به بهانه هتک حرمت به ساحت خمینی کبیر؛

از امام مهربان ما دیگر چه مانده است؟

افراطیون پاسخ دهند که دیگر چه چیز مانده است که می‌خواهند به آن توهین کنند و یا به آن پشت پا بزنند تا دشمنانی که پشت آنان سنگر گرفته‌اند را خشنود نگه دارند؟

کد خبر: ۷۷۰۱۱

تاریخ: ۲۲ آذر ۱۳۸۸ - ۲۰:۱۹

سایت فردا نوشت:

اهانت آشکار به تصویر بنیان‌گذار کبیر انقلاب اسلامی ایران در حالی صورت گرفته است که آن را زشت‌ترین فاز پشت پا زدن معاندان جمهوری اسلامی ایران به میراث گرانقدر خمینی کبیر می‌توان قلمداد کرد.

هتک حرمت امام خمینی(ره) در روز دانشجو از سوی جمعی از اشخاصی که به بهانه پایبندی به ارزش‌های امام راحل(ره) و چنگ زدن به میراث‌ها و یادگارهای ایشان به تحرکات خود ادامه دادند، توهین به ملت بزرگ ایران بود که مدت‌هاست از پایمال شدن خط امام(ره) رنجیده است.

گرچه کج‌سلیقگی اصحاب رسانه ملی در پوشش دادن این موضوع را نباید فراموش کرد و آن اقدام نیز به واقع یک «حرمت‌شکنی» بود، اما سوال اصلی آن است که امروز چه کسی در فضای سیاسی کشور از این اقدام حمایت کرده است؟

کشاندن نام بنیان‌گذار جمهوری اسلامی ایران در جدال‌های کثیف سیاسی همانقدر تاسف‌برانگیز است که دلبستگی طرفین ماجرا به افراطیون زننده شده است؛ و آیا این دلبستگی نتیجه‌ای جز فاجعه‌ای این چنین در پی دارد؟ زمانی که عقل و منطق را احساس کور کند، توصیه‌های راهگشای بزرگان و عقلا و در صدر آن رهبر انقلاب آنچنان که باید و شاید مورد اعتنا قرار نگیرد، چه چیز دیگری باید لگدمال شود؟ چرا که از افراطیونی که حضورشان به افراط بستگی دارد، نباید انتظار داشت که به اخلاقی که مروج اعتدال و قانون است، پایبند باشند.

نگاهی گذرا به طیف گسترده واکنش‌ها در محکومیت این اقدام که حتی سران جریان موسوم به سبز را نیز شامل شده است، نشان می‌دهد که حضرت روح‌الله(رض) کماکان نقطه کانونی تعصب ایرانیان است؛ چه اصول‌گرا باشند، چه اصلاح‌طلب.

واکنش اخیر ملت ایران، مراجع تقلید، سیاسیون و ... به خوبی نشان می‌دهد که دیگر بیش از این تحمل لگدمال شدن میراث گرانقدر خمینی کبیر وجود ندارد و اشخاصی که با نام امام(ره) شناخته می‌شوند، اگر به مسلک آن بزرگ پایبند نباشند برای مردم ارزشی ندارند.

تلاش وابستگان جنبش سبز جهت شبهه‌افکنی در انتساب این اقدام به حامیان آنان نیز در همین راستا و آگاهی از این امور ارزیابی می‌شود.

در همین میان نیز متأسفانه عده‌ای که طبق معمول منتظر بهانه‌ای هستند، از این فصل مشترک آحاد ایرانیان جهت مقاصد سیاسی خود استفاده کردند.

نکته جالب توجه، آشکار شدن میزان نفوذ و تاثیرگذاری شخصیت امام راحل است که همه سیاسیون نیز در محکوم کردن آن اتفاق نظر دارند؛ به صورتی که حتی میرحسین موسوی نیز که اخیراً بی‌مهری‌های بسیاری به نظام جمهوری اسلامی ایران کرده است، یکی از شدیدترین واکنش‌هایش را نسبت به این عمل شنیع نشان داد.

البته انتظار به حق مردم ایران این بود که فردی که بارها بر علاقه امام به خویش تاکید کرده و هوادارانش وی را با عنوان «نخست وزیر امام(ره)» می‌شناختند، عصبیت و شدت بیشتری در محکومیت این اقدام تأسف‌برانگیز نشان دهد.

صاحب‌نظران بر این عقیده‌اند که اگر هموراه به هنگامی که یکی از میراث‌های امام خمینی(ره) در شجره طیبه جمهوری اسلامی ایران مورد خدشه و بی‌اعتنایی قرار می‌گرفت، واکنش‌های متناسب سیاسیون و در این مورد خاص، سران جنبش سبز را در پی داشت؛ شاهد این ثلمه بزرگ نبودیم.

در همین حال از این آقایان باید پرسید، که میرحسین موسوی و مهدی کروبی که صراحتاً به سابقه همراهی خود با امام(ره) اشاره کرده و به آن می‌بالند، این‌گونه از میراث وی حفاظت می‌کنند؟ آیا همین مقدار واکنش کافی بود؟

میرحسین موسوی که حامیان‌اش در جریان انتخابات شعار «رای ما یک کلام، نخست وزیر امام» را سر می‌دادند، آیا روزی را می‌دیدند که کسانی که میرحسین را بهانه‌ی مناسبی برای آشکار نمودن ضدیت‌شان با نظام پیدا کرده‌اند، به امام آشکارا توهین کنند؟

واکنش جامعه امروز ایران شاید تاکیدی بر این باشد که مسلک خمینی(رض) موجب حیات این ملت و این نظام است.

آنان که امروز پنجه‌هایشان را بر بزرگان این سرزمین و یادگاران آن و مقدسات آن می‌کشند، هیچ دلبستگی‌ای به نظام جمهوری اسلامی ایران ندارند. آنان، حیات خود برای ادامه آشوب را در توسل به بهانه‌های همچون برخی سیاسیون و اقدامات چندلایه و پیچیده‌ای مانند توهین تاسف بار به امام راحل جست و جو می‌کنند و برای همین است که برای آشوب‌طلبی‌های خود چاره‌ای جز ایجاد خدشه به وحدت ملت و سیاسیون ندارند.

و سرانجام، سران جنبش موسوم به سبز نیز باید بدانند که تنها محکومیت توهین به تصویر امام خمینی(ره) کافی نیست؛ صف خود را باید جدا کنید، صف نظام جمهوری اسلامی ایرانی که خمینی(ره) پایه‌گذار آن بود، آنجایی نیست که شما ایستاده‌اید. آنان که این‌روزها به پیر فرزانه ملک ما توهین کردند، می‌خواهند روز به روز شکاف شما با این صف بیش‌تر شود تا بتوانند به اهداف خود دست پیدا کنند.

تنها راه پایان این جدال‌های تاسف‌برانگیز که دقیقا 6 ماه از آن می‌گذرد؛ شفافیت مرزبندی‌ها، بصیرت بازیگران سیاسی، پایبندی به قانون و اخلاق در سایه دین و رهنمودهای جانشین عزیز و فرزانه خمینی کبیر یعنی رهبر انقلاب است.