برای کاهش آلودگی هوا و ترغیب عموم به این امر،

آقای سخنگو؛ کاش اشتباهاتتان را با خرید خودروهای هیبریدی جبران کنید!

آیا خودرو‌های هیبریدی در سرعت‌های بالا از برق استفاده می‌کنند و در سرعت‌های پایین و ترافیک‌های شهری، به مانند خودرو‌های بنزینی و رایج، بنزین می‌سوزانند و به مانند آنها، آلاینده‌های ناشی از احتراق تولید و در هوا منتشر می‌کنند؟ اگر این گونه است، مزیت خودرو‌های هیبریدی چیست و چرا خودروساز‌های جهانی انواع خودرو سواری از نوع هیبریدی را تولید و روانه بازار می‌کنند؟

کد خبر: ۷۶۳۴۴۳

تاریخ: ۲۱ دی ۱۳۹۶ - ۱۱:۴۱

افزایش هزار درصدی تعرفه واردات خودرو‌های هیبرید؛ این موضوع عجیبی بود که موجب شد برای مشخص شدن چرایی‌اش، به سراغ رئیس سازمان برنامه و بودجه کشور بروند و دریابند که اطلاعات وی از این نوع خودرو، وارونه است!

به گزارش «تابناک»، در روز‌هایی که آلودگی هوا اوج گرفته و شاخص‌های آلودگی در نبود هیچ طرح و برنامه‌ای می‌تازند، دولت مردان در اقدامی عجیب و شوک برانگیز، تعرفه واردات خودرو‌های هیبریدی را به میزان دور از انتظاری افزایش دادند؛ افزایشی باور ناپذیر که نشان می‌دهد اطلاعات ایشان در خصوص آلودگی هوا و مصرف سوخت و مسائل مرتبط دیگر، بسیار بسیار ناچیز است.

گزاره‌ای که با سخنان اخیر سخنگوی دولت، به اثبات می‌رسد و دردناک جلوه می‌کند. از این رو که می‌بینیم مسئولان تصمیم‌گیر در عرصه واردات خودرو، شناختی از خودرو‌های دونیرو (این واژه‌ای‌ست که فرهنگستان برای خودروی هیبریدی گزینش و مصوب کرده است!) و مزیت هایشان، به ویژه در خصوص مصرف سوخت و تولید کمتر آلاینده‌ها ندارند.

وضعیتی که با افزایش تعرفه واردات این دست خودرو‌ها از ۵ درصد به ۴۵ درصد خودنمایی کرد و با توضیحات رئیس سازمان برنامه و بودجه کشورمان در نشست خبری‌اش مشخص شد که ریشه در اشتباهی بزرگ در ذهن ایشان و احتمالا همکاران تصمیم سازش دارد. اینکه این نوع خودرو‌ها کمکی به کاهش آلودگی هوای شهر‌ها نمی‌کنند و مزیت هایشان برای ترافیک بیرون شهرهاست!

نوبخت در پاسخ به این سوال که چرا دولت تعرفه واردات خودرو‌های هیبریدی را هم افزایش داده، در حالی که این خودرو‌ها می‌توانند موجب کاهش آلودگی هوا شوند؟، گفت: «آنچه در عمل می‌تواند موجب کاهش آلودگی هوا شود، خودرو‌های برقی هستند که تعرفه آن‌ها صفر است، اما خودرو‌های هیبریدی سوخت بنزین هم دارند و از یک سرعتی به بالا از برق استفاده می‌کنند که این سرعت عموما برای خارج از شهر است، بنابرین کمک چندانی به کاهش آلودگی هوا در شهر نمی‌کنند. در این حالت پایین ماندن تعرفه آن‌ها نسبت به سایر خودرو‌ها می‌تواند موجب ایجاد رانت شود، از این رو تصمیم به افزایش تعرفه واردات آن‌ها مانند بقیه خودرو‌ها گرفتیم.»

اما واقعیت چیست؟ آیا خودرو‌های هیبریدی در سرعت‌های بالا از برق استفاده می‌کنند و در سرعت‌های پایین و ترافیک‌های شهری، به مانند خودرو‌های بنزینی و رایج، بنزین می‌سوزانند و به مانند آنها، آلاینده‌های ناشی از احتراق تولید و در هوا منتشر می‌کنند؟ اگر این گونه است، مزیت خودرو‌های هیبریدی چیست و چرا خودروساز‌های جهانی انواع خودرو سواری از نوع هیبریدی را تولید و روانه بازار می‌کنند؟ آیا همه این خودرو‌ها برای جابجایی مردم در سفر‌های برون شهری ساخته می‌شوند و قرار است رقیب ناوگان حمل و نقل بین شهری و امثال قطار شوند؟

کافی است کمی در این خصوص اطلاعات داشته باشیم یا به یکی از موتور‌های جست‌وجوی اینترنتی سری بزنیم و در خصوص خودرو‌های هیبریدی کمی کنکاش و مطالعه کنیم تا دریابیم که اطلاعات سخنگوی دولت در این خصوص کاملا برعکس و وارون حقیقت است و برخلاف آنچه نوبخت مدعی شده، خودرو‌های هیبریدی به چند دلیل نقش موثری در کاهش آلودگی هوا دارند.

