جوابيه مجله دانشمند به یک خبر

کد خبر: ۷۳۵۷۹

تاریخ: ۲۷ آبان ۱۳۸۸ - ۱۵:۰۶

احتراما به عرض مي‌رساند در شماره شهريورماه 1388 مجله دانشمند مقاله‌اي تحت عنوان «شما هم يک ايستگاه راديويي شخصي داشته باشيد» به چاپ رسيد. اين مقالة تاليفي، پديده نسبتا نوظهور «پادکست» را معرفي و بررسي کرده و امکانات و قابليت‌هاي آن را برشمرده بود. پادکست را شايد بتوان «وبلاگ صوتي» معنا کرد؛ يعني همان‌طور که هم‌اکنون بسياري از افراد، سازمان‌ها، موسسات و... داراي وبلاگ روي اينترنت هستند و اطلاعات ضروري را به صورت متن مکتوب با استفاده از آن منتشر کرده و در اختيار همگان قرار مي‌دهند، با استفاده از پادکست خواهند توانست اين اطلاعات را به صورت صوتي و با استفاده از موسيقي‌ها و افکت‌هاي مختلف (همانند يک برنامه راديويي) براي شنيدن و يا دانلود بر روي اينترنت قرار دهند. از اين رو، پديده پادکست از لحاظ ماهيت فرقي با ساير رسانه‌هاي اينترنتي ندارد.

با اين وجود، بديهي است که نحوه استفاده از هر وسيله‌اي و از جمله رسانه‌اي به نام پادکست، به کاربران آن بستگي تام و تمام دارد. مثال مشهور و قديمي است که مي‌گويد يک چاقو در دست پزشک جراح وسيله‌اي است براي نجات جان انسان‌ها، و در دست يک آدم‌کش وسيله‌اي براي گرفتن جان آدميان. مقاله يادشده در مجله دانشمند، صرفا پادکست را به عنوان يک فناوري نوين ارتباطي معرفي کرده و مثال‌هايي از کاربرد آن را بيان کرده بود؛ از جمله اين‌که برخي رسانه‌هاي بزرگ چون بي‌بي‌سي، رويترز و... پس از معرفي اين فناوري، به دليل کارآيي موثر آن، به استفاده از اين رسانه در کنار کانال‌هاي ارتباطي موجود خود روي آورده‌اند. يکي از پيشنهادهاي آن مقاله نيز اين بود که رسانه راديو مي‌تواند توجه بيشتري به اين پديده داشته باشد تا بتواند ارتباط بهتري با مخاطبان خود برقرار کند.

در انتهاي مقاله يادشده نيز يک سرويس‌دهنده ايراني پادکست به نشاني www.cast.ir معرفي شده بود تا در صورتي که خوانندگان مايل به ايجاد پادکست بودند، از امکانات آن استفاده کنند. در يکي از بندهاي شرايط استفاده از خدمات اين سايت (مندرج در نشاني www.cast.ir/terms.php)، چنين آمده است: «[نپرداختن به] موضوعاتي که بيان آنها موجب خدشه‌دار شدن امنيت ملي ايران مي‌شود.»

گذشته از اين، مجله دانشمند در طي حدود نيم قرن فعاليت خود هميشه خط مشي مشخصي داشته و همواره اهداف و مقاصد علمي را پيگيري کرده است. لذا اشاعه اين توهم که «دانشمند» با انتشار آن مقاله مقاصد ديگري را دنبال کرده، قضاوت نادرستي است.