ترسناک‌ترین ورزشکاران جهان

او بی‌جهت لقب «بدترین مرد روی زمین» را به دست نیاورده است. تنها خالکوبی‌های هراس‌انگیز روی بدنش کافی است تا هر انسان عادی را قبض روح کند. تایسون که بخش زیادی از زندگی خود را به دلیل حمل مواد مخدر در زندان سپری کرده است هر ساله درگیر پرونده‌های مختلف غیر اخلاقی هم می‌شود. کندن گوش «ایواندر هالی فیلد» در فینال به یاد ماندنی سنگین وزن جهان و کتک زدن خبرنگاران تا سرحد مرگ کوچکترین موارد پرونده‌های جنجالی او هستند.

کد خبر: ۷۳۵۷۶

تاریخ: ۲۷ آبان ۱۳۸۸ - ۱۴:۳۱

روزنامه بریتانیایی ایندپندنت در نظرسنجی از خوانندگان خود در سراسر جهان فهرست 10 نفره‌ ترسناک‌ترین ورزشکاران جهان منتشر کرده است.

به نوشته نسل آفتاب؛ از پوشیدن لباس‌های مارک‌دار خبری نیست. شیک بودن و رفتارهای جنتلمن مآبانه هم موضوع قابل اعتنایی محسوب نمی‌شود و در نهایت اینکه ورزش در این باشگاه مثل تنازع بقا، رقابتی برای برتری‌جویی به هر قیمتی است.

ایندپندنت این بار به سراغ مخوف‌ترین ورزشکاران دنیا رفته و در یک نظر سنجی توسط خوانندگان خود در سراسر جهان فهرست 10 نفره‌ای را به عنوان ترسناک‌ترین ورزشکاران جهان منتشر کرده است. در این فهرست تنها چهره ظاهری خشن یا هیکل تنومند مبنای قرار گرفتن در جدول نبوده و خصوصیات روحی روانی و رفتارهای عصبی و جنجال‌آفرینی هم در نظر گرفته شده است.

1- نیکولای والوئف
غول دو متری روسیه معروف به «وحشی شرقی» هفتم نوامبر برای تصاحب عنوان قهرمانی بوکس سنگین وزن در آلمان رو در روی بوکسور انگلیسی قرار گرفت. ضربات سنگین والوئف که با ترکیب چهره مخوفش، معجون کشنده‌ای ساخته است، تا به حال حریفان زیادی را بیهوش از رینگ مسابقه خارج کرده است. در خارج از رینگ هم زندگی بوکسور سرشناس روس تفاوت زیادی با مردم عادی دارد؛ از جمله تفریح معروفش که رفتن به شکار گراز به همراهی یک چاقو است!

2- یونا لومو
لومو یکی از بزرگترین بازیکنان تاریخ فوتبال آمریکایی و البته شاید یکی از ترسناک‌ترین ورزشکاران کل تاریخ است. لومو با قد دو متر و پنج سانتی متری و صد کیلو وزن در هنگام حمل توپ، حریفانی را که مثل مگس به پر و پایش می‌پیچند به گوشه‌ای پرتاب می‌کند و در واقع حتی قوی‌هیکل‌ترین بازیکنان هم در مقایسه با او کوتوله به نظر می‌رسند. لومو پس از کسب شهرت در رشته تخصصی و با توصیه دوستانش سری هم به دنیای بدنسازی زد اما حتی عضلات تراشیده شده و براق هم نتوانستند کمکی به تحمل کردن چهره مهیب او بکنند.

3- پیتر اشمایکل
تمامی بازیکنان منچستریونایتد در دهه نود متفق‌القول عقیده داشتند حضور اشمایکل درون دروازه شیاطین سرخ بیشتر از حریف، باعث هراس و استرس بازیکنان خودی می‌شد. دروازه‌بان دانمارکی که از حیث ظاهر دقیقا به اجداد وایکینگ خود رفته است، در هنگام انجام مسابقه با فریادهای وحشتناک و صورت سرخ شده و ریختن پیاپی آب دهان به زمین، نقش مهمی در جمع بودن حواس مدافعان تیمش داشت. اشمایکل از معدود بازیکنان منچستر یونایتد بود که از ابتدا تا انتهای حضورش در این تیم از برخورد قهرآمیز سر الکس فرگوسن در امان ماند.

