«نگاه شما»:

پراکندگی دانشکده‌ها، یک مشکل نادیده دانشگاه آزاد

محمد جلائی

کد خبر: ۷۶۶۷۰۳

تاریخ: ۰۱ بهمن ۱۳۹۶ - ۲۳:۵۱

اگر گذرتان به واحدهای دانشگاه‌ آزاد تهران خورده باشد می‌دانید که دانشکده های این دانشگاه‌ها چقدر نسبت به همدیگر فاصله دارند. جدای از آن عناوینی که برای این واحدها در نظر گرفته اند عموما غلط و بی کاربردند. مثلا ساختمان مرکزی دانشگاه تهران واحد جنوب که محل انجام امور اداری دانشگاه است در خیابان ایرانشهر و دانشکده فنی مهندسی آن در خیابان ابوذر (واقع در جنوب شرق تهران) و دانشکده حقوق و علوم سیاسی‌ آن در شهرک غرب است! یعنی به فرض اگر شما زمان انتخاب رشته برای دانشگاه آزاد بر اساس محل زندگی‌تان در شهر تهران گزینه مورد نظر را بر اساس عنوان آن(جنوب، شمال، شرق یا غرب) انتخاب کنید قطعی نیست که دانشکده ارائه دهنده رشته شما در موقعیت جغرافیایی مورد نظرتان باشد.
ممکن است کسی که ساکن جنوب تهران است رشته حقوق را برای تحصیل در دانشگاه آزاد واحد تهران-جنوب انتخاب کند و بعد از قبولی تازه متوجه شود که دانشکده او در شهرک غرب است و هر روز برای رسیدن به کلاس باید مسافتی حدود دو ساعت را از خانه تا دانشگاه طی کند.
همین است که صحبت تغییر محل دانشکده‌ها همیشه بین روئسای دانشکده‌ها و رئیس دانشگاه در میان است. اخیرا دانشجویان دانشکده حقوق تهران جنوب درگیر این مسئله اند. بسیاری به دلیل نزدیکی این محل آموزشی به محل سکونتشان دانشگاه تهران جنوب را انتخاب کرده‌اند و برخی دیگر هم به اشتباه که دانشگاه آزاد جنوب باید قاعدتا در جنوب باشد مجبور به رفتن به شمال غرب تهران شده اند. حالا گفته شده که قرار است دانشکده حقوق و علوم سیاسی از شهرک غرب به میدان فردوسی نقل مکان کند. اسباب کشی نابهنگاهی که سر زمستانی احتمالا برنامه روزانه خیلی از دانشجویان را مختل خواهد کرد.
اما سوال اینجاست که اساسا مسئولین ذی‌ربط دانشگاه آزاد با چه متر و معیاری تصمیم به تغییرات این چنینی می‌گیرند و اصلا چرا وقتی محل کافی برای ساخت دانشگاه وجود ندارد باید دانشکده‌ها را در نقاط مختلف تهران تقسیم کرد و امکان ارتباط بین دانشجویان با رشته‌های تحصیلی مختلف را از آنها گرفت؟ از طرفی دیگر باید دید خود روئسای دانشگاه تا به حال با اتوبوس و مترو و تاکسی در سطح پایتخت عبور و مرور کرده‌اند که متوجه سختی دانشجویان برای رسیدن به دانشکده شوند؟ واقعیت موضوع این است که همه دانشجویان دانشگاه آزاد از خانواده‌های با درآمد بالا نیامده اند که توانایی خرید خودرو داشته باشند و اگر هم این چنین باشد و همه دانشجویان در فرض محال صاحب خودرو باشند بر تعداد خودروهای تک‌سرنشین افزوده خواهد شد و افزایش آلودگی و الخ.
دانشگاه آزاد و اختلاف طبقاتی
سویه دیگر پیکان نقد این نوشتار اما به سمت دانشجویانی است که نه بهم خوردن برنامه ریزی شان برای حضور در دانشگاه که پایین آمدن شیب شهر و دور شدن از «بالاشهر» را دلیل خود برای جلوگیری از تغییر موقعیت جغرافیایی دانشکده حقوق تهران «جنوب» از شهرک غرب به مرکز شهر می‌دانند. عاملی که بدون شک مصداق بارز فاصله افتادن بین طبقات در پایتخت است. این نیز خود یکی دیگر از نتایج اشتباهات مدیریتی است و پیامدهای آن دامن جامعه آینده ایران را خواهد گرفت.
وقتی تمامی امکانات تفریحی در مناطق شمالی تهران جمع شده باشد و از طرفی مرکز و جنوب شهر به شکل فاحشی ضعیف باشد طبیعی است که بسیاری از جوانان دانشجو که در خانواده‌های پردرآمد و ثروتمند به دنیا آمده باشند تا به حال یک بار هم روی مرکز و جنوب شهرشان را ندیده باشند. و حالا این تغییر موقعیت دانشگاه باعث پررنگ شدن اختلاف طبقاتی بین دانشجویان خواهد شد.
سوژه مباحثاتی که دانشجویان دانشکده حقوق در فضای مجازی با یکدیگر سر این تغییرات دارند عمدتا پیرامون همین موضوع می‌گردد. بسیاری ناراحت از رفتن به «پایین شهر» و «مناطق آلوده» اند و در مقابل عده‌ای هم آنها را دعوت به درس خواندن برای حداقل دو ترم در مناطق مرکزی می‌کنند. این یعنی نه تنها دانشجویان یک صدا در مقابل سومدیریت دانشگاه خود نیستند که موضوع را به اختلافات دیرینه بین «پایین شهر» و «بالا شهر» سوق داده اند.
قدر مسلم این است که بالاخره باید مدیران بالادستی دانشگاه آزاد فکری به حال واحدهای غیرمتمرکز این دانشگاه کنند. امروزه داوطلبان این دانشگاه به اندازه ای افزایش یافته اند که بشود دانشگاه آزاد را حاشیه‌ی دانشگاه سراسری ندانست و مستقلا آن را مورد بحث قرار داد. باید فکری به حال نزدیکی اقشار گوناگون پایتخت در یک دانشگاه در کنار رعایت فواصل زمانی طولانی بین مناطق گوناگون تهران کرد. اتفاقی که طبعا با مصاحبه و سخنرانی های متعدد و اقدامات بی‌تاثیر در بستر بوروکراسی انجام نمی‌گیرد و باید بخش مهمی از کار را به شوراهای صنفی دانشجویان سپرد و مشکلات را از این طریق حل و فصل کرد.