قاتل زنجیره ای آدمخواری به نام «جفری دامر»

«جفری لایونل دامر» «Jeffrey Lionel Dahmer» قاتل سریالی مشهور آمریکایی است که با نام قصاب یا «آدمخوار میلواکی» نیز شناخته می‌شود.

کد خبر: ۷۲۳۹۴۷

تاریخ: ۳۱ مرداد ۱۳۹۶ - ۱۹:۴۷

جفری دامر متولد21 می 1960 - درگذشتهٔ در 28 نوامبر 1994یک آدم‌کشی زنجیره‌ای اهل آمریکا بود.

والدین او از بنیادگرایان مسیحی بودند. والدین جفری زمانیکه او 18 سال داشت، پس از سالها درگیری از هم جدا شدند.

او در دانشگاه اوهایو حضور پیدا کرد اما بعد از 2 ترم اخراج شد. سپس به اصرار پدرش به ارتش آمریکا ملحق شد. اما پس از 2سال از ارتش اخراج شد.او بعد از اخراج چون نمی‌توانست با پدر رویرو شود به خانه بر نگشت و به میامی بیچ فلوریدا رفت زیرا از سرما خسته بود.

اگر چه او اکثر قتل‌های خود را در ویسکانسین مرتکب شد، ولی خانه‌ی دوران کودکی‌اش نخستین مکانی است که راز جنایت او را در سینه دارد. دامر و خانواده‌اش در سال ۱۹۶۸ به این خانه نقل مکان کردند؛ زمانی که او تنها هشت سال داشت. درست ده سال بعد، این خانه شاهد اولین جنایت او بود. خانه‌ای که اگر از بیرون به آن بنگریم، شاید حتی تصور چنین موضوعی نیز برایمان دشوار و غیرقابل هضم باشد.

اما این قتل چگونه اتفاق افتاد؟
والدین دامر زمانی که او هجده ساله شد، از یکدیگر جدا شدند. جفری جوانی منزوی و به نوعی سرخورده بود و شاید این مسائل دست به دست هم داده و زمنیه‌ساز نخستین جنایت او شد. روزی او یک جوان ۱۸ ساله به نام «استیون هیکس» (Steven Hicks) را سوار کرده و با خود به منزل آورد. ظاهرا زمانی که استیون قصد ترک منزل را داشت، دامر در صدد مقابله با او برآمده و او را با ضربه‌ای به سرش به قتل رساند. او سپس جسد استیون را تکه تکه کرده و هر تکه را داخل یک کیسه‌ی پلاستیکی قرار داده و آن را در جنگلی در همان حوالی به خاک سپرد. اما این نخستین قتل او بود و افکار دست از سر او برنمی‌داشتند. به همین دلیل دامر مجددا باقی مانده‌ جسد را از زیر خاک خارج کرد و آن‌ها را با استفاده از چکش کوبیده و سپس تکه‌های متلاشی شده را دوباره در جنگل پشت خانه پراکنده کرد.

۹ سال بعد، دامر دومین قربانی خود را پیدا کرد؛ جوانی به نام استیون تامی (Steven Toumi). او پس از کشتن، سر تامی را در فریزر منزل خود نگهداری کرد. به دنبال این دو قتل، دامر ۱۵ نفر دیگر را نیز به مجموع قربانیان خود اضافه کرد. قصاب میلواکی در مجموع به دلیل قتل و مثله کردن ۱۷ مرد و پسر جوان مجرم شناخته شد، البته این قاتل بی‌رحم طی یک دوره‌ی چهارده ساله، گاهی حتی از گوشت قربانیان خود نیز تغذیه کرده بود.

دامر وقتی که در سال ۱۹۹۱ توسط پلیس بازداشت شد و به دنبال آن به قتل ۱۷ مرد جوان اعتراف کرد، به عنوان یک کارگر کارخانه مشغول به کار بود. در واقع آخرین قربانی او به قدری خوش‌شانس بود که موفق به فرار شده و ماجرای آپارتمان مخوف و قتلگاه این جنایت‌کار را به مأموران پلیس گزارش داد. آن‌ها در بدو امر چیزی پیدا نکردند، ولی اندکی جست و جو کافی بود تا پرده از اسرار سیاه این قاتل زنجیره‌ای برداشته شود. تکه‌های بدن قربانیان در فریزر منزل او پیدا شد؛ و البته محفظه‌هایی از اسید که باقی‌مانده بدن قربانیان را در آن‌ها نگهداری می‌کرد. به علاوه او جمجمه‌ی برخی از قربانیان را برای خود به یادگار برداشته و تصاویری نیز از صحنه‌های جنایت گرفته بود.

بسیاری از قربانیان او با خشونت به قتل رسیده و حتی بعد از مرگ خورده شده بودند. دامر در نهایت مجرم شناخته شد، ولی عاقبت دیگری در انتظار بود. در سال ۱۹۹۴ یکی از زندانیان و هم بندان او در زندانی در «مینه سوتا»، جفری دامر را به قتل رساند.

در آن زمان و با سرو صدایی که پیرامون این ماجرا ایجاد شده بود، این منطقه مورد توجه بازدیدکنندگان قرار گرفت. در آن دوران با پرداخت ۳۰ دلار، بازدیدکنندگان می‌توانستند از گشتی یک ساعت و نیمه در نزدیکی محل زندگی این قاتل زنجیره‌ای معروف بهره‌مند شوند، جایی که او بسیاری از اولین قربانیان خود را در آن جا ملاقات کرده بود. راهنمایان این قبیل از تورها در خلال این گشت و گذار، راوی فعالیت‌های هیولاگونه‌ی جفری دامر می‌شدند و همچنین از تحقیقات انجام شده پیرامون این جنایت و البته مدارک و ادله‌ی جمع‌آوری شده صحبت می‌کردند.

اگرچه این نوع تورها در جلب توجه گردشگران موفق عمل می‌کنند، اما در این مورد خاص، موجب خشم اهالی محلی، همسایگان و البته خانواده‌های داغدار قربانیان شدند. در آن زمان آن‌ها معتقد بودند که برگزاری چنین تورهایی آن هم با چنین فاصله‌ی زمانی اندکی بعد از وقوع جنایات، کار چندان درست و اخلاقی نیست. این خشم در نهایت باعث شد تا این آپارتمان مخوف به کل خراب شده و اثری از آن باقی نماند.

همین داستان در مورد خانه‌ی دوران کودکی او هم صدق می‌کرد و شاید به دلیل همین ملاحظات بود که این ملک برای مدت‌ها بعد از این داستان خالی ماند، جایی که اولین قطرات خون انسانی بی‌گناه در آنجا بر زمین ریخته بود.