هشدار آخر برای پایان غوغاسالاری؛

کارگزاران ورزش سکوت نکنند، سوابق‏شان منتشر خواهد شد

بخش اعظمی از فدراسیون‏هایی که در آستانه تغییرات قرار گرفته‏اند، نسبت به هشت یا چهار سال اخیر افت عملکرد داشته‏اند و تنها آمارهای رنگارنگ و متناقضی را در جلساتشان با رئیس دستگاه ورزش ارائه داده‏اند که با واقعیت‏ فرسنگ‏ها فاصله داد و 6 الی 7 فدراسیون نیز قطعیت عدم مدال‏آوری شان در بازیهای آسیایی 2010 مشخص شده است.

کد خبر: ۷۴۲۷۳

تاریخ: ۰۲ آذر ۱۳۸۸ - ۱۶:۰۰

تغییرات ورزش در حالی اجرایی می‏شود که برخی مدیران ورزش که پس از سال‏هاست سایه نحس‎‏شان از سر برخی رشته‏ها برداشته می‏شود تا اهالی آن رشته نفس راحتی بکشند، سنگر خدمت(!) را با چنگ و دندان چسبیده‏اند و در عوض تمکین از رئیس دستگاه ورزش، برطبل توخالی سوابق درخشان و ارزشمندشان می‏کوبند و در این مسیر جارچی‏های توانمندی را برای هراس انداختن در دل رئیس و پس راندن سعیدلو، ابزار دست خود کرده‏اند که رسوایی این عده در این مقطع یک تکلیف به نظر می‏رسد.

به گزارش خبرنگار ورزشی تابناک؛ تغییر بیست و دو رئیس فدراسیون ورزشی و در همین حدود مدیران ستادی و استانی سازمان ورزش این روزها به فرصتی برای جنجال‏‏آفرینی برخی جریانات رسانه‏‏ای متصل به این مدیران شده که در صورت ثبات برخی از این مدیران، علاوه بر آنچه تا به امروز تحصیل کرده‏اند، فرصت‏های مالی و شغلی کلیدی نصیب‏شان خواهد شد؛ رسانه‏هایی که مدیران غیرخودی را با بدترین الفاظ تهدید می‏کنند و برای مدیران خودی -هرچند فاسد و نالایق- سینه‏چاکانه، مداحی می‏کنند.

عزالدین حیدری (ورزش‏های همگانی)، کرم الله علیمرادی (پزشکی ورزشی)، شاهرخ شهنازی (تنیس روی میز)، وحید مرادی (شنا، شیرجه و واترپلو)، مهدی کرباسیان (بدمینتون)، محمدرضا تابش (سوارکاری)، بهرام افشارزاده (وزنه برداری)، محمد نوحی (رزمی)، صادق عابدین (بیسبال، سافت‏بال، کریکت و راگبی)، محمدرضا رشیدی (نابینایان)، علی منتظری (کونگ‏فو)، علی اکبر شعبانی فر (بولینگ و بیلیارد)، شایسته (تنیس) و فاطمه ابوالقاسمی (ایروبیک و آمادگی جسمانی) و البته احتمالاً علیرضا رحیمی (هندبال)، ناطق نوری (بوکس)، مداحی (شطرنج)، آهی (کاراته) و علی کفاشیان (فوتبال) و تنی چند از مدیران کل استانی، برخی از اعضاء هیات مدیره شرکت توسعه و تجهیز اماکن ورزشی و صندوق حمایت از قهرمانان و پیشکسوتان، بخش احتمالی تغییراتی را شامل می‏شوند که نمی‏توان نام آن را عزل یا تعویض‏ گذاشت.

