گزارشی از پشت‌پرده اختلاف‌ها در ورزش باستاني؛

گود زورخانه را مسلخ نكنيم

مهرعليزاده: به دليل خودخواهيهاي رئيس سابق سازمان تربيت بدني اين رشته سنتي و اصيل ايراني اكنون در خاستگاه خود به حالت ركود درآمده است. یحیی زاده: به نظر مي‌رسد با وجود تصويب بودجه 3 ميلياردي براي فدراسيون جهاني و بودجه 2‌ميلياردي براي فدراسيون ملي، توجه لازم نسبت به ورزش زورخانه‌اي انجام نمي‌گيرد، در حالي كه اين رشته تنها رشته ورزشي است كه فدراسيون ملي آن در كشور ما قرار دارد.

کد خبر: ۷۴۵۹۰

تاریخ: ۰۴ آذر ۱۳۸۸ - ۱۱:۴۶

جام جم؛ فدراسيون بين‌المللي ورزش‌هاي زورخانه‌اي در مهر ماه 83 با اهتمام كميته ملي المپيك و سازمان تربيت بدني جمهوري اسلامي ايران و با حمايت 22 كشور جهان در محل آكادمي ملي المپيك كشورمان تاسيس شد و به خانواده ورزش‌هاي جهاني پيوست؛ اما با وجود تلاش‌هاي اثرگذار فدراسيون بين‌المللي ورزش‌هاي زورخانه‌اي (IZSF) و معرفي اين ورزش كاملا ايراني به بيش از 52 كشور دنيا در اين مدت محدود، طي 2 سال اخير سياست‌هاي رئيس سابق سازمان ورزش و رئيس فعلي كميته ملي المپيك، حركت رو به رشد اين رشته، در كشور و نيز در آن‌سوي مرزها را تحت تاثير خود قرار داد و امروز در جايي قرار داريم كه با انصراف فدراسيون ملي ورزش‌هاي زورخانه‌اي كشورمان از عضويت در IZSF ، تمامي راه‌هاي پيشرفت بر ورزشكاران جوان و جوياي نام اين رشته بسته شده و با حضور نداشتن در ميدان‌هاي آسيايي و بين‌المللي، اين ميراث معنوي نياكان ما در زادگاه خود گرفتار ركودي عجيب شده است.

«كناره‌گيري و انصراف فدراسيون ملي كشورمان از عضويت در IZSF آن هم به دليل برآورده نشدن خواسته غيرمنطقي، ضايعه جبران‌ناپذيري براي جوانان ايراني علاقه‌مند به اين رشته است و به يقين در صورت تداوم اين وضعيت، ورزش زورخانه‌اي كشورمان با آسيب‌هاي جدي مواجه خواهد شد.»

محسن مهرعليزاده، رئيس فدراسيون بين‌المللي ورزش‌هاي زورخانه‌اي با بيان اين مطلب مي‌افزايد:به دليل خودخواهي‌هاي علي‌آبادي، اين رشته سنتي و اصيل ايراني كه ريشه در تاريخي چندهزار ساله دارد و صفحه‌اي از شناسنامه فرهنگي كشور ما محسوب مي‌شود اكنون در خاستگاه خود به حالت ركود درآمده و جواناني كه شوق پيشرفت را در دل مي‌پرورانند به محض حركت به ديواري بتوني به نام فدراسيون ملي بر مي‌خورند. رئيس سابق از 2‌سال پيش با صراحت تمام اعلام كرد اگر رياست فدراسيون جهاني به وي واگذار نشود، بودجه مصوب مجلس را به ما نخواهد داد و همين كار را هم انجام داد. حال اين سوال پيش مي آيد كه اين رفتارها چه همخواني و مطابقتي با روحيه جوانمردي و انسانيت حاكم بر اين ورزش دارد؟

مهرعليزاده در ادامه مي‌گويد: سال قبل در اولين دوره مسابقه‌هاي قهرماني ورزش‌هاي زورخانه‌اي جهان در بوسان كره جنوبي، در حالي كه ورزشكاران 34 كشور دنيا حضور داشتند، جوانان عزيز ما كه براي رسيدن به بالاترين سطح آمادگي زحمات فراواني را متحمل شده بودند از حضور در اين رقابت‌ها محروم شدند.

