اتصال مغز انسان به اینترنت برای نخستین بار

آیا از لمس کردن صفحه گوشی هوشمند خود برای جستجو در اینترنت خسته شده اید؟ نگران نباشید، فناوری جدید «مغز نت» می تواند کمک تان کند. تیمی از محققان دانشگاه ویتس ژوهانسبورگ توانسته اند مغز انسان را برای نخستین بار به اینترنت وصل کنند.

کد خبر: ۷۳۳۴۱۶

تاریخ: ۰۳ مهر ۱۳۹۶ - ۲۰:۵۰

بیگ بنگ نوشت : آیا از لمس کردن صفحه گوشی هوشمند خود برای جستجو در اینترنت خسته شده اید؟ نگران نباشید، فناوری جدید «مغز نت» می تواند کمک تان کند. تیمی از محققان دانشگاه ویتس ژوهانسبورگ توانسته اند مغز انسان را برای نخستین بار به اینترنت وصل کنند.

متصل کردن مغز انسان به یک رایانه به هیچ وجه کار آسانی نیست. وقتی حتی افرادی نظیر ایلان ماسک و بخش علوم مخفی ارتش آمریکا در دسترسی به این فناوری با مشکلات عدیده ای روبرو هستند، قدری تعجب آور به نظر می رسد که موسسه تحقیقاتی دیگری با منبع مالی بسیار پایین موفق به انجام چنین کار بزرگی شده است. خب محققان در این موسسه دقیقا چه کار کرده اند؟

بر اساس خبرهای منتشر شده در مطبوعات، تیم متشکل از دانشمندان اعصاب و مهندسان از دستگاه نوار مغزی(EEG) برای انتقال فعالیت عصبی به رایانه «Raspberry Pi» استفاده کردند. این دستگاه سیگنال های الکتریکی را در مغز شناسایی می کند، سپس داده ها به برنامه ای وارد می شوند که همه می توانند آنها را در روی وب سایت مشاهده نمایند.

پس، این فرایند احتمالا برخلاف تصورات شما است و در واقع یک پنجره فنی به روی فعالیت های عصبی یک شخص می باشد که امکان دسترسی به آن را فراهم می آورد. انگیزه های پشت این پروژه برای ما قابل احترام و با ارزش هستند. «آدام پانتانوویتز» مسئول هماهنگی پروژه و سخنران دانشکده مهندسی اطلاعات و برق ویتز اعلام کرد: «ما سرانجام به دنبال مهیا کردن شرایط برای تحقق فعالیت میان کاربران و مغزشان هستیم؛ بدین ترتیب، کاربران می توانند محرکی را ارائه کرده و واکنش مورد نظر را ببینند.»

این کار به افراد اجازه داد تا بفهمند چه اتفاقی در سرشان می افتد. پانتانوویتز می افزاید که «مغز نت» می تواند بیشتر از این هم ارتقا داده شود تا زمینه برای طبقه بندی موارد ثبت شده از طریق یک برنامه گوشی هوشمند فراهم آید؛ برنامه ای که داده ها را در اختیار یک الگوریتم یادگیری ماشینی قرار می دهد. پس در آینده، امکان انتقال اطلاعات در دو جهت خروجی و ورودی به مغز مهیا خواهد شد.

اگر برنامه نویسی به قدر کافی پیشرفت کند، ما قادر خواهیم بود تا سیگنال های الکتریکی را به مغز فرد ارسال کنیم (شاید در قالب داده). البته این کار به زمان بسیار طولانی نیاز دارد چرا که مغز در مقایسه با رایانه دیجیتال، پردازشگر کاملا متفاوتی است. رایانه ها از سیگنال های صفر و یک (دودوئی) استفاده می کنند؛ یعنی اطلاعات فقط به صورت صفر و یک عرضه می شوند. مغز انسان خاستگاه چندین میلیون انتقال زیست الکتروشیمیایی است که به افکار و اعمال انسان مرتبط می شوند و در قالب «صفر و یک» بیان نمی شوند. برای انجام این کار در انسان ها نه تنها به نوعی وسیله تبدیل داده نیاز هست بلکه راهی نیز برای شناسایی اینکه کدام سیگنال ها در اعمال و افکار انسان نقش دارند، مورد نیاز می باشد که به هیچ وجه کار ساده ای نخواهد بود.