سعیدلو محکوم است که برای این پست‏های مدیریتی به چند دلیل تصمیم‏گیری کند و حتی اگر هواداران رسانه‏ای این مدیران در مقابل ساختمان سفید سئول دست به خودسوزی بزنند، چاره‏ای برای رئیس به دلیل شرایط استثنایی موجود، وجود ندارد. گروهی از این مدیران به واسطه دوشغله بودن از پست ریاست و دیگر عناوین استعفاء داده‏اند و سعیدلو یا باید همان اشخاص یا مدیران دیگری که توانمندی اداره داشته باشند را انتصاب نماید؛ گروهی دوره چهار ساله ریاست و حتی دوره شش ماه سرپرستی‏شان به اتمام رسیده و طبق قانون حق امضاء اسناد فدراسیون متبوعشان را نیز ندارند و به واقع سعیدلو برای دور جدید سرپرست منصوب می‏کند و رئیس را عزل نمی‏نماید و گروهی نیز به واسطه عملکردشان از سوی رئیس برکنار می‏شوند که انگشت‏شمار خواهند بود.

در عین حال حتی اگر سعیدلو تمامی این مدیران را برکنار می‏کرد نیز حق قانونی وی بود. او بر حسب تصادف یا بررسی سوابق دست روی فدراسیون‏هایی گذاشته که در سال‏های گذشته نتوانسته‏اند ک نمودار مثبت و رو به بالا از عملکردشان به نمایش بگذارند و به واقع زمانی که توقع می‏رود رئیس ورزش پس از شکست در بازیهای آسیایی و المپیک پاسخگو باشد، باید قدرت عمل را نیز از او سلب نکرد، چراکه در این صورت توقع چنین است که شخصی با دست و پای بسته درون استخر رها شود و نه تنها غرق نشود، بلکه نشان طلای جهان را در همان حالت از آن خود سازد!

واقعیت آن است که از زمان شکل‏گیری مجامع انتخاباتی در فدراسیون‏های ورزشی در تمامی ادوار از جمله هاشمی‏طبا، مهرعلیزاده و علی‏آبادی همواره رسم بوده که به روئسای فدراسیون‏های ورزشی و مدیران ستادی عمدتاً برای حفظ شان‏ آنها عنوان می‏شده استعفاء دهند و در غیر این صورت شیوه برکناری به کار گرفته می‏شده و حال اگر همان تماس‏ها از سوی برخی مدیران سازمان تکرار شده، اتفاق تازه‏ای نیست اما واکنش‎‏ها به آن در حد یک فاجعه است. فاجعه‏ای که عقبه آن برای برخی اهالی رسانه، حذف رانت فدراسیون‏هایی است که میان خبرنگاران ارقام ریالی و سفرهای برون‏مرزی با کاروان‏های ورزشی توزیع می‏کنند.

در این میان اما استدلال‏هایی نیز از سوی این رسانه‏های مخالفی که برخی از مسئولانشان در فدراسیون‏هایی که قرار است تغییرات رخ دهد، صاحب مسئولیت هستند، بیان می‏شود

که در نوع خود کم‏نظیر است. به عنوان نمونه برخی از این روئسای فدراسیون‏ها با توجه به یک تا دو دهه تکیه بر کرسی ارشد فدراسیون‏ها، به عنوان سرمایه مدیریتی آن رشته‏ها محسوب می‏شوند. در این رابطه باید پرسید این سرمایه‏ها به چه علت آنچنان ناتوان ظاهر شده که حتی جرات اعزام تیم به مسابقات قاره‏ای و جهانی را نیز ندارند؟ چگونه تیمی که توان مدال‏‏آوری در مسابقات قهرمانی آسیای امسال را ندارد، می‏توان باور کرد در بازیهای آسیایی دوحه خواهد درخشید و با این بهانه برای تثبیت مدیریش دست و پا زد؟

برخلاف استدلال‏های محیرالعقول ارائه شده در تحلیل‏های برخی رسانه‏ها باید متذکر شد بخش اعظمی از فدراسیون‏هایی که در آستانه تغییرات قرار گرفته‏اند، نسبت به هشت یا چهار سال اخیر افت عملکرد داشته‏اند و تنها آمارهای رنگارنگ و متناقضی را در جلساتشان با رئیس دستگاه ورزش ارائه داده‏اند که با واقعیت‏ فرسنگ‏ها فاصله داد و 6 الی 7 فدراسیون نیز قطعیت عدم مدال‏آوری شان در بازیهای آسیایی 2010 مشخص شده و بر این مبنا برای اصلاح فضای این مجموعه‏ها، دست به تغییرات زده می‏شود.

