به بهانه بازگشت مورینیو به نوکمپ؛

پانتومیم‌‌باز بد‌ذات

امشب مورینیو می‌تواند از اینکه زلاتان مصدوم است نفس راحتی بکشد و احساس خوبی داشته باشد و از طرف دیگر بازگشت اتوئو به نوکمپ و انگیزه ستاره آفریقایی اینتر برای اثبات شایستگی‌هایش به سران بارسا جذابیت را مضاعف می‌کند. البته اگر او گلی به ثمر برساند به نظر نمی‌رسد که خوشحالی کند، ساموئل خاطرات فراموش نشدنی با بارسلونا دارد؛ 2 قهرمانی در اروپا و افتخارات فراوان در لالیگا خاطراتی نیست که به همین زودی از ذهن او خارج شود.

کد خبر: ۷۴۴۳۳

تاریخ: ۰۳ آذر ۱۳۸۸ - ۱۱:۵۱

یکی از نشانه‌های جذابیت جام‌های اروپایی این است که هیچ تیمی هنوز نتوانسته از عنوان قهرمانی‌اش در لیگ قهرمانان اروپا دفاع کند. البته اگر بارسلونا بتواند در ماه مه آینده در مادرید به این افتخار نائل شود، توانسته رکورد دست‌نخورده 20 ساله این طلسم را بشکند و خیلی هم تعجب‌برانگیز نیست اگر بعضی از تیم‌ها به فکر این باشند که بعد از اولین قهرمانی، به دنبال تکرار این افتخار باشند.

به نوشته وطن امروز و به نقل از تایمز؛ در بارسا به نظر می‌رسد آنها به این شناخت رسیده‌اند. آنها در بازی امشب‌شان برابر اینتر یحیی توره و اریک آبیدال را به دلیل مبتلا شدن به آنفلوآنزا در اختیار ندارند و از طرف دیگر حضور زلاتان برابر تیم سابقش در پرده‌ای از ابهام قرار دارد.

در همین رابطه پپ گوآردیولا می‌گوید: «شاید مجبور باشیم با همین منوال تمرینات را پیش ببریم و برای بازی از ماسک استفاده کنیم!» بارسا از ابتدای فصل تا امروز در شرایط خوبی به سر می‌برد ولی در طول این چند روز و هفته آینده گوآردیولا و دارودسته‌اش یکی از سخت‌ترین روزهای حرفه‌ای‌شان را در 16 ماه اخیر تجربه خواهند کرد.

مصاف یکشنبه شب در ال‌کلاسیکو برابر رئال شرایط را سخت‌ می‌کند. همین‌طور اگر قرار باشد هفته‌های قبل را مرور کنیم، شکست در نوکمپ برابر رابین و تساوی بازی برگشت در روسیه شرایط نگران‌کننده‌ای را برای آنها به وجود آورده است و در میان هر 4 تیم این گروه به نظر می‌رسد تنها دیناموکی‌یف حال‌و روز خوشی ندارد.

به هر صورت جدال با ژوزه مورینیو، دشمن قدیمی کاتالان‌ها از همه چیز برای‌شان حیاتی‌تر است. او با این شهر و استادیوم به هیچ وجه غریبه نیست، درست مثل همان زمانی که با آبی‌های لندن پا به آنجا گذاشت، حتی جالب اینجاست که محل اقامت پسران او در همان هتلی است که در آن موقع بازیکنان چلسی اسکان یافته بودند. البته اگر قرار باشد او به تجارتش امیدوار باشد باید به فکر استفاده از ترفندهای خودش بیفتد.

درست مثل 5 سال پیش که خیلی راحت بارسا را از گردونه رقابت‌های لیگ قهرمانان بیرون انداخت. کینه‌جویی او نسبت به بارسا سبب خواهد شد تا براحتی این کار را انجام دهد. این تقابل عشق و نفرت میان‌مرد پرتغالی و اهالی بارسلونا است. حالا همه بارسلونایی‌ها بخوبی می‌دانند باشگاه آنها و ژوزه مورینیو بار دیگر با هم شاخ به شاخ شده‌اند.

حضور او در نوکمپ‌ ما را به یاد روزهایی می‌اندازد که او مرد جوانی بود و به عنوان مترجم سربابی رابسون در فصل‌های 97-1996 روی نیمکت بارسا می‌نشست، جالب اینجاست درست در همان زمان پپ جوان به عنوان کاپیتان کاتالان‌ها بخوبی به یاد دارد که چه تعامل دوستانه‌ای در بخش آنالیز تیم‌ها با ژوزه در تیم حاکم بود. گوآردیولا می‌تواند به خاطر بیاورد که مورینیو چگونه به اولین افتخار زندگی حرفه‌ای‌اش در مجموعه کادر فنی در زمان لوئیس ونگال نایل شد. 10 فصل پیش او به عنوان دستیار توانست در جام کاتالان‌ها، مه 2000 به عنوان قهرمانی دست پیدا کند.

آن زمان بازیکنانی مانند پویول و ژاوی که خیلی جوان‌تر از امروزشان بودند به یاد دارند که ژوزه مورینیو چه کمک شایانی برای پیشبرد اهداف تاکتیکی تیم انجام داده است. اما از آن زمان‌ها خیلی گذشته و حالا نیمی از مردم این شهر می‌دانند که او سال‌هاست تغییر کرده و درست از زمانی که با چلسی به نوکمپ آمد از او به عنوان یک پانتومیم‌باز بدذات یاد می‌کنند؛ همان موقعی که بارسا به رهبری رایکارد توانست چلسی را 2 بر یک شکست دهد، ولی ژوزه گفت‌وگوی میان رایکارد و آندرس فریسک داور آن دیدار را مرتبط به تبانی کرد و تنها دلیل حرف‌های او اخراج دروگبا بود. این موضوع سبب شد تا فریسک مجبور به خداحافظی از دنیای داوری شود. در همین رابطه رئیس اتحادیه داوری یوفا ژوزه را «دشمن فوتبال» خطاب کرد.

جنگ روانی که میان او و رایکارد محافظه‌کار شروع شده بود به شکست کاتالان‌ها در استمفوردبریج منجر شد. به طوری که یوهان کرويف درباره تاکتیک‌های مرد پرتغالی می‌گوید: «مرا به مرز تنفر از فوتبال می‌رساند.» اما درست یک فصل بعد بارسلونا توانست چلسی را با مورینیو از گردونه لیگ قهرمانان خارج کند؛ یک تلافی تمام عیار با گل اتوئو که در بازی برگشت هم یک تساوی کافی بود تا او نقره‌داغ شود.

به هر صورت اولین کسی که سبب شد تا اتوئو نوکمپ را ترک کند، خوآن لاپورتا است که روی صندلی مدیریت نشسته و او را در ازای یک معامله دو طرفه به نراتزوری‌ واگذار کرد و نفر دوم پپ گوآردیولا است که به دلیل تیرگی روابطش با اتوئو تمایلی به ماندن او در نوکمپ نداشت. اما پسر آفریقایی اینتر نظر دیگری دارد: «وقتی به آنجا برمی‌گردم از این مساله خوشحالم که دوستانم را ملاقات می‌کنم».