رأی الیوم؛

اگر اعتراضات ایران در یک کشور عربی اتفاق می افتاد، ده ها تن کشته می شدند

مقامات ايران اما بر معترضين و حتي كساني كه عكس هاي رئيس جمهوري و رهبري ايران را آتش زدند، آتش نگشودند، در حالي كه اگر اين اعتراض ها در پايتخت كشورهاي حاشيه خليج فارس رخ مي داد، دهها تن در خيابان ها به دست نيروهاي امنيتي كشته و زخمي مي شدند. اين در حالي است كه يك شهروند در اين كشورها به دليل نوشتن يك قطعه شعر يا يك پيام در شبكه هاي اجتماعي و درخواست حداقل اصلاحات به دست كم 15 سال زندان متهم مي شوند و هيچ حقي براي آمدن به خيابان ها و اعتراض ندارند.

کد خبر: ۷۶۰۳۴۱

تاریخ: ۱۰ دی ۱۳۹۶ - ۱۶:۰۷

روزنامه رأي اليوم در واکنش به اتفاقات و اعتراضات اخیر در تهران و برخی شهرهای ایران نوشت: هرچند دمكراسي در ايران ايده آل نيست، مردم بر خلاف كشورهاي عرب حاشيه خليج فارس حق دارند براي اعتراض به خيابان بيايند.

به گزارش «تابناک»؛ روزنامه رأي اليوم، روز يكشنبه اعتراض هاي اخير در شهرهاي ايران را بازتاب داد و نوشت: بسياري از شهرهاي ايران، روزهاي پنجشنبه و جمعه شاهد تظاهرات مردمي و اعتراض آنها به گراني و سختي شرايط معيشتي در اين كشور بودند و معترضين شعارهاي ضد حسن روحاني و نظام ايران سر داده و به سياست های كشورشان اعتراض داشتند و از پلاكاردهايي با شعار «نه غزه نه لبنان، جانم فداي ايران» حمل كردند.

اين روزنامه افزود: دولت ايران اين اعتراض ها را غيرقانوني اعلام كرد و از تظاهرات مقابل جريان معترض حمايت و پشتيباني كرد و دهها هزار تن در بيشتر شهرهاي ايران در حمايت از نظام ايران به خيابان ها آمدند و اعتراض ها را تلاشي براي ايجاد فتنه جديد دانستند.

رأي اليوم نوشت: ايران با شرايط اقتصادي سختي روبه روست كه در درجه نخست، نتيجه محاصره اقتصادي حاد اين كشور از سوي آمريكا و همپيمانان آن در سي سال گذشته است. ايران تنها زماني توانست نفت خود را كامل صادر كند كه توافق هسته اي را با كشورهاي 1+5 امضا كرد. خواسته هاي معترضين ايراني، مبارزه با فساد و اهتمام به شرايط سخت معيشتي مردم و بهبود آن است كه خواسته مشروعي است و حتي تلويزيون رسمي ايران آن را ناديده نگرفت و اعضاي اين رسانه خواستار پاسخگويي به آن شده و بخش هايي از اين اعتراض ها را پوشش دادند.

اين روزنامه عرب زبان ادامه داد: هنوز مشخص نيست، اين اعتراض ها ادامه خواهد داشت تا نه؛ اما خبرگزاري فرانسه در گزارشي آورده است: روز شنبه اين اعتراض ها ساكت بود، جز اينكه ده ها تن از دانشجويان دانشگاه تهران تجمع كردند و شعارهايي ضد نظام ايران سر دادند و خواستار آزادي بازداشت شدگان و اعطاي آزادي شدند.

اين روزنامه نوشت : تظاهرات روزهاي پنجشنبه و جمعه ايران همانند سال 2009 (1388) نبود. در آن سال هزاران تن در پايتخت ايران و شهرهاي ديگر به خيابان ها آمدند و تفاوت آن اين است كه حسن روحاني ـ كه در آن زمان از آن تظاهرات حمايت مي كرد ـ امروز شاهد تظاهرات ايراني ها ضد سياست هاي اقتصادي خود است.

رأي اليوم افزود: اعتراض هاي ايران موجي از خوشحالي را در محافل برخي كشورهاي عربي و بخصوص برخي كشورهاي حاشيه خليج (فارس ) و نيز در شبكه هاي اجتماعي برانگيخته است، حال آنكه يك شهروند در اين كشورها به دليل نوشتن يك قطعه شعر يا يك پيام در شبكه هاي اجتماعي و درخواست حداقل اصلاحات به دست كم 15 سال زندان متهم مي شوند و هيچ حقي براي آمدن به خيابان ها و اعتراض ندارند و بسياري از فعالان و حقوقيون و شخصيت هاي ديني، در حال حاضر به دليل سكوت و بيطرفي در جريان بحران كنوني در ميان كشورهاي حاشيه خليج (فارس) در پشت پرده مجازات مي شوند.

سرمقاله رأي اليوم افزود: مقامات ايران اما بر معترضين و حتي كساني كه عكس هاي رئيس جمهوري و رهبري ايران را آتش زدند، آتش نگشودند، در حالي كه اگر اين اعتراض ها در پايتخت كشورهاي حاشيه خليج فارس رخ مي داد، دهها تن در خيابان ها به دست نيروهاي امنيتي كشته و زخمي مي شدند.

اين روزنامه همچنين نوشت: نرخ بيكاري در ايران 10 درصد كمتر از عربستان به عنوان بزرگترين صادر كننده نفت در جهان است و آمارها نشان مي دهد، بيش از يك ميليون شخص در عربستان درخواست دريافت مستمري بيكاري از دولت دارند.

به نوشته اين روزنامه، دمكراسي در ايران ايده آل نيست، ولی به معترضين اجازه حضور در خيابان ها و اعتراض به نظام و رئيس جمهور حتي رهبري آن را مي دهد، بدون اين كه توسط نيروهاي امنيتي سركوب شوند حتي در اعتراض هاي سال 2009 كه گسترده ترين اعتراض ها در تاريخ ايران بود، 32 تن كشته شدند كه نيمي از آن ها نيروي امنيتي بودند.

رأي اليوم افزود: بعيد نيست كه طرف هاي خارجي در برهم زدن امنيت داخلي ايران نقش داشته باشند. كاخ سفيد روز جمعه از يك توافق محرمانه بين آمريكا و "اسرائيل " براي ممانعت از گسترش برنامه هاي هسته اي ايران و موشك هاي بالستيك آن و مقابله با حزب الله در لبنان خبر داد. اين توافق هاي مخفيانه براي برهم زدن امنيت و ثبات داخلي كشورها مطمئنا در خصوص هر كشور عربي كه مخالف "اسرائيل " و حمايت آمريكا از اين رژيم در هفتاد سال گذشته بودند وجود داشته و تصادفي نيست كه عراق، سوريه، ليبي، الجزاير و يمن بزرگترين قربانيان اين پروژه ها و طرح ها هستند.