پیراهن پرسپولیس منوقش به آرم شهرداری شد؛

حق دوازده میلیون پایتخت‏نشین، مفت چنگ یازده بازیکن

اعضاء شورای شهر نمی‏توانند -جز توجیه عامه‏پسند تهرانی بودن این تیم- دلیل قانع‏کننده‏ای برای همشهری‏هایشان برای تزریق بودجه‏ای که باید صرف ورزش این شهر شود، به پرسپولیس بیاورند و از همین حیث است که حسن بیادی مخالفت اکثریت هم‏قطارانش را در شورای شهر پایتخت با این تصمیم علنی می‏سازد.

کد خبر: ۷۳۶۷۲

تاریخ: ۲۷ آبان ۱۳۸۸ - ۲۱:۱۸

با بازگشت حبیب کاشانی به جمع، برخی ایده‏های مدیرعامل پیشین و سرپرست فعلی باشگاه پرسپولیس تکرار می‏شد تا با تکیه بر همین رویه مجدداً وضعیت این باشگاه به شرایط طبیعی بازگردد و نیم‏فصل دوم برای پرطرفدارترین تیم ایران با آرامش نسبی به وِیژه در ارتباط با مسائل مالی همراه شود اما یکی از اصلی‏ترین ایده‏های به کار گرفته شده توسط کاشانی این بار مخالفان جدی دارد که همچون دوره پیشین قصد سکوت برای تضییع حقوق شهروندی مردم تهران را ندارند.

به گزارش خبرنگار ورزشی تابناک؛ از همان ابتدا مشخص بود پرسپولیس با مدیریت نیم‏بندش که هر لحظه امکان کنار گذاشتنش می‏رفت، حامی مالی قوی در لیگ نهم نخواهد داشت و با خروج حسین هدایتی شخصی که دسته چک این تیم لقب گرفته بود، اوضاع به مراتب دشوارتر خواهد شد و قطعاً این بی‏پولی به لیدرها و سکوها نیز سرایت خواهد کرد!

شرکت "به گل" اسپانسری بود که این فصل برندش قرار بود تبلیغ شود و همانطور که مشخص است نمی‏توانسته یک رقم سنگین را به این تیم پرداخت کند تا با بودجه تزریقی سازمان ورزش به این تیم همچون تیم استقلال، مطالبات و موارد مالی سیرطبیعی خود را طی کند و اینچنین بود که با روی کار آمدن کاشانی در این مجموعه، قرارداد منعقده فسخ شد و حبیب به ملاقات محمد باقر قالیباف رفت تا اتفاق دوره نخست مدیرعاملی‏اش را ترک کند و شهرداری تهران مجدداً اسپانسر  پرسپولیس شود.

در نگاه نخست مشکلی برای حمایت مالی سازمان سرمایه گذاری و مشارکت‌های مردمی شهرداری تهران از سرخ‏های پایتخت به عنوان تیمی تهرانی و البته دولتی نبود و کاشانی نیز انتظار خود را از قالیباف با تکیه بر اینکه شهرداری تهران در هفتمین دوره مسابقات لیگ برتر در سال 86 اسپانسر تیم فوتبال پرسپولیس بود و می‏تواند مجدداً این نقش را برعهده بگیرد طرح کرد و مورد موافقت شهرداری نیز قرار گرفت اما در ادامه مشخص شد، شرایط همچون دو سال پیش نیست و رویکرد ورزشی که شورای اسلامی شهر تهران در این مدت در دستورکار قرار داده به کلی با گذشته تفاوت دارد و همین امر موضع‏گیری اعضای شورا را در قبال این توافق که بدون کسب نظر از ایشان صورت پذیرفته بود را در مخالفت با این موضوع به همراه داشت.

ورزش پایتخت که در این مدت دو ساله صاحب نهادی مصوب تحت عنوان سازمان ورزش شهرداری تهران شده، با توجه به سیاست‏های بلندمدت کشور اعتبارات ورزشی خود را در این بخش در توسعه ورزش همگانی از طریق جذب نیروها، برگزاری دوره‏های رایگان و مسابقات و جشنواره‏های مرتبط و ارزان و همچنین احداث اماکن ورزشی متمرکز کرده و با توجه به آنکه مردم تهران در بحث ورزش همگانی مشکلات اساسی دارند و فقر حرکتی در بزرگ‏ترین کلان شهر تهران که حدود 19 درصد جمعیت کل ایران را در خود جای داده، بیداد می‏کند، انگیزه‏ای برای سرمایه‏گذاری در ورزش قهرمانی توسط شهرداری تهران باقی نمی‏ماند.

