مسئولان به هوش باشند؛

خاویار ایران هم سیاسی شده است

به نظر می‌رسد، ترفندهای سیاسی برخی کشورهای منطقه، موجب شده که اقتصاد ایران صدمه دیده و همچنان که در سال‌های گذشته برای پسته صادراتی تولیدی ایران ایجاد اشکال کردند و ... آنچه اما قطعی و مسلم است، این که همه این نامهربانی‌ها، نتیجه مسامحه و سهل‌انگاری متولیان حمایت از صادرات محصولات ایران بوده و شایسته است که بار دیگر در سیاست‌های صادراتی ایران تجدید نظر شود.

کد خبر: ۷۵۰۲۹

تاریخ: ۰۸ آذر ۱۳۸۸ - ۱۰:۲۳

ایران از دیرباز به عنوان تنها کشور منطقه خاورمیانه در صادرات خاویار شناخته شده و این محصول دریایی، بازارهای خود در اروپا و آمریکا را با قوت تمام حفظ کرده بود.

به گزارش «تابناک»، پیش از پیروزی انقلاب اسلامی، صادرات خاویار منحصرا در اختیار خانواده «دولو» بود؛ این خانواده که از بازماندگان شاهزادگان قاجار به شمار می‌رفتند، موفق شده بودند انحصار صادرات این محصول را از شاه گرفته و به این ترتیب، بازارهای جهان را در اختیار داشتند. این در حالی بود که خاویار ایرانی با نام تجاری Iranian Caviar و Black Caviar (خاویار سیاه) و Golden Caviar (خاویار طلایی)، شناخته شده‌ترین فرآورده دریایی ایران به شمار می‌رفت.

پس از پیروزی انقلاب اسلامی و سال‌های پس از آن، به دلیل بروز جنگ تحمیلی در ایران و رخدادهای سیاسی منطقه، موضوع صادرات خاویار به حاشیه رانده شد، اما با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروری و ظهور کشورهای تازه استقلال یافته و ساحلی خزر و نیاز این کشورها به ارز، شرایطی پدید آمد که این کشورها به طمع خارج کردن انحصار این محصول از ایران برآمده و در برنامه‌ای حساب شده، پس از انگ زدن به محصول ایران در فضایی کاملا مسکوت، به صید ماهیان خاویاری خزر اقدام کرده و ذخایر این ماهی ارزشمند را به حداقل رساندند.

بنا بر این گزارش، این امر موجب شد که کمیسیون بین‌المللی حفاظت از ماهیان خاویاری جهان در اقدامی ارزشمند، با حمایت از تلاش‌های ایران در تکثیر گونه‌های ماهیان خاویاری، تنها به جمهوری اسلامی ایران اجازه صید و صادرات خاویار را داد.

البته هر چند این انحصار، بار دیگر برای چندین سال پیاپی در اختیار ایران بود، ناگهان شرکت‌های صادر کننده خاویار ایران با عدم اجازه صادرات روبه‌رو شدند تا جایی که در آخرین اقدام، بناچار محصول خود را به بازارهای داخلی روانه کردند و به دلیل اینکه این محصول در بازار ایران، کشش کمتری داشته و ناشناخته است، می‌توان پنداشت که این صنعت آینده‌ای مبهم را در پیش روی دارد.

همچنین به نظر می‌رسد، ترفندهای سیاسی برخی کشورهای منطقه موجب شده که اقتصاد ایران صدمه دیده و همچنان که در سال‌های گذشته برای پسته صادراتی تولیدی ایران ایجاد اشکال کردند و بازارهای ایران را ربودند، اکنون برای خاویار ایران نیز نقشه‌هایی دارند و فردا هم زعفران ایران نیز به سرنوشت خاویار و پسته دچار خواهد شد و مانند فرش ایران که سال‌هاست در غربت غرب مهجور مانده، همچنان به حاشیه رانده می‌شود.

آنچه اما قطعی و مسلم است، اینکه همه این نامهربانی‌ها، نتیجه مسامحه و سهل انگاری متولیان حمایت از صادرات محصولات ایران بوده و شایسته است، بار دیگر در سیاست‌های صادراتی ایران تجدید نظر شود تا سیاسی کاری کشورهای همسایه بر اقتصاد کشورمان سایه نیفکند و نتواند اقتصاد صادراتی ایران را بیش از این به حاشیه براند.