رئيس فدراسيون جهاني ورزش‌هاي زورخانه‌اي با ذكر اين نكته كه تكيه بر مسند رياست كار مهمي نيست، تصريح مي‌كند: هنر اصلي در ايجاد و آباد كردن و برنامه‌ريزي‌هاي بلندمدت صحيح و اثرگذار است و اگر من چنين توانمندي را در اين آقايان سراغ داشتم به هر شكل ممكن و بدون لحظه‌اي درنگ كرسي رياست را تقديم‌شان مي‌كردم، اما متاسفانه...

مهرعليزاده در بخش ديگري از صحبت‌هاي خود ضمن اشاره به ترويج زبان فارسي و فرهنگ ايراني اسلامي در اقصا نقاط دنيا، از طريق ورزش زورخانه ‌اين مهم را افتخار بزرگي براي ملت و كشور ايران دانسته و مي‌گويد: متاسفم كه همزمان با رشد و پيشرفت جهاني اين رشته در آن‌سوي مرزها و پيوستن هزاران نفر به خانواده اين رشته اصيل ايراني، هر روز شاهد افول بيش از پيش آن در كشور خودمان هستيم، اما با وجود تمام مشكلاتي كه به عمد بر سر راه ورزش زورخانه و گسترش روزافزون آن ايجاد شده، اين اميدواري وجود دارد كه با روي كار آمدن آقاي سعيدلو، شاهد چرخش موضع سازمان در قبال اين مساله باشيم.

حقيقت يا شانتاژ؟

اما صفارزاده، رئيس فدراسيون ملي ورزش‌هاي زورخانه‌اي كه زماني كانديداي احراز پست رياست كميته فنيIZSF بوده، موارد اختلاف با فدراسيون جهاني را 3 محور كاملا مشخص مي‌داند و در توضيح آن مي‌گويد: اساسنامه‌اي كه دوستان تهيه كرده و براساس آن كار مي‌كنند به نحوي است كه منافع جمهوري اسلامي ايران در آن ديده نشده و حتي برخلاف منافع اين ورزش در آن كار شده است. از سوي ديگر براساس عرف جهاني، هر كشوري كه ورزشي را معرفي مي‌كند بحث‌ها و مقررات فني آن رشته بايد در دست همان كشور باشد و اين بدان معناست كه حداقل جايگاهي كه فدراسيون ملي ما بايد در آنجا داشته باشد رياست كميته فني مسابقه‌ها است. يعني رياست آن يا بايد به رئيس فدراسيون ملي ما داده شود يا به فردي كه نماينده فدراسيون ملي باشد. وقتي به وي يادآوري كردم كه در‌حال حاضر رياست كميته فني IZSF در دست آقاي اميرحسيني (از فعالان عرصه ورزش كشورمان ايران) است، صفارزاده تصريح كرد كه بين ايران و ايراني فرق زيادي وجود دارد و منظور من يك مرجع رسمي ايراني است كه داراي مسووليت باشد.

سومين موردي كه رئيس فدراسيون ملي نسبت به آن انتقاد داشت اين بود كه وجود مقر IZSF در ايران به گونه‌اي مخل اختيارات فدراسيون ملي است و آنها بايد اعزام مربي و داور و مرشد را از طريق فدراسيون ملي انجام دهند. حال آن‌كه فدراسيون جهاني 33 نفر از اين افراد را بدون اجازه فدراسيون ملي به مسابقه‌هاي جهاني كره برده است.

وي در ادامه و در پاسخ به اين‌كه در شرايطي كه ما از عضويت در IZSF انصراف داده‌ايم آيا مربيان و داوران و مرشدان ما هم بايد همانند ورزشكاران اين رشته از حضور در رقابت‌هاي جهاني محروم شوند، مي‌گويد: اينها با ما هماهنگ نيستند و با اين كار براي خودشان يك جاي پا درست كرده‌اند و دلشان به حال ايران و اين ورزش نسوخته است. فقط كافي است اساسنامه‌اي را كه بسته‌اند ببينيد تا متوجه شويد كه نه رئيس سازمان ورزش، نه رئيس فدراسيون ملي و نه حتي رئيس‌جمهور كشورمان، هيچ‌يك نمي‌توانند براي رياست اين فدراسيون كانديدا شوند. صفارزاده معتقد است مسوولان ايراني فدراسيون جهاني با طرح حرف‌هاي عوامفريبانه در مطبوعات به دنبال يك شانتاژ رسانه‌اي هستند، اما در عين حال اظهار اميدواري مي‌كند كه مسائل موجود حل و فصل شود، چرا كه او خود معترف است در جريان اين اختلافات ورزشكاران ما دچار لطمات فراوان شده‌اند.

