وقتي كارشناسان كهكشان در ايران هنگ مي‌كنند

واقعیت طنز: فـوتـبـال فــــــــــــرت!

در تمام دنيا مي‌گويند «اشتباه داوري جزيي از فوتبال است» ولي در ايران و در قوانين داوري مخصوص به خودشان «فوتبال جزيي از اشتباهات داوري است». به عبارت بهتر و طبق بعضي تواريخ فوتبالي در ايران، اول اشتباه داوري آمد و بعد فوتبال درست شد.

کد خبر: ۷۵۳۱۳

تاریخ: ۰۹ آذر ۱۳۸۸ - ۲۳:۵۹

گل؛ «فوتبال» پديده قرن روي كره زمين است، ورزشي كه به علت جاذبه‌هاي منحصر به فردش هر روز با استقبال روزافزوني مواجه مي‌شود و با توجه به حضور پررنگ بنگاه‌هاي اقتصادي و تبليغاتي تبديل به يك صنعت عظيم شده كه گردش مالي آن بعد از صنايع مربوط به انرژي و غذا، سومين حجم بالا را در ميان تمام صنايع موجود در جوامع بشري به خود اختصاص داده است.

به همين خاطر گروهي از كارشناسان يك كهكشان ديگر به صورت مخفيانه به كره زمين آمدند و از كشورهاي مختلف گزارشاتي را در مورد فوتبال جمع‌آوري كردند ولي وقتي گذرشان به ايران افتاد، از آنجا كه كارمان خيلي درست است، توانستيم با رديابي خط ارتباطي‌شان، گزارش ارسالي آنها از فوتبال ايراني را تمام و كمال دريافت كرده و تقديم شما كنيم.

قبل از چاپ متن گزارش به اطلاع مي رسانيم كه كارشناسان مذكور پس از مشاهدات خود در فوتبال ايراني دچار آشفتگي ذهني و مرگ مغزي شده و ماموريت‌شان روي كره زمين ناتمام ماند. و اما متن گزارش ارسالي؛ گزارش شماره 63 (طبق رده‌بندي زميني‌ها)

با سلام؛
پيرو گزارشات قبلي از پديده «فوتبال» در كره زمين، اين بار به كشوري به نام ايران آمديم كه در رتبه‌بندي فوتبال زميني‌ها در رده 63 قرار دارد، البته در ترتيب اوليه ما، ايران در رده‌هاي 40 و 50 بود ولي به سرعت رتبه‌اش تغيير مي‌كند. حتما هر چه عددشان بالاتر باشد يعني وضعيت‌شان بهتر است، چون مديرانشان مدام به‌به و چه‌چه مي‌كنند و دو دستي به ميزهايشان چسبيده‌اند! اما گزارش ما از ايران، تمام گزارش‌هاي قبلي از اسپانيا، برزيل‌، آرژانتين، هلند، آلمان، ايتاليا، انگليس و... تا بحرين را نقض مي‌كند كه موارد پرتعداد آن به صورت خلاصه تقديم مي‌شود:

1 - در تمام دنيا فوتبال به صورت «خصوصي» اداره مي‌شود و معتقدند كه اين ورزش جدا از تامين هزينه‌هاي خودش مي‌تواند از جنبه‌هاي مختلف اقتصادي و تبليغاتي كمك حال صنايع ديگرشان هم باشد و در عمل هم اين مورد را ثابت كرده‌اند. در ايران همه دم از خصوصي‌سازي مي‌زنند و حتي از آن به عنوان وعده انتخاباتي هم استفاده مي‌كنند ولي در عمل آنقدر به فوتبال علاقه دارند كه حاضر نيستند زحمت خصوصي‌سازي را به اين ورزش بدهند و دو دستي آن را چسبيده‌اند. مديرانشان هم با كمال ميل ساليانه بيش از 100 ميليارد تومان پول بي‌زبان را خرج مي‌كنند تا فوتبال بازي شود.

2 - در تمام دنيا مديران براساس توانايي،‌ موفقيت و عملكردشان مورد سنجش قرار مي‌گيرند ولي در ايران همه چيز برعكس است، يعني به طور دقيق مي‌توان گفت كه هيچ قاعده‌اي در مورد دوام مديران وجود ندارد. حتي رفتن تيم‌ملي به جام‌جهاني يا قهرماني يك تيم باشگاهي در ليگ هم مي‌تواند بركناري مديرانشان را به همراه داشته باشد ولي مديري كه دررشته تخصصي خود و در دوران مديريتش يك حلبي هم نگرفته، اينجا بالاترين مدير فوتبالي مي‌شود.