البته خودرو‌های هیبریدی بنزین می‌سوزانند و در کنار آن، با برق هم کار می‌کنند، اما برخلاف آنچه رئیس سازمان برنامه و بودجه کشورمان بیان کرده، در سرعت‌های پایین و تا حدود ۵۰ کیلومتر بر ساعت، از برق استفاده می‌کنند و در سرعت‌های بالاتر از این است که شروع به سوزاندن بنزین و جبران کمبود‌های موتور برقی می‌کنند. یعنی پاک بودن این خودرو‌ها در ترافیک‌های شهری که افزایش سرعت به بیش از ۵۰ کیلومتر بر ساعت در آن‌ها کمتر ممکن است.

این در حالی است که اساسا خودرو‌های هیبریدی از موتور‌های برقی بهره می‌برند و در مواقعی که بنزین می‌سوزانند، انرژی ناشی از احتراق این سوخت فسیلی را به چرخاندن توربین تعبیه شده در موتورشان و تولید برق در آنجا اختصاص می‌دهند و با برق حاصله، موتور برقی را به حرکت در می‌آورند و باتری‌های پرشمار خودرو را شارژ می‌کنند؛ وضعیتی که موجب می‌شود احتراق سوخت در شرایط بهینه‌تر و با آلایندگی کمتر رخ دهد و برتری چشمگیری بر خودرو‌های بنزینی نشان دهد.

علاوه بر اینها، خودرو‌های هیبریدی به تکنولوژی‌هایی مجهزند که کمک می‌کنند مصرف برق در این خودرو‌ها به شدت بهینه سازی شود و حتی گاه از ترمز کردن و کاهش شتاب خودرو نیز، فرایند تولید برق و شارژ باتری‌ها رخ دهد. وضعیتی که در ترافیک‌های سنگین و الزام رانندگان به حرکت و توقف‌های پرشمار، به پایدار ماندن شارژ باتری‌های خودرو‌های هیبریدی کمک کرده و در نهایت، این خودرو‌ها را بهترین گزینه برای خودرو‌های بنزینی می‌کند. خودرو‌های بنزینی‌ای که لازم به توضیح نیست در ترافیک مصرف سوختشان چقدر اوج می‌گیرد و چه نقش پررنگی در آلودگی هوا ایفا می‌کنند.

همه این‌ها در حالی است که آزمایش‌های صورت گرفته در شرکت‌های خودروسازی مشهور و نهاد‌های معتبر جهانی حکایت از آن دارد که خودرو‌های هیبریدی به دلیل مکانیزم‌های ویژه شان برای کاهش سرعت و ترمز، تا چه اندازه در تولید آلاینده‌های ناشی از ترمز و ایست، از جمله استفاده از لنت ترمز و رها کردن ذرات و آلاینده‌های ناشی از این کار، از خودرو‌های بنزینی و رایج پیشی گرفته اند و از این منظر نیز، به غایت پاک‌تر از بنزینی‌ها محسوب می‌شوند.

وضعیتی که برای توضیح آن، اشاره به تکنولوژی به روز خودرو‌های هیبریدی و عمر کم این نوع خودرو کفایت می‌کند، اما این مهم نیز مورد توجه دولت مردان قرار نگرفته است، که اگر این گونه بود، هرگز محصول به روزی مانند خودرو‌های هیبریدی را با خودرو‌های بنزینی قیاس نمی‌کردند؛ آن هم خودرو‌های بنزینی‌ای که نه درجه یک‌ترین‌ها در این نوع و دارای استاندارد‌های برتر جهانی، که از زمره انواع کیفیت پایین خودرو‌های بنزینی هستند.

مجموعه عواملی که نشان می‌دهد نوبخت و همکارانش هیچ شناختی از خودرو‌های هیبریدی و مزیت‌هایشان ندارند که اگر داشتند، نه تنها تعرفه واردات این خودرو‌ها را افزایش نمی‌دادند، که می‌کوشیدند با کاهش تعرفه وارداتشان به صفر و در نظر گرفتن مزایایی برای ترغیب مردم به استفاده از این نوع خودروها، بر شمار هیبریدی‌هایی که به کشور وارد می‌شوند و در خیابان‌ها تردد می‌کنند بیافزایند.

اتفاقی که می‌تواند با قبول اشتباه از جانب ایشان کلید بخورد و در دستور کار قرار گیرد و چه خوب است که مقدمه شروع آن، اذعان سخنگوی دولت به اشتباهات فاحش خودش و همکارانش در خصوص این مساله و در دستور کار قرار دادن خرید خودرو‌های هیبریدی برای دولت مردان باشد؛ اتفاقی برای آشنایی بیشتر ایشان با مزایای خودرو‌های هیبریدی که هم در کاهش آلودگی هوا و ترغیب عموم به استفاده از این خودرو‌ها موثر است و هم ممکن است این نتیجه را به دنبال داشته باشد که خودروسازان وطنی را به ورود به این عرصه وادار نماید؛ الزامی که تا نباشد، بعید است هرگز خودروسازان کشورمان دست از تولید پراید و پژو ۴۰۵ و امثال آن بردارند و به تولید و مونتاژ نوع دیگری از خودرو بیاندیشند!