سوژه

ارزمسافرتی مردم قطع شد تا ارز«ژوزه‌ای»قطع نشود!

رسول بهروش

کد خبر: ۷۲۹۵۴۲

تاریخ: ۲۱ شهريور ۱۳۹۶ - ۱۱:۴۸

چند روز قبل به طور رسمی خبر حذف «ارز مسافرتی» از سیستم اقتصادی کشور منتشر شد. پیش از این، آن دسته از شهروندان ایرانی که قصد سفر به خارج از کشور را داشتند، می‌توانستند سالی یک بار تا سقف 300دلار ارز مبادله‌ای دریافت کنند. البته در مجموع رقم یارانه‌ای که دولت به این منظور در نظر گرفته بود چندان چشمگیر از آب در نمی‌آمد، چرا که حداکثر مابه‌التفاوت ارز آزاد و مبادله‌ای چیزی حدود پانصد تومان بود که نهایتا بعد از مراجعه به بانک و گذراندن مراحل بروکراتیک، چیزی نزدیک به 160هزار تومان سود مالی برای مسافران به همراه می‌آورد.

با این وجود دولت اخیرا تصمیم گرفته در راستای تک نرخی کردن ارز و البته صرفه‌جویی، از همین کمک ناچیز به مسافران هم صرف‌نظر کند؛ سیاستی که با توجه به تمکن مالی اغلب مشمولان ارز مسافرتی، چندان هم نا به جا و بیراه نیست.

مساله حذف ارز ناچیز مسافرتی شاید بیش از هر چیز دیگری نیاز کشور به حفظ سرمایه‌های نقدی و جلوگیری از خروج ارز از کشور را نشان می‌دهد؛ الگویی که دولت به خاطر شرایط خاص اقتصادی ناچار شده آن را در پیش بگیرد و طبعا عمده شهروندان هم باید پیرو آن باشند، اما در عمل می‌بینیم که در خیلی از حوزه‌ها این اتفاق رخ نمی‌دهد.

یکی از این حوزه‌ها فوتبال است؛ جایی که کماکان با ورود گسترده بازیکنان و مربیان خارجی بی‌کیفیت و فاقد کارایی و کارنامه مناسب روبرو هستیم. یکی مثل لوکا بوناچیچ که سال‌هاست امتحانش را پس می‌دهد و بد هم پس می‌دهد، بار دیگر در آغاز فصل جدید به سطح اول فوتبال ایران برگشت و هدایت گسترش‌فولاد تبریز را بر عهده گرفت. اگرچه هنوز برای قضاوت زود است، اما لوکا آنقدر بد نتیجه گرفته و چنان آش را شور کرده که صدای مدیران باشگاه هم در آمده است.

در حال حاضر تبریزی‌ها دو بازی به بوناچیچ فرصت داده‌اند تا مشکلات گسترش را حل کند، اما جالب اینجاست که هوشنگ نصیرزاده به عنوان مدیرعامل این باشگاه حتی پیش از فرا رسیدن همین دو بازی اعتراف کرده ادامه کار با لوکا فایده‌ای ندارد، چون اساسا مربی خارجی به درد باشگاه‌هایی مثل گسترش نمی‌خورد! عجیب نیست که او چند ماه پیش شخصا با لوکا مذاکره کرده و قرارداد بسته، اما امروز کل فلسفه استفاده باشگاه‌های متوسط از کادر فنی خارجی را زیر سوال می‌برد؟ خب پس تکلیف دلارهایی که از باب دستمزد و غرامت باید به لوکا پرداخت شود چیست؟ این پول‌ها مگر از کشور ما خارج نمی‌شوند؟ حالا بگذریم که همین گسترش بازیکنی به نام هنریکه هم دارد که عملکرد ضعیفش در این بازی داد خود لوکا را هم درآورد!

متاسفانه فوتبال ایران به دلیل ساختار الکن و معیوبش یک فضای ایده‌آل برای کامروایی دلال‌های فرصت‌طلب محسوب می‌شود؛ همان‌ها که هیچ راهی برای قطع «ارز» مصرفی‌شان وجود ندارد و به برکت حفره‌های بی‌شمار موجود در این عرصه، تا آخر عمر می‌توانند به انباشت ثروت‌های افسانه‌ای ادامه بدهند. هنوز یادمان نرفته که پرسپولیس فعلی به عنوان موفق‌ترین تیم سالیان اخیر کشور هم فصل گذشته دو بازیکن به نام پریموف و یانسکی داشت که این دومی به قول محسن مسلمان «باردار» بود و روزی هشت تا کارامل نوش جان می‌کرد! البته از حق نگذریم کماکان و تا ابد سلطان و سمبل سوخت‌وسوز ارز در فوتبال ایران، مانوئل ژوزه پرتغالی است که هنوز دست و پا زدن باشگاه پرسپولیس برای پرداخت مطالبات او ادامه دارد!

منتشرشده درروزنامه گل