حتی اگر برخی اعضاء شورای شهر تهران نیز از گرفتن ژست‏های دوباره با پیراهن پرسپولیس بدشان نیاید، سایر اعضاء شورای شهر نمی‏توانند -جز توجیه عامه‏پسند تهرانی بودن این تیم- دلیل قانع‏کننده‏ای برای همشهری‏هایشان برای تزریق بودجه‏ای که باید صرف ورزش این شهر شود، به پرسپولیس بیاورند و از همین حیث است که حسن بیادی مخالفت اکثریت هم‏قطارانش را در شورای شهر پایتخت با این تصمیم علنی می‏سازد و نشان می‏دهد به همین سادگی اعتباراتی که می‏تواند در تهران و برای مردم این شهر هزینه شود، به جیب مبارک چند بازیکن ریخته نخواهد شد.

البته شواهد چیز دیگر حکایت دارد و تصاویر منتشره از دیدارهای دوستانه تیم پرسپولیس در امارات متحده عربی با آرم شهرداری تهران نشان می‏دهد، بیادی و شورای شهر چندان تصمیم‏گیرنده نیستند، در غیر این صورت بدون مجوز این شورا، شهرداری اسپانسر رسمی پرسپولیس نمی‏گردید و به واسطه این توافق، پیراهن سرخ‏ها منوقش به آرم شهرداری تهران به عنوان متولی عمده امور پایتخت نمی‏شد.

اگرچه در این مدت تلاش شده موسسات خصوصی تا نیمه‏ خصوصی وابسته به شهرداری تهران، این مسئولیت را برعهده بگیرند تا فشار شورای شهر بر سر عدم وقوع این توافق مرتفع شود و این توجیه که پول مستقیماً از بودجه شهرداری نرفته نیز برای این حمایت مالی فراهم آید اما این حمایت که از دبی‏گردی سرخ‏ها آغاز شده، به هر شکل ممکن صورت پذیرد، به نحوی ظلم در حق دوازده میلیون پایتخت‏نشین خواهد بود که مالیات می‏پردازند تا شهرشان آباد شود اما در نهایت میلیاردها تومان از درآمدها و یا اعتبارات شهرداری مفت چنگ یازده بازیکن پرسپولیس و هزینه‏های جانبی این تیم خواهد شد که این به هیچ روشی قابلیت توجیه نخواهد یافت.

این موضوع در خصوص ابومسلم نیز صادق است و شورای شهر نبایست صرفاً به دلیل آنکه موسسه زیرمجموعه شهرداری در حال حمایت مالی از آن است، خود را از مسئولیت در این رابطه مبرا بداند و قطعاً همانگونه که راهی برای حمایت مالی از باشگاه پرسپولیس که تهرانی است وجود ندارد، نبایست باشگاهی حتی قرابت مکانی و جغرافیایی هم با پایتخت ندارد، از اعتباراتی که شهرداری و یا نهادهای وابسته برخوردارند تحت عنوان حمایت مالی برخوردار شود.

به همین جهت انتظار می‏رود، اعضاء شورای شهر در این زمینه ثابت قدم باشند و همچنان با تمرکز بر توسعه ورزش شهری که بخش اعظمی آن در ورزش همگانی و نه قهرمانی و حرفه‏ای خلاصه می‏شود، در تلاش باشند تا مدیریت ورزش را در شهر تهران به طور کامل از اداره کل تربیت‏بدنی استان تهران به عنوان نهاد زیرمجموعه معاونت ورزشی ریاست‏جمهوری به شهرداری انتقال دهند و مسئولان پرسپولیس و در راس آنها سرپرست این باشگاه نیز در پی جذب اسپانسری باشند که با اعتبارات شهری درصدد حمایت از باشگاهی نباشد.