوان ملاك در نظر گرفت؛ چرا كه تيم‌هاي شركت كننده به دلايل مختلف از جمله همزماني اين مسابقات با رقابت‌هاي جهاني برترين‌هاي خود را راهي ايران نكردند.

وي افزود: چرا فدراسيون كوهنوردي داوران و مربياني را كه با هزينه فدراسيون جهاني و يا شخصي فرصت شركت در دورهاي بين‌المللي را دارند، را صرفا با دلايل سليقه‌اي با ندادن مجوز محروم مي كند؟ به راستي اين محروميت‌ها به نفع چه كساني است؟