همسر مرحوم پورحیدری

نمی‌توانم از حق دوسال نیمکت‌نشینی منصورباعصا بگذرم

کد خبر: ۷۶۵۰۳۹

تاریخ: ۲۶ دی ۱۳۹۶ - ۱۷:۱۸

همسر مرحوم پورحیدری گفت: نمی‌توانم از حق آن دو سالی که مرحوم پورحیدری با عصا روی نیمکت استقلال نشست و ما هزینه درمان او را می‌پرداختیم بگذرم.

به گزارش تابناک ورزشی، فریده شجاعی همسر مرحوم منصور پورحیدری امروز در نامه‌ای خطاب به رضا افتخاری مدیرعامل باشگاه استقلال از او درخواست کرد تا مطالبات باقی مانده منصور پورحیدری پرداخت شود.

خانم شجاعی خیلی وقت است از شما خبر نداریم و در ورزش حضور ندارید؟

فعالیت خاصی در ورزش نداشته‌ام،‌از روزی که منصور فوت کرده موردی پیش نیامده که در جامعه ورزش باشم و چون کمبود منصور را در ورزش احساس می‌کنم دیگر دلم با ورزش نیست.

به نظر می‌رسید برای انتخابات بسکتبال و کمیته ملی المپیک وارد گود شوید؟

البته خیلی از دوستانم به من پیشنهاد دادند که در هر دو انتخابات بسکتبال و المپیک شرکت کنم، اما دیگر ورزش را دوست ندارم (با خنده)، چون ورزش ما را دوست ندارد، به هر حال این روزها هم می‌گذرد.

انتخابات فدراسیون بسکتبال را چطور دیدید؟

به هرحال من از خانواده بسکتبال هستم و انتخابات این فدراسیون را دنبال می‌کردم،‌به این رشته عرق دارم، به هر حال آقای طباطبایی سالیان سال است که در حال تلاش است و فکر می‌کنم اتفاقات خوبی برای این رشته در راه است.

برخی معتقد بودند که انتخابات فدراسیون بسکتبال مهندسی شد وگرنه جامعه بسکتبال تمایل داشتند آقای مهندسی به عنوان رئیس انتخاب شود.

من به دلیل اینکه در ریز سیاست‌ها نیستم نمی‌توانم درمورد این موضوع صحبت کنم و اتفاقا فکر می‌کردم آقای مهندسی گزینه وزارت ورزش باشد، اما آقای طباطبایی هم چهره موجهی است،‌حالا که قرعه به نام او افتاده می‌توان به آینده این رشته امیدوار بود، بخصوص برای بانوان که یکسری پوئن‌های مثبت بدست آمده است، امیدوارم که دختران بسکتبالیست ما بتوانند به حقشان برسند.

خانم شجاعی از استقلال چه خبر؟

خبر خاصی ندارم، امروز نامه‌ای به آقای افتخاری زدم برای مطالباتی که آقای پورحیدری داشت و منتظر جوابش هستم.

تعجب می‌کنیم که چرا باید خانواده منصور پورحیدری برای گرفتن مطالبات کارش به نامه‌نگاری بکشد؟

من چون پورحیدری استقلالی محض بود دوست نداشتم که برای استقلال حاشیه درست شود و او هیچ وقت دوست نداشت چیزی را از استقلال طلب کند و حتی در سال‌های گذشته حق و حقوق خودش را هم بخشیده و اکنون نمی‌خواهم روح او را‌ آزرده کنم اما در شرایط فعلی نمی‌توانم از حقی که او برای خانواده‌اش به جا گذاشته بگذرم و تلاشم را می‌کنم که دوستانه بتوانم این حق و حقوق را بگیرم و قصد شکایت و جنجال هم ندارم.

چرا در این مدت خود باشگاه اقدامی نکرده؟

خودم هم باورم نمی‌شود، نمی‌دانم شما صحبت‌های سیدحسین حسینی در برنامه ۹۰ را شنیدید یا نه؛ منصور پورحیدری آدمی بود که سال‌ها از جیبش برای استقلال هم هزینه کرده است و حتی یکبار هم این پول‌های از جیب هزینه شده را از تیم محبویش طلب نکرد. چند سال قبل به یکی از پیشکسوتان استقلال ۱۰۰ میلیون تومان پول قرض داد و حتی اسم آن پیشکسوت را به ما هم نگفت و در حالی که این پول قرض بوده آن شخص این پول را برنگرداند. شاید باور نکنید که ما تعداد زیادی قرارداد و فاکتور که منصور از جیب خودش برای استقلال هزینه کرده دادیم که هیچ وقت آن خدا بیامرز برای گرفتن آنها به باشگاه رو نزد، اما من نمی‌توانم از حق آن دو سالی که با عصا روی نیمکت استقلال نشست و ما هزینه درمان او را می‌پرداختیم بگذرم. او ۵۰ سال از جیب خودش در استقلال هزینه کرد، خودش هیچ وقت در مورد این مسائل حرف نزد و اکنون هم من دوست دارم که باشگاه استقلال به صورت مسالمت‌آمیز این پول را به ما بدهد.

ماجرای آن تندیسی که اصلا شبیه مرحوم پورحیدری نبود، چه شد؟

چندان خبر ندارم، قرار بود اگر شکل آن تندیس آبرومند شود در کمیته ملی المپیک بگذارند؛ البته همان روز که از همین تندیس رونمایی شد جای خاصی را برایش در نظر نگرفته بودند.

جالب است که حتی باشگاه استقلال هم برای نگه داشتن این تندیس پا جلو نگذاشت.

چه بگویم؛ گاهی فکر می‌کنم خوب است که منصور پورحیدری نیست که این روزها را ببیند، چون برای استقلال و شرایطی که داشت همیشه زجر می‌کشید و برای این تیم وقت می‌گذاشت و اگر اینطور مسائل را می‌دید واقعا آسیب می‌دید.