المپيكي شدن ورزش زورخانه در ‌هاله‌اي از ابهام

«به دليل سياستگذاري‌هاي طي 2 سال اخير در زمينه ورزش زورخانه‌اي، ورزشكاران ما موقعيت‌هاي طلايي درخشش در ميدان‌هاي جهاني و آسيايي را يكي پس از ديگري از دست داده‌اند، ضمن اين‌كه عدم حمايت و نبود اراده از سوي رئيس كميته ملي المپيك موجب شده المپيكي شدن اين رشته با اصالت ايراني در‌ هاله‌اي از ابهام باقي بماند.»

سيدامير حسيني، دبيركل فدراسيون جهاني ورزش‌هاي زورخانه‌اي ضمن طرح اين موضوع مي‌افزايد: رويكرد شوراي المپيك آسيا، براي توسعه ورزش در قاره كهن و پهناور آسيا توسعه و تنوع بخشيدن به رويداد‌هاي مختلف ورزشي و به رسميت شناختن ورزش‌هاي بومي و سنتي كشورهاي عضو شوراي المپيك آسياست. از اين رو در دهه‌هاي اخير، ورزش‌هاي بسياري با حمايت‌ وزراي ورزش كشور‌ متبوع خود توسط شوراي المپيك آسيا به رسميت شناخته شده و به خانواده بزرگ ورزش جهاني پيوسته‌اند؛ اما نبود اراده از سوي رئيس سابق سازمان تربيت بدني و رئيس فعلي كميته ملي المپيك و عدم حمايت‌ وي در اين زمينه، تلاش‌هاي بهرام افشارزاده دبيركل فعلي كميته ملي المپيك و عضو هيات اجرايي شوراي المپيك آسيا كه در دوره قبلي هيات اجرايي حمايت رسمي و كتبي 17 كميته ملي المپيك در حمايت از ورزش‌هاي زورخانه‌اي را دريافت كرده بود ناكام گذاشت. ضمن اين‌كه در ادامه اين سياست‌ها بتازگي نيز حضور در سومين دوره بازي‌هاي آسيايي داخل سالن ويتنام را هم از دست داديم و مسوولان فدراسيون ملي با وجود ارسال دعوتنامه براي حضور در جشنواره ورزش‌هاي همگاني كه بتازگي در تركيه برگزار شد با دلايل واهي به اين دعوت هم پاسخ رد دادند و معلوم نيست اين روند تخريبي ورزش زورخانه در كشور تا چه زمان ادامه خواهد داشت.

دكتر سيدعبدالله سجادي، رئيس كميته فني فدراسيون جهاني كه 12 سال رياست فدراسيون ملي ورزش‌هاي زورخانه‌اي را به عهده داشته بر حفظ اصالت در عين به‌روز شدن اين رشته تاكيد كرده و مي‌گويد ما با حفظ تمام اصول اساسي اين رشته و در عين پايبندي به قوانين موجود آن را به روز كرده‌ايم. اين ورزش خود يك ارزش است و من نمي‌دانم طبق ادعاي آقاي صفارزاده ما كدام ارزش را زير پا گذاشته‌ايم؟

رئيس كميته فني IZSF با اشاره به اين‌كه اكنون شاهرگ فدراسيون جهاني در دست ايرانيان است، مي‌گويد: امروز در عمل ايرانيان حاضر در فدراسيون جهاني تصميم‌گيرنده هستند و اگر تعامل خوبي ميان فدراسيون ملي و جهاني ايجاد شود در نهايت برندگان اصلي اين تفاهم ورزشكاران جوان و علاقه‌مند به اين رشته هستند. وي همچنين حركت‌هاي اوليه سعيدلو را بسيار مثبت ارزيابي كرده و اميدوار است مشكلات ايجاد شده در دوره قبل به بهترين شكل ممكن توسط رئيس جديد سازمان ورزش حل و فصل شود.

