با حضور دیپلمات‌های برجسته اروپایی ـ آمریکایی؛

ایران برنده نهایی بازی شبیه‌سازی شده در دانشگاه هاروارد

واشنگتن از تل‌آویو ضمانت خواسته است که بدون اجازه آمریکا حمله نکند؛ اما گلد ـ در نقش نتانیاهو ـ خودداری می‌کرد و در آن موقع، برنز ـ اوباما ـ تهدید کرد که حمله نظامی اسرائیل به ایران را آشکارا محکوم کند... «برنز» که معاون «کاندولیزا رایس» بود، نقش باراک اوباما، رئیس‌جمهور آمریکا را بازی می‌کرد. «دوره گلد»، سفیر سابق اسرائیل در سازمان ملل متحد نیز نقش «بنیامین نتانیاهو»، نخست وزیر اسرائیل را بازی می‌کرد و ریاست کارهای تل آویو را بر عهده داشت.

کد خبر: ۷۶۸۴۹

تاریخ: ۲۱ آذر ۱۳۸۸ - ۱۹:۱۶

سرویس بین‌الملل ـ یک روزنامه روسی در مقاله‌ای که روز جمعه به چاپ رساند، نوشت: دیپلمات‌های مشهور آمریکا و اروپا تلاش کردند که توسعه احتمالی اوضاع بحرانی با ایران را پیش‌بینی کنند. نتیجه آن نیز چنین بود: آمریکا نمی‌تواند موفق به تصویب تحریم‌های سختگیرانه علیه ایران شود. روسیه و چین در پاسخ به فشار آمریکا، همکاری خود با ایران را بیشتر می‌کنند؛ اما نه تنها روابط آمریکا با مسکو و پکن وخیم می‌شود، بلکه وظیفه اصلی آمریکا بازداشتن اسرائیل از انجام عملیات نظامی علیه ایران خواهد بود.

به گزارش «تابناک» و به نقل از روزنامه روسی «نیزاویسیمایا گازیتا»، «آندره تریخوف»، روزنامه‌نگار روسی با بیان موضوع بالا در ادامه مقاله خود نوشت: «گراهام الیسون»، متخصص آمریکایی دانشگاه ‌هاروارد، برای انجام این بازی شبیه‌سازی شده، «نیکلاس برنز»، معاون سابق وزیر امور خارجه آمریکا و «ویلیام فالون»، رئیس سابق فرماندهی مرکزی آمریکا را دعوت کرد.
برنز که معاون کاندولیزا رایس بود، نقش باراک اوباما، رئیس‌جمهور آمریکا «دوره گلد»، سفیر سابق اسرائیل در سازمان ملل متحد نیز نقش بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل را بازی می‌کرد و ریاست اقدامات تل آویو را بر عهده داشت.

«گری سیک»، پروفسور دانشگاه کلمبیا هم نقش رئیس‌جمهور ایران را داشت. همچنین دانشمندان آمریکایی و اروپایی که پیشتر مقام‌های دولتی داشتند، نقش مقامات مسکو، چین، بریتانیا، فرانسه، آلمان و کشورهای حاشیه خلیج فارس را بازی می‌کردند.

او می‌افزاید: روز پنجشنبه، روزنامه اسرائیلی «هاآرتص» اطلاع داد که این شبیه‌سازی هفته گذشته انجام شده است. شرکت کنندگان وعده داده بودند که همه چیز محرمانه باقی بماند، اما موفق به جلوگیری از درز خبر نشدند. برنز - در نقش اوباما ـ تلاش داشت هر آنچه ممکن است، انجام دهد تا از مناقشه نظامی با ایران جلوگیری کند.
گلد - در نقش نتانیاهو ـ به نوبه خود، در جلب حمایت دیگر شرکت کنندگان برای وارد ساختن ضربه به بخش نفت و گاز ایران می‌کوشید. تل آویو که نمی‌توانست باور کند، آمریکا می‌تواند مانع دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای شود، از عربستان سعودی، کویت، عمان و امارات کمک می‌خواست که این کشورها نیز از افزایش توان ایران شیعی کمتر از اسرائیل در هراس نیستند.

وی ادامه می‌دهد: «دیوید ایگناتیوس»، خبرنگار واشنگتن پست که در نقش نماینده رسانه‌ها در بازی شرکت داشت، در وبلاگ خود نوشت که مطالبه کنگره آمریکا برای تحریم یکجانبه کمپانی‌هایی که در بخش انرژی ایران فعال هستند، تیم برنز ـ اوباما ـ را وارد بن‌بست ساخت. برخی از کمپانی‌های کلیدی از روسیه و چین بودند که حمایتشان برای تحریم در شورای امنیت مورد نیاز است. روس‌ها و چینی‌ها اینقدر آزرده شدند که دور از چشم آمریکا مذاکره با ایران را آغاز کردند.

«تریخوف» افزود: سیک که نقش رئیس تیم ایران را بازی می‌کرد، به گفته «ایگناتیوس» بیان داشت: ما گمان می‌کردیم، کارت‌های بدی دستمان است، اما آخر سر همه با ما مذاکره کردند. در این بازی تا دسامبر 2010 که پایان فرضی قلمداد شده بود، ایران توان غنی‌سازی اورانیوم در درصدهای پایین را دو برابر ساخت و در برنامه هسته‌ای نظامی پیشرفت کرد. شرکت کنندگان در این بازی، فاصله چندانی تا مناقشه مسلحانه نداشتند. واشنگتن از تل آویو ضمانت خواسته است که بدون اجازه آمریکا حمله نکند، اما گلد ـ نتانیاهو ـ خودداری می‌کرد و در آن موقع، برنز ـ اوباما ـ تهدید کرد که حمله نظامی اسرائیل به ایران را آشکارا محکوم کند.

این روزنامه‌نگار روس ادامه داد: برنز ـ اوباما ـ در تفسیر نتیجه بازی، پیش‌بینی کرد که سال آینده سال دشواری برای دیپلمات‌ها خواهد بود و افزود: شاید آمریکا کمک روسیه و چین را به دست نیاورد. در میان مقامات ایران درباره مذاکره کردن و نکردن، اختلاف جدی خواهد شد، اروپا ضعیف خواهد بود و آمریکا احتمالاً مجبور به بازداری اسرائیل خواهد شد.

تریخوف در پایان نوشت: «ایگناتیوس» به نوبه خود، نتیجه‌گیری مشخصی را ارایه می‌دهد؛ بر پایه پروتکل من از نتایج (شبیه سازی)، تیم ایران برنده شد و تیم آمریکا باخت.

گفتنی است، روش شبیه‌سازی در روابط بین‌الملل از روش‌های مدرن در پیش‌بینی رفتار بازیگران گوناگون در یک مناقشه یا روند مذاکره است، به گونه‌ای که افراد حقیقی، هر یک نقش یک فرد حقوقی با مسئولیت مشخص را بازی می‌کنند و می‌‌کوشند با توجه به شرایط، نشان دهند که اگر یک مقام مسئول در موقعیتی خاص قرار بگیرد، ممکن است، چه واکنش‌هایی از خود نشان دهد.