3 - در تمام دنيا معتقدند تماشاگران محرك اصلي و مايه ادامه حيات فوتبال هستند و انواع و اقسام امكانات براي راحتي تماشاگران را فراهم مي‌كنند. هر وقت هم تعداد تماشاگران كم مي‌شود، فوري به فكر چاره مي‌افتند، ولي در ايران تمام تمهيدات را براي كم كردن تعداد تماشاگران فراهم مي‌كنند. از استاديوم‌هاي دور از دسترس با ورودي‌هاي اندك و جاده‌هاي باريك گرفته تا سكوهاي سيماني، نبود امكانات رفاهي و بهداشتي و... همه براي نيامدن تماشاگران است. بازي در روز غير تعطيل هم كه جزو قوانين نانوشته‌اي است كه برخلاف قوانين مكتوب با جديت و پشتكار زياد و با دقت هر چه تمامتر اجرا مي‌شود.

4 - در تمام دنيا بازيكنان فوتبال كه به صورت حرفه‌اي چنين ورزشي را دنبال مي‌كنند، حداقل هشت ساعت در اختيار باشگاه‌هايشان هستند و البته از نظر تمام موارد مثل تغذيه، آمادگي جسماني، پزشكي و فني زير نظر پزشكان، متخصصان و مربيان هستند ولي در ايران بازيكنان بابت دو ساعت تمرين، كلي منت سر باشگاه و هواداران مي‌گذارند، بقيه ساعات روز هم در آرايشگاه، كافي‌شاپ، سالن بيليارد، قهوه‌خانه سنتي و... سپري مي‌شود. شب‌ها هم جاهايي مي‌روند كه تحقيقات ما ثمري نداشت. طبق بررسي‌هاي ما فوتباليست‌هاي ايران به نسبت وقتي كه براي اين ورزش مي‌گذارند، گران‌ترين فوتباليست‌هاي جهان هستند كه چند صد ميليون پول مي‌گيرند ولي براي چند صد هزار تومان ماليات دل درد مي‌گيرند.

5 - در تمام دنيا تماشاگران بابت حضور در ورزشگاه هزينه مي‌كنند و موقع تماشاي فوتبال هم فقط تيم خود را تشويق مي‌كنند و براي بازيكنان دست مي‌زنند ولي در ايران تماشاگران تمام فحش‌هاي خود را براي ورزشگاه نگه مي‌دارند. جديدترين و اورجينال‌ترين فحش‌هاي ايراني را مي‌توان در ورزشگاه‌ها شنيد. تازه ليدرهاي تحصيل كرده هم دارند تا فحش‌هاي دكتر – مهندسي بدهند.

6 - در تمام دنيا فوتبال قوانين مخصوص به خود و ثابتي دارد، وقتي توپ از خط رد شود اوت محسوب مي‌شود، وقتي بازيكني با آرنج به صورت حريف مي‌كوبد اخراج مي‌‌شود، وقتي برف مي‌آيد و زمين سفيد مي‌شود از توپ رنگي استفاده مي‌كنند، وقتي تكل خطرناك‌ زده شد بازيكن كارت مي‌گيرد ولي اينجا از اين خبرها نيست و داوران خودشان تشخيص مي‌دهند چه موقع سوت بزنند، كارت بدهند يا بازي را ادامه دهند. اينجا داوران قوانين خاص خودشان را دارند ولي مردم نمي‌‌دانند و خيال مي‌كنند بايد داوري مثل ساير نقاط دنيا باشد.

7 - در تمام دنيا مي‌گويند «اشتباه داوري جزيي از فوتبال است» ولي در ايران و در قوانين داوري مخصوص به خودشان «فوتبال جزيي از اشتباهات داوري است». به عبارت بهتر و طبق بعضي تواريخ فوتبالي در ايران، اول اشتباه داوري آمد و بعد فوتبال درست شد.

8 - در تمام دنيا...

9 - در تمام دنيا...

10 - در تمام دنيا...

خلاصه اينكه تنها تشابه فوتبال ايراني با فوتبال دنيا در همان حرف «ف» است. وگرنه «و» يعني ول معطلي، «ت» يعني توهم و تباني و ترور شخصيت، «ب» يعني به توچه مربوط، «ا» يعني آبروريزي و «ل» هم يعني لوس نشو و زياد حرف نزن. تماس فرت، فوتبال فرت و ما هم فرت.»