با نامه دفتر فرهنگي تربيت‌ بدني به فدراسيون‌ها؛

ساخت 49 سرود ملی! ورزشي در دستور کار سازمان تربیت بدنی؟

با ساخت 49 سرود ملي ‌ـ ورزشي، نه تنها اصالت و وحدت عمل درباره سرود ملی ایران که حاوی شعاير اسلامي، ملی و انقلابي است، زیر سؤال می‌رود، بلکه باعث می‌شود، نقش سرود ملی کمرنگ شود.

کد خبر: ۷۴۹۴

تاریخ: ۱۶ اسفند ۱۳۸۶ - ۰۸:۰۱

در حالي که طي سال‌هاي اخير، همواره سرود ملي جمهوري اسلامي ايران در زمان پيروزي‌ها و هنگام حضور قهرمانان و تيم‌هاي ملي کشورمان بر سکوهاي قاره‌اي و جهاني، نواخته شده است، سازمان تربيت بدني در اقدامي حيرت انگيز، خواستار ساخت سرودهاي ملي! براي فدراسيون‌هاي تحت پوشش خود به صورت اختصاصي شد.

به گزارش خبرنگار ورزشي «تابناک»، در حالي که سازمان تربيت بدني، همچنان با چالش‌هاي آشکار و پنهان عديده‌اي در حوزه‌هاي گوناگون روبه‌روست و براي هر يک ادله‌اي ويژه هست، دستگاه ورزش با گرفتن برخي تصميمات غيرکارشناسي، زمينه افزايش انتقادات از مجموعه مديريتي حاکم بر اين حوزه را فراهم مي‌آورد.

دفتر امور فرهنگي سازمان تربيت بدني، هفتاد روز پيش در نامه‌اي به فدراسيون‌هاي ورزشي خواستار آن شد تا با عنايت به تأثيرگذاري سرودهاي ملي ـ ورزشي بر مخاطبان و نياز به تهيه سرود ويژه و متناسب با رشته ورزشي که براي پخش در مناسب‌ها و رخدادهاي ورزشي، فدراسيون مربوطه اقدام لازم را كرده، دفتر امور فرهنگي سازمان تربيت بدني را از نتايج و محصول کار آگاه كنند.

در اين نامه تأکيد شده است، اين سرودها پس از تهيه و تأييد در زمان مقتضي که احتمالاً در هنگامه قهرماني ملي‌پوشان است، از صداوسيماي جمهوري اسلامي ايران پخش خواهد شد.

اين نامه که در هفتاد روز گذشته، بارها مورد پيگيري اين دفتر سازمان ورزش براي اجرايي شدن بوده است، به اين معناست که پس از قهرماني در هر رويداد ورزشي، يک سرود ملي! براي گراميداشت ايران نواخته مي‌شود.

به نظر مي‌رسد، هرچند اين حرکت که در راستاي خروج حوزه فرهنگي سازمان تربيت بدني از موضع خنثي و بي‌اثري صورت پذيرفته، با ساخت 49 سرود ملي‌ـ ورزشي که در تاريخ ورزش کشور سابقه ندارد، نه تنها اصالت و وحدت عمل پيرامون سرود ملي ايران که حاوي شعاير اسلامي، ملي و انقلابي است، زير سؤال مي‌رود، بلکه باعث مي‌شود، نقش سرود ملي به نوعي کمرنگ شود.

البته نفس ساخت سرودهاي ورزشي براي رشته‌هاي ورزشي تحت پوشش سازمان تربيت بدني و حتي ساخت چنين سرودهايي براي باشگاه‌هاي ورزشي، به ويژه زماني که هزينه آن چندان بالا نباشد، بدون اشکال است و حتي جزو وظايف حوزه فرهنگي سازمان تربيت بدني است، کما اين‌که در کشورهاي اروپايي و آسياي شرقي و جنوب شرقي براي باشگاه‌ها، چنين سرودهايي ساخته شده و در زمان به دست آوردن پيروزي‌هاي بزرگ نواخته مي‌شود، اما اين که چنين سرودهايي را به عنوان با لفظ سرود ملي معرفي کنيم، دست کم بد سليقگي است.