آیا میدانید منظور از انواع مختلف دارایی‌ها چیست؟

کد خبر: ۷۲۹۳۲۷

تاریخ: ۲۰ شهريور ۱۳۹۶ - ۲۲:۴۵

انواع مختلف دارایی ها به انواع سرمایه گذاری هایی که شما می‌توانید انجام دهید اشاره دارد و به پنج بخش زیر تقسیم می‌شود:

سهام: سهام شرکت های بورسی، صندوق های سرمایه گذاری قابل معامله در بورس، صندوق های سرمایه گذاری مشترک سهام.

اوراق مشارکت: اوراق مشارکت شرکت های دولتی، وزارتخانه‌ها و دولت، سایر مؤسسات بزرگ و شهرداری‌ها.

کالاهای فیزیکی: فلزات گران‌بها (طلا و نقره)، انرژی (نفت خام)، ETF های کالا و ETF های ارزی.

وجه نقد: سپرده های کوتاه مدت و بلند بانکی، گواهی های سپرده بانکی

املاک و مستغلات: خرید خانه، مغازه یا هر نوع ملک دیگر یا ETF های بازار املاک.

چرا شناخت انواع مختلف دارایی ها مهم است؟

برای اینکه بتوانید به شکل هوشمندانه‌ای سرمایه گذاری کنید، ضروری است تا انواع مختلف دارایی ها، چیستی و نحوه کار آن‌ها را درک کنید. همچنین، فهمیدن اینکه سرمایه گذاری در انواع مختلف دارایی ها چه نوع ریسک هایی را برای شما به دنبال دارد، اهمیت بسیاری دارد. انواع مختلف دارایی ها سطوح متفاوتی از ریسک را با خود به همراه دارند. برای اینکه درک درستی از نحوه قرار گرفتن این دارایی ها در طیف ریسک به دست آورید، موارد زیر را در نظر بگیرید:

ریسک پایین: وجه نقد و معادل‌های وجه نقد نظیر حساب های سپرده های کوتاه مدت و بلندمدت بانکی و حساب‌های پس انداز، همین‌طور اوراق مشارکت شرکت های دولتی و شهرداری‌ها جزو دارایی های به حساب می‌آیند که ریسک پایینی دارند. سرمایه گذاری در این دارایی ها برای دوره‌های زمانی کوتاه مدت مناسب هستند یا از آن‌ها می‌توان در یک پرتفوی سرمایه گذاری بلندمدت استفاده کرد تا در صورت به وجود آمدن فرصت سرمایه گذاری مناسب بلافاصله از وجه حاصل از فروش این نوع دارایی های کم ریسک، از فرصت سودآور استفاده کرد. به‌علاوه سرمایه گذاری در بانک یا اوراق مشارکت برای سرمایه گذاران محافظه کار یا آن‌هایی که افق‌های سرمایه گذاری کوتاه مدتی دارند (کمتر از ۵ سال) نیز مناسب خواهد بود.

ریسک متوسط: صندوق هایی که در اوراق با درآمد ثابت سرمایه گذاری کرده‌اند و همین‌طور صندوق های سرمایه گذاری که به‌خوبی متنوع سازی شده‌اند، معمولاً برای سرمایه گذارانی مناسب هستند که افق سرمایه گذاری متوسطی دارند (۵-۱۰ سال) و مایل‌اند تا ریسک متوسطی را بپذیرند.

ریسک بالا: سهام شرکت های بورسی، صندوق های سرمایه گذاری کوچک با سرمایه متوسط، صندوق هایی که در سهام و دارایی های ریسکی سرمایه گذاری می‌کنند نمونه دارایی هایی هستند که ریسک بالایی دارند و برای سرمایه گذاران با اشتهای ریسک بالا و کسانی که حاضرند تا نوسانات احتمالی به‌شدت بالای سودهای مثبت یا منفی در بورس را بپذیرند، مناسب است. سرمایه گذاری در این دارایی ها برای سرمایه گذاران با افق زمانی بلندمدت مناسب است (بالای ۱۰ سال).

به خاطر داشته باشید که این‌ها توصیفات تقریبی بوده و نبایستی برای خریدوفروش سهام و سایر اوراق بهادار یا در نظر گرفتن میزان ریسک پذیری شما مورداستفاده قرار بگیرند.

شناخت انواع مختلف دارایی ها چه کاربردی برای شما دارد؟

شما باید انواع مختلف دارایی ها را به‌عنوان بخشی از فرآیند تخصیص دارایی و زیر سایه تحمل ریسک و افق زمانی سرمایه گذاری تان در نظر بگیرید. برای توسعه یک پرتفوی متنوع سازی شده از سرمایه گذاری ها، اولین تصمیمتان این خواهد بود که سرمایه گذاری های خود را چگونه به انواع مختلف دارایی ها تخصیص دهید.

به‌طور مثال، اگر شما یک سرمایه گذار تهاجمی باشید (به این معنی که تحمل ریسک بالایی دارید)، ممکن است تصمیم بگیرید تا ۸۰% از دارایی های خود را در دارایی های با ریسک بیشتر نظیر سهام و دارایی های فیزیکی سرمایه گذاری نمایید و ۲۰% باقی‌مانده در دارایی های کم ریسک تر همچون اوراق مشارکت و پول نقد قرار دهید. اگر شما یک سرمایه گذار محافظه کار باشید (تحمل ریسکتان پایین است)، ممکن است بیشتر سرمایه خود را به دارایی های باثبات‌تری مثل اوراق مشارکت اختصاص داده و بخش کوچکی را برای دارایی های ریسکی در نظر بگیرید. اگر افق زمانی سرمایه گذاری هدف شما تقریباً کوتاه مدت (۱-۵ سال) باشد، دارایی های با ریسک کمتر ممکن است مناسب‌تر باشند، درحالی‌که یک افق زمانی سرمایه گذاری بلندمدت (بیش از ۱۰ سال) ممکن است قبول ریسک بیشتر را توصیه کند.

پس‌ازاینکه شما بر سر تخصیص دارایی کل خود به توافق رسیدید (نسبت سهام در برابر نسبت اوراق مشارکت و سایر دارایی ها در پرتفوی شما)، سپس زمان آن است که جزئیات سرمایه گذاری در دارایی ها بپردازید و اینکه سهام کدام شرکت ها یا سپرده گذاری در کدام بانک یا صندوق را انتخاب کنید.

منبع:  مدیرمالی