هديه‌ گوليت برای نلسون ماندلا

نکته دیگری که مایه خرسندی گولیت شده است تبدیل هلند به تیم مورد علاقه هواداران بومی آفریقای‌جنوبی است، حقیقتی که اگر اقدامات گولیت نبود با توجه به گذشته تیره و تار بوئرهای هلندی در جنوب آفریقا ممکن بود به شیوه‌ای معکوس و به ضرر تیم هلند جلوه کند.

کد خبر: ۷۶۲۰۳

تاریخ: ۱۷ آذر ۱۳۸۸ - ۱۲:۳۰

شاید به نظر نرسد ولی تصویری که در پایین می‌بینید زمانی معادل آگاهی بخشی به جامعه بود و این چیزی است که تعجب خیلی‌ها را برمی‌انگیزد. رود گولیت تازه 25 سال داشت که بازیکن سال اروپا نام گرفت و با توپ طلا جلوی عکاسان فرانتس فوتبال ژست گرفت و بعد بلافاصله آن را به مشهورترین زندانی سیاسی آن دوره تقدیم کرد: «این به نلسون ماندلا تعلق دارد!»

به نوشته وطن امروز؛ این را 21 سال پیش هافبک هلندی آ.ث‌میلان بر زبان آورد و در مراسم قرعه‌کشی جام‌جهانی 2010 در کیپ‌تاون، سرزمین ماندلا دوباره آن جمله را یادآوری می‌کند. گولیت می‌گوید: «در ایتالیا، آن حرکت خیلی صدا کرد، چون فعالیتی مثل مبارزه با آپارتاید (حکومت نژادپرست اسبق آفریقای جنوبی) در آنجا وجود نداشت».

به نوشته وطن امروز و به نقل از تایمز؛ از آن روز تا به حال برای گولیت که روزگاری بهترین و همچنین خوشایندترین فوتبالیست جهان بود اتفاقات زیادی رخ داده، همینطور برای آفریقای‌جنوبی؛ اگرنه این هلندی موبافته محبوب جمعه‌شب در کیپ‌تاون چگونه می‌توانست به‌خاطر مبارزات ضدآپارتاید 2 دهه پیش خود با افتخار صحبت کند. زمانی او با رشته موهای بافته‌ شده‌ای که روز به روز بلندتر می‌شدند یا با تی‌شرتی که روی آن شعار «آپارتاید بس» حک شده بود از میادین فوتبال به نژادپرستان اعلان جنگ می‌داد.

وقتی گولیت این حرکت‌ها را آغاز می‌کرد در واقع دست به ریسک می‌زد ولی حالا جان‌ها و وجدان‌های بیدار مردم آفریقای‌جنوبی به او دلگرمی می‌دهند که ورزش می‌تواند خیلی چیزها را تغییر دهد. به همین دلیل اسطوره هلندی سورینامی‌الاصل به رویداد تابستان آینده به عنوان احساسی‌ترین و خاص‌ترین اتفاق زندگی ورزشی خود نگاه می‌کند، حتی اگر خودش در آن حضوری ورزشی نداشته باشد. برای او همین که فوتبالیست محبوب ماندلا باشد به اندازه مدال طلای جام‌جهانی ارزش دارد، مدال زرینی که همه اسطوره‌ها و بازیکنان فوتبال هلند حسرتش را می‌خورند.

گولیت و رهبر مورد علاقه‌اش چند سال پس از آزادی او که حالا رئیس‌جمهور آفریقای‌جنوبی شده بود با هم دیدار کردند: «بسیار به خودم می‌بالیدم که او حتی ماجرای اهدای توپ طلای مرا می‌داند. باورم نمی‌شد که در زندان آنها در این باره به او چیزی گفته باشند. ولی همانطور که می‌دانید آنچه مرا به چنان کاری واداشت توصیه‌های پیروان ماندلا بود. آنها نگران این بودند که اهدای جایزه به ماندلا موجب شود جایزه را از من پس بگیرند. تصورش را بکنید که چه آدم‌های نازنینی بودند که نگران چنین اتفاقی بودند».

و حالا شما تصورش را بکنید که گولیت هفته گذشته در چه رویایی سیر می‌کرد. گشت و گذار در کشوری که احساس می‌کنی در آزادی، ترقی، جلوه‌گری و رنگین‌کمان ملی چهره‌هایش نقش‌داری، کشوری که برای بزرگ‌ترین رویداد ورزشی که تاکنون در آفریقا برگزار شده مهیا می‌شود. گولیت می‌گوید: «در آفریقای‌جنوبی امروز تغییرات زیادی مشاهده می‌کنید اما نه به این معنا که همه چیز روبراه باشد، چون نسل پیش از دموکراسی عقاید غیرقابل تغییری را یدک می‌کشند که رگه‌های تفکرات منسوخ و قدیمی در آنها دیده می‌شود ولی تحولی که من در میان افراد جوان دیدم باورنکردنی است».

اما آنچه اشتیاق گولیت را در سفر هفته گذشته‌اش به انتهای آفریقا دوچندان کرد نتایج قرعه‌کشی روز جمعه بود که کشورش را با قرعه‌ای مناسب در کنار ژاپن، دانمارک و کامرون قرار داد: «ما با هیچیک از تیم‌های بزرگ‌تر جام در گروه‌مان مواجه نشده‌ایم و این یک مزیت است اما باید مراقب کامرون بود. من مشتاقم تا ببینم چگونه با آنها مواجه می‌شویم. ما تیم بسیار مستعدی داریم؛ وسلی اشنایدر، رافائل فان‌درفارت، آرین روبن یا رابین فان پرسی که الان در آرسنال فوق‌العاده کار می‌کند. البته به شرطی که آماده باشند. من وقتی فان پرسی را می‌بینم به یاد فان باستن 1988 می‌افتم، وقتی با هم قهرمان جام ملت‌های اروپا شدیم، فان باستن در طول فصل مصدوم شد و تازه از آخرین بازی فصل لیگ هلند به میدان بازگشت و بعد با هم به یورو 88 رسیدیم و مابقی داستان».

گولیت همچنین اعتقاد دارد که کلاس جام 2010 با استانداردهای هلندی همخوانی دارد: «در هلند ما همیشه توجه خوبی به نحوه برگزاری بازی داریم و امیدوارم در آفریقای‌جنوبی نیز در تمام مسیر چنین باشد. ما زودتر از بقیه به جام‌جهانی صعود کردیم ولی دیر یا زود باید با مظنونان همیشگی مواجه شویم».

اما آیا منظور او از مظنونان همیشگی برزیل است یا ایتالیا که برای دفاع از عنوان 2006 می‌آید؟ شاید هم اسپانیا که با سبک بازی‌اش همه را مفتون خود کرده است. ولی انگلستان چطور؟ به باور گولیت، انگلیسی‌ها با کاپلو در حال اوج گرفتن هستند. کسی که در میلان سرمربی ستاره سبیلوی مو بافته هلندی بود: «رویکرد او به اداره تیم و در رابطه با بازیکنان تغییر بسیار کمی کرده است. او رژیم بسیار سختگیرانه‌ای را حاکم می‌کند. اما معضل انگلیس این است که بازیکنانشان در تورنمنت‌های بسیار زیادی حضور دارند».