سؤالی از مسئولان تراکتورسازی؛

آیا برنامه‌ای برای استفاده از این گنج دارید؟

از این عشق می‌توان(بخوانید باید) پول درآورد. این عشق تبدیل به پایه‌های معنوی "صفتی" می‌شود که بیشتر جذابیتش را مدیون مناسبات و محاسبات اقتصادی است. تا پول نباشد "حرفه‌ای" و در کار نیست و این حرفه‌ای‌گریها است که وجه تمایز ستاره‌ها بامردمان معمولی محسوب می‌شود.

کد خبر: ۷۲۷۲۰

تاریخ: ۲۱ آبان ۱۳۸۸ - ۲۰:۵۶

اروپایی‌ها راه استفاده از همه چیز را خوب بلدند و یکی از این چیزها مردمند. مردمی که مشتری محسوب می‌شوند، مشتری کالا، مشتری سینما و فرهنگ و مشتری فوتبال.

به گزارش ایپنا؛ مشتری فوتبال یعنی تماشاچی و تماشاچی یعنی عاشق، یعنی کسی که حاضر است همه چیزش را فدای فوتبال کند. آری وقتی می‌توان با هزینه‌ای اندک بازیها را از طریق تلویزیون تماشا کرد این تنها عشق است که مردم را به ورزشگاه‌ها می‌کشاند و باعث می‌شود تا باکشان نباشد از اینکه قرار است بیشتر از حد معمول و معقول هزینه کنند.

مردم به خاطر فوتبال اشک می‌ریزند، می‌خندند، عصبانی می‌شوند، گاهی کارشان به زد و خورد و بیمارستان هم می‌کشد و اینها مشتی است نمونه خروار تا بفهمیم که چرا از "عشق" سخن می‌گوییم. از یک میل جنون‌آمیزکه گرایشی افراطی را به سمت این رشته ورزشی رقم می‌زند.

اما از این "عشق" چه استفاده‌ها می‌توان کرد؟ تیمهای اروپایی انگشت جواب و اشاره‌شان را به سمت اقتصاد نشانه می‌روند.

بله! از این عشق می‌توان(بخوانید باید) پول درآورد. این عشق تبدیل به پایه‌های معنوی "صفتی" می‌شود که بیشتر جذابیتش را مدیون مناسبات و محاسبات اقتصادی است. تا پول نباشد "حرفه‌ای" و در کار نیست و این حرفه‌ای‌گریها است که وجه تمایز ستاره‌ها بامردمان معمولی محسوب می‌شود.

رئال پیش از ورود کریس رونالدو، درصد قابل توجهی از پولی را که برای خرید او هزینه کرده است درمی‌آورد. این اتفاق از طریق فروش پیراهن رونالدو و نیز فروش بلیت مراسم معارفه هواداران با این بازیکن می‌افتد.

در ایران اما وابستگی تیمها به پول نفت و دولت باعث شده تا بیشترشان حتی به فکر درآمدزایی هم نیفتند. به طور متوسط هر تماشاچی برای تماشای هر کدام از بازیهای تیم محبوبششان تا 10 هزار تومان هزینه می‌کند. بدون احتساب بازیهای دوستانه و جام‌حذفی این رقم در ارتباط با کل فصل لیگ می‌شود سالی 170 تا 140 هزار تومان.

حال اگر حساب کنیم که تیمی مثل تراکتورسازی در هر بازی 20 هزار تماشاچی دارد این به معنای آن است که این باشگاه پتانسیل 4 میلیارد و 400 میلیارد تا 6 میلیارد و 800 میلیارد تومان درآمدزایی را در طول سال داراست، بااین حال از چنین پشتوانه‌ای استفاده نمی‌شود و اگر بپذیریم که به تراکتور به خاطر تازه وارد بودنش باید وقت داد، آنگاه این سؤال پیش می‌آید که چرا استقلال و پرسپولیس با این همه سال سابقه نتوانسته‌اند تا حتی یک قدم هم در این مسیر بردارند؟

شبی که موضوع برنامه 90 موضوع نظرسنجی این برنامه در ارتباط با این نکته بود که تماشاگران کدام تیم پرشورتر هستند این تماشاگران آذری‌ زبان بودند که موفق شدند تا گوی سبقت را از سایرین بربایند. بر اساس آمار نیم‌فصل نیز ظرف ماه‌های گذشته نماینده تبریز بیشترین تعداد تماشاچی را در لیگ برتر داشته است. حتی بیشتر از استقلال و پرسپولیس، بنابراین باید از مسئولان این تیم پرسید که چه برنامه، طرح و نقشه‌ای برای استفاده از چنین سرمایه عظیمی دارند؟

آیا این گنج بلااستفاده می‌ماند و یا می‌توان به انتظار نشست تا مسئولان تراکتور با الگوبرداری از شیوه‌های موسوم در اروپا نیروی مالی تماشاگرانشان را به کار بیاندازند؟