محرومیت کودکان توانخواه از خدمات بیمه در دوران طلایی نیازشان!

هزینه های درمان بیماران توانخواه به قدری بالاست که ما برای رعایت حالشان کمتر از آنچه وزارت بهداشت اعلام کرده از آنها حق الزحمه دریافت می کنیم. درمان کودکان توانخواه دارای یک دوره طلایی است که اگر در این دوره اقدامی صورت نگیرد، کودک برای همیشه شانس به دست آوردن سلامتی کامل خود را از دست می دهد.

کد خبر: ۷۲۲۴۳۹

تاریخ: ۳۱ مرداد ۱۳۹۶ - ۱۲:۰۲

توانخواهان جامعه را باید از جمله گروه هایی معرفی کرد که در زندگی شخصی و اجتماعی خود با چالش و ناراحتی های فراوانی رو به رو هستند و این مشکلات به قدری دردناک است که حتی تصور آن نیز زجر آور است؛ افرادی که اگر به میزان اندکی حمایت های اجتماعی از آنها افزایش یابد، می توان امید داشت بسیاری از مشکلاتشان مرتفع شود.

به گزارش «تابناک»،  افراد معلول و توانخواهان جامعه که لحظه لحظه زندگی شان به دلیل مشکلات جسمانی با سختی و مشقت سپری می شود و خانواده های آنها نیز در پی حل و درمان این مشکلات به ستوه آمده اند را باید از جمله ضعیف ترین و مظلوم ترین گروه های اجتماعی معرفی کرد که در میان هیاهوهای اجتماعی و سیاسی و منفعت طلبی افراد توانمند فراموش شده اند.

این افراد از نعمت هایی محروم هستند که تصور آن هم انسان را زجر می دهد. تصور اینکه فردی در دوران کودکی که آغاز شیطنت های بچگی است، توانایی راه رفتن و یا صحبت کردن هم ندارد نمونه ای از آن حقایقی است که روح و روان فرد مبتلا، خانواده او و نیز سایر افراد وابسته را آزار می دهد.

افراد توانخواه که دچار مشکلات گفتاری، شنوایی، بینایی و حتی حرکتی هستند اگر از بهره هوشی کم تری نیز برخور دار باشند، فرایند درمانشان بسیار دشوار می شود و این مسئله در کنار مشکلات ساختاری عدیده ای که در جامعه وجود دارد بسیاری از آنها را تا پایان عمر با مشکلاتشان همراه می کند.

خانواده هایی که در جمع خود کودک و یا افراد بالغ توانخواه دارند، باید برای انجام فرایند درمان این افراد را به مراکز توانبخشی ببرند و برای رسیدن به نتیجه مطلوب بعضاً سال ها وقت و هزینه خود را صرف این موضوع مهم و حیاتی کنند.

در این بین فارغ التحصیلان رشته های مختلف توانبخشی از جمله گفتار درمانی، کار درمانی، فیزیوتراپی و... به عنوان متخصصین درمان این افراد تلاش می کنند تا با انجام فرایندهای درمانی صحیح دست این قشر طرد شده را بگیرند و آنها را از زمین ناامیدی و ناراحتی بلند کنند و به آغوش جامعه بازگردانند.

مشکلی که در این مسیر وجود دارد آن است که متأسفانه اقدام هایی که در فرایند درمان این بیماران باید انجام شود مثل رشته های پزشکی که بعضاً با یک جلسه و یک نسخه دارویی حل می شود نیست و باید بیمار مورد نظر یک دوره درمانی طولانی را سپری کند.

گاهی نیاز است که فرد توانخوه چندین سال به مراکز گفتاردرمانی و کاردرمانی مراجعه کند و در این مدت طولانی خانواده او ناچارند در کنار تحمل فشارهای روحی و روانی فراوان، هزینه های سرسام آور این مسئله را نیز تقبل کنند.

مرضیه شجاعی یکی از متخصصان توانبخشی استان اصفهان در رابطه با جزئیات و مشکلات این حوزه به خبرنگار «تابناک»، گفت: هزینه کاردرمانی برای افراد توانخواه بر اساس ضریب کا وزارت بهداشت محاسبه می شود و این هزینه برای هر نیم ساعت چیزی حدود 48 هزار تومان است.

وی افزود: این در حالی است که بیمارانی که به کاردرمانی مراجعه می کنند باید بین چندین ماه تا چندین سال ادامه دار، از خدمات توانبخشی هر هفته و حداقل هفته ای2 تا 3جلسه استفاده کنند.

