آیا در سكوت رسانه‌ای همه چیز امکان‌پذیر است؟

علی امامی

کد خبر: ۷۱۸۳۵

تاریخ: ۱۶ آبان ۱۳۸۸ - ۱۷:۱۹

پس از آنکه شبکه‌های خبری الجزیره، العربیه، العالم و ... البته با رویکردها و اهداف متفاوت پا به عرصه گذاشتند، گردش و جریان اطلاعات در منطقه خاورمیانه از حالت تک صدایی و یک سویه خارج شد و طرفداران سیاست «پنهان کاری» و «نامحرم دانستن مردم» را با چالشی جدی روبه‌رو ساخت.

تحولات سریع در منطقه که نقش این رسانه‌ها در پیدایی بسیاری از آنها انکارناشدنی است، توسط همین رسانه‌ها با سرعتی باور نکردنی از زوایای گوناگون و بسته به گرایش و رویکرد آنها، نه تنها به سمع مخاطبان که در معرض دید آنها قرار می‌گرفت و این مردم هستند که با کنار هم گذاشتن پازل‌های خبری، تفکرات و نقش‌های هر یک از بازیگران عرصه‌های منطقه‌ای و جهانی را در این تحولات بازآفرینی می‌کردند و دیگر امکان انکار و فرار نبوده و نیست.

پس از جنگ عراق و افغانستان، جنگ 33 روزه لبنان که نخستین شکست را برای رژیم صهیونیستی و هم پیمانان منطقه‌ای آن موسوم به کشورهای میانه‌رو (عربستان، مصر و اردن) و حامیان جهانی آن غرب و آمریکا رقم زد، رسانه‌های منطقه از جمله العالم، توانایی و جایگاه خود را در روشنگری ابعاد پیروزی محور مقاومت به نمایش گذاشتند و این مرحله مهم تاریخ خاورمیانه را ثبت و ضبط کردند.

رسانه‌ها بودند که به درستی نشان دادند، این مقاومت نبود که «ماجراجو»ست، بلکه بانیان «طرح صلح عربی» و طرفداران سازش و رابطه با دشمن قسم خورده مسلمانان و اعراب برای رهایی از مسأله فلسطین به عنوان نخستین مسأله جهان اسلام و عرب و در پایان مقاومت، خیانت پیشه کرده و با دشمن همدست و هم داستان شده‌اند.

یک بار دیگر شبکه‌های خبری آزاد و مستقل از جمله العالم در جنگ 22 روز غزه که دومین شکست صهیونیست‌ها و حامیان منطقه‌ای و بین‌المللی آن رقم خورد، اجازه ندادند برخی حاکمان عرب مدعی حمایت از فلسطین از مسئولیت و اتهام همراهی با دشمن در قتل عام و محاصره ملت مظلوم غزه با بستن گذرگاه‌ها و کمک‌های اطلاعاتی و امنیتی به دشمن فرار کنند.

در حالی که هر روز شبکه‌های آزاد و مستقل از جمله العالم با اطلاع رسانی بموقع و بی طرفانه از تحولات منطقه جای خود را در جهان عرب و اسلام به ویژه کشورهای عربی بیشتر باز می‌کردند، در مقابل رسانه‌های عرب وابسته به اردوگاه خبری صهیونیستی برای خوشایند اربابانش، هر روز از رسالت حرفه ای خود بیشتر فاصله گرفته و به توجیه خیانت و همدستی و همراهی آنان با دشمن می‌پردازند.

پیگیری و اطلاع‌رسانی بموقع و شفاف رسانه‌های مستقل از جمله العالم از گزارش کمیته حقیقت‌یاب بین‌المللی به ریاست «ریچاد گلدستون»، قاضی یهودی اهل آفریقای جنوبی که آشکارا صهیونیست‌ها را به ارتکاب جنایات جنگی در جنگ غزه متهم کرده است، موجب شد که آمریکا، کشورهای میانه‌رو عرب، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین و رژیم صهونیستی نتوانند از تصویب آن در شورای حقوق بشر سازمان ملل در ژنو و به دنبال آن، اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل متحد جلوگیری کنند و اکنون نگاه‌های جهانی به ویژه ملت‌های عرب و مسلمان از جمله فلسطین منتظر برخورد شورای امنیت سازمان ملل هستند؛ هرچند وتوی آن همچون گذشته از سوی آمریکا را بعید نمی‌دانند.

توقف یک کشتی ایرانی در آب‌های سرزمینی یمن و سپس ادعای حمل سلاح برای گروه الحوثی، توطئه‌ای بود که با اقدام بموقع شبکه العالم در انتشار اسنادی که نشان می‌داد این کشتی کاملا خالی بوده، خنثی شد.

دولت‌های میانه‌رو عرب که از حضور همه جانبه العالم در خنثی کردن توطئه‌ها و اطلاع رسانی به موقع و شفاف و بی طرفانه از تحولات منطقه عصبانی هستند، تنها راه فرار را توقف پخش برنامه‌های این شبکه خبری از دو ماهواره نایل ست (مصر) و عرب ست (عربستان) دیدند. آنها گمان می‌کنند که در سکوت و نبود شبکه‌های خبری مستقل همه چیز امکان‌پذیر است و آنها می‌توانند به اهداف خود دست یابند.

پس از توقف پخش شبکه العالم از دو ماهواره مصری و سعودی، رژیم صهیونیستی که نگران تصویب گزارش گلدستون در سازمان‌های بین‌المللی است، درصدد توطئه دیگر برآمد و با توسل به دزدی دریایی یک کشتی را که در آب‌های بین‌المللی در حرکت بود، به بهانه اینکه این کشتی از ایران برای حزب‌الله لبنان سلاح بارگیری کرده، آن را ربود و به بندر اسدود منتقل کرد.

رژیم صهیونیستی در غیاب العالم، یک نمایش خبری به راه انداخت تا ایران را به عنوان یک «مداخله‌گر» در صدر خبرها قرار دهد و شاید خود را از پیامدهای گزارش گلدستون نجات دهد.

توقف پخش شبکه خبری العالم از سوی دو ماهواره مصری و سعودی با واکنش گسترده و محکومیت محافل رسانه‌ای، سیاسی و سازمان‌های مردم نهاد منطقه و جهان روبه‌رو شده، اما آن گونه که انتظار می‌رفت، رسانه‌های داخلی و نهادها و دستگاه‌های ذیربط از العالم حمایت نکردند و این در حالی است که تصمیم سیاسی مقامات اداره کننده و صاحبان اصلی این دو ماهواره، عمق اثربخشی و اثرگذاری دیپلماسی رسانه ای و سیاست و رویکرد خبری العالم را در دفاع از جمهوری اسلامی ایران، مسائل مهم جهان اسلام به ویژه فلسطین، عراق، افغانستان و لبنان و افشای طرح‌های سازش و همدستی با دشمن نشان می‌دهد و آیا این انتظار زیادی است؟!