نمايندگان مجلس چه مي‌گويند؟

«ورزش باستاني جزو معدود ورزش‌هايي است كه آموزه‌هاي ديني و فرهنگ ايراني ما در آن تبلور يافته و تمام خصوصيات يك انسان متعالي به بارزترين شكل ممكن در آن نمود يافته است اما امروز كه با تلاش‌هاي صورت گرفته زمينه جهاني شدن آن فراهم شده، نفسانيات بعضي افراد موجب شده اين رشته با اصالت در مسير توسعه خود با موانع و مشكلات خاصي روبه‌رو شود.»

سيدجواد آرين‌منش، نماينده مردم مشهد در مجلس شوراي اسلامي و عضو كميسيون فرهنگي مجلس با تاكيد بر اين‌كه نتيجه اتخاذ چنين سياست‌هاي اشتباهي تنها زير‌سوال بردن شايستگي ما در اداره يك ورزش جهاني خواهد بود، از كساني كه با اعمال محدوديت راه را بر پيشرفت اين رشته بسته‌اند، مي‌پرسد: وقتي در كشور با رشته‌اي كه بخشي از فرهنگ ماست چنين برخورد قهرآميزي داريد و حتي بودجه مصوب براي فدراسيون جهاني (IZSF) را در اختيارشان قرار نمي‌دهيد چگونه مي‌خواهيد آن را در اقصا نقاط دنيا معرفي كرده و توسعه دهيد؟ وي در ادامه مي‌گويد: در جايي كه ما به منظور ترويج مذهب شيعه و فرهنگ چند هزار ساله خود در كشورهاي ديگر اقدام به احداث زورخانه كرده‌ايم در كشور خودمان شاهد عملكرد متفاوتي هستيم و با در پيش گرفتن اين روش‌هاي انفعالي راه به جايي نخواهيم برد.

از سوي ديگر سيدجلال يحيي‌زاده، رئيس كميته تربيت‌بدني مجلس شوراي اسلامي كه طي روزهاي اخير در راس هيات تحقيق و تفحص از سازمان تربيت بدني فعاليت جديدي را آغاز كرده است با اشاره به اين‌كه ورزش زورخانه مي‌تواند به زيباترين شكل ممكن مبلغ فرهنگ ايراني اسلامي ما باشد مي‌افزايد: در بحث تحقيق و تفحص از سازمان تربيت بدني قطعا به اين بحث با اهميت ورود خواهيم داشت و با جديت كامل براي حل اختلافات موجود ميان فدراسيون ملي و فدراسيون جهاني اقدام خواهيم كرد، چرا كه به نظر مي‌رسد با وجود تصويب بودجه 3 ميلياردي براي فدراسيون جهاني و بودجه 2‌ميلياردي براي فدراسيون ملي، توجه لازم نسبت به ورزش زورخانه‌اي انجام نمي‌گيرد، در حالي كه اين رشته تنها رشته ورزشي است كه فدراسيون ملي آن در كشور ما قرار دارد.

عضو كميسيون فرهنگي مجلس در ادامه مي‌گويد: به عقيده من هر دليل و منطق و توجيهي كه پشت اين قضيه باشد اقتضا نمي‌كند كه شاهد چنين اتفاقاتي باشيم و با حضور نداشتن در ميدان‌هاي بين‌المللي اين رشته را مهجور و محدود كنيم. اين‌كه ورزش ملي ما در 52 كشور دنيا ورود كرده باشد و ما خود با اتخاذ چنين سياست‌هايي موانعي را بر سر راه پيشرفت آن قرار دهيم با مباني ارزشي انقلاب ما كاملا مغايرت دارد و من اميدوارم با نشست‌هايي كه طي روزهاي آينده خواهيم داشت اين قضيه به‌طور كلي حل و فصل شده و راه براي توسعه هرچه بيشتر اين رشته گشوده شود.