این متخصص توانبخشی ادامه داد: با یک حساب سر انگشتی می توان هزینه سرسام آور بیماران و توانخواهان این حوزه را محاسبه کرد. هزینه ها به قدری بالاست که ما در استان اصفهان برای رعایت حال بیماران و از سر خیرخواهی کمتر از آنچه وزارت بهداشت اعلام کرده است، از بیماران حق الزحمه دریافت می کنیم. ما برای هر 45 دقیقه 50 هزار تومان دریافت می کنیم، اما بازهم عده بسیاری توان پرداخت این مبلغ را هم ندارند.

وی ادامه داد: به دلیل بالا بودن هزینه درمان و طولانی بودن فرایند آن بسیاری از خانواده ها از ادامه جلسات درمان منصرف می شوند و این در حالی است که این بیماری ها به ویژه در کودکان دارای یک دوره طلایی است که اگر در این دوره اقدام نشود، بیمار برای همیشه شانس به دست آوردن سلامتی کامل را از دست می دهد.

بررسی های انجام شده در مورد فرایند درمان این بیماران و مشکلات مالی که گریبانگیر خانواده های آنان است، نشان می دهد، بیمارانی که دارای بیمه تکمیلی و طلایی هستند درصد بسیار ناچیزی از هزینه های درمانی خود را از بیمه دریافت می کنند و در این بین آن دسته از بیمارانی که از بیمه تکمیلی و طلایی بهره مند نیستند، تمام هزینه هایی که باید پرداخت کنند به صورت آزاد محاسبه می شود.

کودکانی که به صورت مادرزادی دچار مشکلات و نارسایی هستند، در کنار بیماران پارکینسون، ام اس، دارای سابقه سکته و... از جمله این بیماران و توانخواهان هستند که نیاز است برای حل مشکلاتشان نهادهای مسئول و تصمیم گیر ملی چون وزارت بهداشت و درمان و مجلس شورای اسلامی اقدام عاجلی انجام دهند.

در رابطه با مشکلاتی که خانواده های این افراد توانخواه با آن گریبانگیر هستند، مادر رنجور یکی از بیماران توانخواه به خبرنگار «تابناک»، گفت: ما در زنجان زندگی می کنیم و در استان ما امکانات قابل قبولی برای انجام اقدامات درمانی گفتار درمانی و کار درمانی وجود ندارد و برای مراجعه به مراکز توانبخشی تهران نیز به دلیل طولانی بودن فرایند درمان و هزینه های بالا به شدت در مضیقه هستیم.

این مادر زنجانی ادامه داد: پیش چشمان ما کودک دلبندمان ذره ذره آب می شود و ما نگرانیم که فرزندان به سن 10 سالگی و بالاتر برسد و ازینکه پدر و مادرش برای درمان او اقدام شایسته ای نکردند، ما را سرزنش کند.

او افزود: جدا از فشار روحی و عذاب وجدان سنگینی که شبانه روز داریم، زخم زبان اقوام و نزدیکان و کسانی که تصور می کنند بی توجهی ما عامل بروز مشکل برای کودکمان است نیز موضوع دردآوری است که باید تحمل کنیم.

با تفاسیر بالا به نظر می رسد چند موضوع مهم در رابطه با افراد معلول و توانخواه جامعه وجود دارد که بی توجهی همیشگی مردم و مسئولان به آن بر دردهای خانواده این افراد افزوده است.

نسخت اینکه بیماری هایی که به اقدامات توانبخشی نیاز دارد، تحت پوشش بیمه های درمانی قرار ندارد و این مسئله هزینه های سرسام آوری را در فرایند درمان به خانواده ها تحمیل و بسیاری از آنها را از دنبال کردن اقدامات درمانی منصرف می کند.

دیگر اینکه انواع بیماری های نیازمند توانبخشی و زمینه های بروز آن برای عموم افراد و در فضای عمومی جامعه اطلاع رسانی و آموزش داده نشده است و این مهم سبب شده که بسیاری از افراد در بدو برخورد با چنین نمونه هایی از چند و چون آن اطلاع نداشته باشند و به افکار واهی و روی بیاورند.

مورد دیگر امکانات درمانی و توانمندی مراکز توانبخشی کشور است که در بسیاری از شهر و استان های کشور از استانداردهای قابل قبولی برخوردار نیست و این مسئله مهاجرت به شهر تهران و چند شهر بزرگ دیگر برای حل این مشکل را افزایش داده است.

با اینحال  مهم ترین نکته این است که اگر به بیماران توانخواه و معلول رسیدگی در سریع ترین وقت ممکن آغاز نشود و فرایند  گفتار درمانی و کار درمانی در دوران طلایی زندگی انجام نشود، عضلات این افراد تحلیل می رود و قدرت یادگیری آنها نیز کاهش می یابد. در چنین شرایطی شاید دیگر اقدام درمانی مناسب کارساز نباشد و حتی کمک مسئولان و مراکز بیمه ای نیز حاصلی نخواهد داشت.