4- ویلیام پری
این بازیکن راگبی در آمریکا به اسم «یخچال» معروف بود. جثه بی‌اندازه درشت او باعث می‌شد در هنگام بازی، بازیکنان حریف برای روبرو نشدن با او با سرعتی چند برابر از حد معمول توپ را به هم پاس بدهند تا از تنه‌های او در امان بمانند. نکته جالب دیگر اینکه مربیان تیم‌های نوجوانان و جوانان راگبی، برای آرام کردن بازیکنان بداخلاقی که از مربیان حرف شنوی نداشتند از او درخواست می‌کردند در ازای دریافت مبلغی، در محل تمرینات تیمشان حضور داشته باشد تا کسی جرات شیطنت پیدا نکند.

5- برادران کلیشکو
دو بوکسور اوکراینی، مردن در هر مسابقه بوکس را کمترین تلاش برای پیروز شدن می‌دانند. جالب اینکه بارها عنوان کرده‌اند اگر مجبور شوند برای رسیدن به عنوان قهرمانی رودرروی هم قرار بگیرند، مادرشان باید خود را برای مراسم خاکسپاری یکی از پسرانش آماده کند! زد و خوردهای خیابانی و جنجال در باشگاه‌های شبانه کی‌یف بارها پای این دو برادر خشن را به اداره پلیس باز کرده است.

6- استوارت پیرس
مدافع سابق تیم ملی انگلیس که به دلیل رفتارهای کینه توزانه در زمین فوتبال و قبل از بازنشستگی مفتخر به دریافت لقب «روانی» شد هم اکنون به عنوان مربی روی نیمکت تیم جوانان انگلیس می‌نشیند. تصاویر زیادی از پیرس وجود دارد که در مسابقات مختلف، بعد از اینکه بازیکنان حریف روی او مرتکب خطا می‌شدند، تا زمانی که انتقام خطا را با ضربه‌ای عمدی و وحشتناک نمی‌گرفت به جریان عادی بازی برنمی‌گشت. معروف است که پیرس اغلب اوقات در بین دو نیمه به جای گوش دادن به صحبت‌های مربی، با گوش دادن موسیقی متال، 15 دقیقه استراحت را سپری می‌کرد.

7- مارتین جانسون
کاپیتان تیم راگبی انگلیس که همراه این تیم عنوان قهرمانی جهان را نیز به دست آورد بزرگترین لذتش در طول یک مسابقه را شنیدن صدای خرد شدن استخوان بازیکنان حریف می‌داند. این بازیکن دو متر و ده سانتی متری بعد از اینکه به عنوان مربی تیم کشورش انتخاب شد در همان جلسه اول تمرین رو به بازیکنان گفت: «اگر کسی آنقدر روحیه زنانه دارد که از دیدن کبود شدن صورت و شکستن دست و پای بازیکن حریف ممکن است ناراحت شود، بهتر است همین حالا از تیم ملی خداحافظی کند.»

8- مایک تایسون

9- جان دالی
شاید عجیب باشد که یک ورزشکار ورزش با کلاس گلف در این فهرست باشد اما حضور «دالی» در جمع 10 نفر اول به دلیل رفتارهای غیر نرمال او است. ازدواج و جدایی‌های پیاپی و اعتیاد به الکل، او را همیشه سوژه داغی برای مجلات زرد کرده و در کنار این‌ها عصبانیت‌های معروفش در حین مسابقه نیز زبانزد است. در یکی از رقابت‌های جهانی، تماشاگر بخت برگشته‌ای که برای دیدن ضربه«دالی» بیش از حد به او نزدیک شده بود، هدف ضربه او قرار گرفت و یک هفته را در بیمارستان سپری کرد.

10- سباستین شابال
بازیکن تیم راگبی فرانسه که همه را به یاد گریم مل گیبسون در «شجاع دل» می‌اندازد، از کوتاه کردن مو و ریش متنفر است و به همین دلیل در فرانسه به غارنشین معروف شده است.