اسکی ایران گره خورده به یک خاندان

تمامی این انتقادات اما در آخر به یک کلام ختم می‏شود و آن نام خانوادگی ساوه شمشکی است که چه در اسکی استان تهران، چه در بخش‏های مختلف فدراسیون و چه در تیم ملی اسکی بیش از حد خودنمایی می‏کند تا چنین استنباط شود که این مجموعه تنها فدراسیون ورزشی است.

کد خبر: ۷۵۵۱۷

تاریخ: ۱۱ آذر ۱۳۸۸ - ۱۷:۱۱

انتخابات فدراسيون اسكی ديروز در حالي برگزار شد كه عيسي ساوه‌شمشكي با رای مجمعی که علی‏الظاهر گزینه‏ قابل اتکای دیگر نداشتند، به حضورش در راس در فدراسيون اسكی ادامه داد و به مدت چهار سال ديگر به‌ عنوان رئيس فدراسيون انتخاب شد تا امیدها نسبت به تغییر رویه فدراسیون اسکی و ارتقاء جایگاه قهرمانی این رشته کاهش یافته و چنین متبادر سازد که سازمان ورزش به همین شرایط قانع است.

به گزارش خبرنگار ورزشی تابناک؛ اين اولين انتخاباتی بود كه در دوره رياست علی سعيدلو بر سازمان ورزش برگزار شد تا یکی از معدود مدیران دارای سابقه دو دهه حضور در این فدراسیون، به اصطلاح با رای اعضاء مجمع عمومی مجدداً ابقاء شود و در مقطع زمانی که تا المپیک زمستانی ونکور چیزی باقی نمانده، این اطمینان را به وجود آورد که متولیان دستگاه ورزش حتی نیم‏نگاهی به نتایج المپیک ونکور برای زمینه چینی جهت تغییر یا تثبیت جایگاه رئیس این فدراسیون ندارند.

در اين انتخابات برخلاف رقابت‏های اینچنینی که رئیس اکثریت مطلق انتخاب می‏شود، عيسي ساوه‌شمشكي با ٢٣ راي اول و قربانعلي سولقالي با پنج راي دوم شد تا زنگ خطر بیش از پیش برای رئیس این مجموعه به صدا درآید و لزوم بازنگری در امور این فدراسیون و یا تغییر برخی اعضاء از جمله چند هیات ساکی استان‏ها را به عنوان گزینه‏های پیش رو مورد بررسی قرار دهد که البته پرداختن به هریک هزینه‏های خاص خود را به همراه خواهد داشت.

اسکی به خصوص اسکی روی یخ به واسطه شرایط جغرافیایی ایران تنها در برخی استان‏ها پیست و فضای فعالیتش وجود دارد که هزینه‎‏های سرسام آوری را به دنبال دارد که ساوه‌شمشكي پس از انتخاب به‌عنوان رئيس فدراسيون از تلاش خود براي همگاني كردن اين ورزش و توسعه آن میان اقشار مختلف مردم سخن گفت و مدعی شد اين ورزش كه در دهه ٦٠ به زعم او يك ورزش كاملا اشرافي بود امروز در هفته حدود هشت هزار مراجعه‌كننده دارد. در این میان اما از سوی برخی منتقدان عنوان می‏شد نباید بلیت اسکی ارزان‏تر از این شود، حال آنکه این برنامه با نگاه توسعه محوری در هر رشته متناقض است و تلاش فدراسیون اسکی برای کاهش هزینه اسکی با توسعه و همگانی سازی این رشته رابطه‏ای مستقیم و مثبت خواهد داشت.

البته برخی از جمله رقبای ساوه شمشکی مدعی بودند که این توسعه یافتگی عمدتاً متوجه استان تهران است و در سایر استان‏ها با اعتبارات محدود، تنها تلاش شده نامی از اسکی باقی بماند و در برخی استان‏ها وقوع این مسئله نیز محقق نشده است و فدراسیون باید دامنه نگاه خود را توسعه بدهد و سایر استان‏ها نیز با جذب اعتبارات و امکانات متناسب به این رشته، به جایگاه واقعی‏شان در اسکی دست یابند و سهم بیشتر در اسکی روی یخ و اسکی روی چمن داشته باشند.

عدم اجرای بسیاری از وعده‏ها و بخشی از برنامه‏های فدراسیون اسکی در کنار ضعف در پژوهش و آموزش یکی دیگر از دغدغه‏های اهالی این رشته در مجمع انتخاباتی بود که رقبای ساوه شمشکی روی آن دست گذاشتند و مدعی شدند تاكنون فقط يك كتاب در مورد ورزش اسكي ايران نوشته شده كه اين يك فاجعه است. البته باید امیدوار بود این کتاب همان کتابی نباشد که در زمان محمدرضا پهلوی با تصویرش پیش از آغاز مطالب کتاب به چاپ رسید و این امیدواری وجود دارد که در بیست سال حضور ساوه شمشکی دومین کتاب تاریخ اسکی ایران منتشر شده باشد!

اما شاید جدی‏ترین انتقاد که دلمشغولی بسیاری از اهالی ورزش نیز تلقی می‏شود، جایگاه اسکی ایران در میادین جهانی و در مواجهه با اسکی‏بازان مطرح دنیا است که متاسفانه ورزشكاران اسكي ايران حدود ده ثانيه با ركورد آسيايي فاصله دارند و به زعم کارشناسان این رشته، اين فاصله ده سال كار مستمر را می‏طبلد اما با جو فعلی فدراسيون به سادگی نمي‌توان اين فاصله را كم كند.

تمامی این انتقادات اما در آخر به یک کلام ختم می‏شود و آن نام خانوادگی ساوه شمشکی است که چه در اسکی استان تهران، چه در بخش‏های مختلف فدراسیون و چه در تیم ملی اسکی بیش از حد خودنمایی می‏کند تا چنین استنباط شود که این مجموعه تنها فدراسیون ورزشی است که نامش به نام یک خاندان گره خورده است و حتی رئیس سازمان ورزش نیز نمی‏تواند، میان عناوین ساوه شمشکی و اسکی فاصله‏‏ای بیاندازد، کما اینکه در گذشته یکی از روئسای سابق سازمان چنین تلاشی کرد اما خیلی سریع پشیمان شد و ساوه شمشکی مجدداً عنان امور را در دست گرفت.

رئیس فدراسیون اسکی برای بهبود جایگاه اسکی ایران ضروری است این نام را در بدنه فدراسیون و سایر حوزه‏های اسکی قدری کمرنگ تر کند و فرصت ظهور و بروز سایر اهالی این مجموعه را بدهد که به طور قطع در صورت پذیرش این مهم، حساسیت‏ها را کاهش داده و زمینه مشارکت منتقدان فعلی در بخش‏های مختلف این فدراسیون فراهم خواهد آمد؛ اتفاقی که البته بعید است تحقق یابد و به نظر می‏رسد ساختار این رشته همچنان به همین شکل باقی خواهد ماند.