همچنین باید یادآوری شد علاوه بر معیار عملکرد، برخی معیارهای مالی و اخلاقی دیگر نیز در تغییر برخی مدیران موثر خواهد بود؛ مدیرانی که در دوره حضورشان حیات خلوت ایجاد کرده و با خرید برخی خبرنگاران، ارقام کلانی را جابجا کرده بودند، خود به خوبی می‏دانند سوابق‏شان با چه سفرهای تجاری در قالب کاروان‏های ورزشی همراه بوده و در اعزام‏های ورزشی با مجوز فدراسیون یا پوزیشن رئیس فدراسیون ایران، چه قراردادهای کلانی منعقد کرده‏اند.

توصیه تابناک ورزشی که همواره مشی حضرت علی علیه السلام در رسوا ساختن کارگزار فاسد را در دستور کار قرار داده، این است که خود و دار و دسته‏شان که عمده‏شان برخی خبرنگاران قلم به مزد هستند، سکوت کنند و اجازه دهند ورزش در آرامش تغییراتی که اهالی‏اش نیز خواهان آن هستند، را به خود ببیند. در غیر این صورت تابناک بر خود تکلیف می‏داند بخشی از سوابق سیاه برخی مدیران که در آستانه حذف از صحنه ورزش هستند را برای چرخش راحت‏تر قدرت در فدراسیون‏ها، منتشر کند که در این صورت عده‏ای به بایگانی ورزش خواهند رفت.

این تکلیف قطعاً سوابق برخی از اهالی رسانه که مشکلات مالی و اخلاقی متعددی نیز دارند و معدودی از آنها حتی در رسانه‏هایی فعالیت می‏کنند که متعلق به سیستم رسمی کشور است را نیز در برخواهد گرفت؛ خبرنگارانی که دوره‏ای ترکمنچای‏هایی با سیستم ورزش منعقد کرده بودند و حالا به علی‏آبادی نیز پشت کرده‏اند اما سعیدلو و اطرافیانش باهوش‏تر از آن بودند که این اشخاص را با توجه به اشاراتی که از احوالات ایشان توسط تابناک و دیگر رسانه‏ها شد، حفظ کنند و با رد کردن این عده، بر صف تازه منتقدان که نقطه مشترکشان تامین از سوی برخی مدیران در آستانه عزل است، افزودند.

سعیدلو نیز باید مدنظر داشته باشد، سر درآوردن برخی اشخاص از برخی برنامه‏های تلویزیون و رادیو در حمایت برخی مدیران، انجام مصاحبه‏های متعدد در حمایت از برخی مدیران، تخریبی خواندن تغییرات ورزش که در هر دوره بوده اما این بار بسیاری از اصل کاری‏ها را هدف گرفته، تنها تلاشی برای ترساندنش و عقب نشاندنش در فضای کنونی است.

او در صورتی که به واسطه این غوغاسالاری‏ها جا بزند تا انتهای دوره حضورش در طبقه چهارم ساختمان سئول باید اینچنین به برخی مدیران زیرمجموعه‏اش باج بدهد و بدین سان آنچه از رئیس انتظار می‏رود اقتدارگرایی در تغییرات بدون توجه به نظرات اشخاص فاسد است. او قطعاً هشدار تابناک به غوغاسالاران را خواهد شنید و اطمینان خواهد داشت، رسانه‏های منتقد دولت نیز در فضایی که معاون رئیس‏جمهور گام خود را صحیح بردارد و تغییرات را از نقطه قابل قبولی شروع کند، پشتیبانش خواهند بود و فرصت حرافی را به قلم به مزد‏ها نخواهند داد.