یادداشت امیرحاج‌رضایی درباره رقابت بازیکنان درسال جام جهانی

کد خبر: ۷۱۶۳۷۸

تاریخ: ۰۶ مرداد ۱۳۹۶ - ۱۸:۰۲

لیگ فوتبال ایران برای فصل جدید در خط آغاز است اما فوتبال ما شروع خوبی نداشت و بازی پرسپولیس و نفت تهران به هیچ وجه شروعی امیدوارکننده برای فصل جدید تیم‌های حاضر در لیگ نبود. مسابقه‌ای که به نام سوپرجام پیش از آغاز لیگ هفدهم برگزار شد، تأسف‌آور بود چرا که تیم نفت تهران به عنوان یکی از نمایندگان فوتبال ایران در باشگاه‌های آسیا با مشکلات بسیار زیادی روبه‌روست. تیمی که ظرف 24 ساعت برای دیدار مهمی همچون سوپرجام آماده شد و تیمی که مربی‌اش شب پیش از مسابقه به بازیکنان معرفی می‌شود.

متأسفانه تیم نفت هیچ شاخصه‌ای از یک باشگاه برای حضور در لیگ برتر را ندارد. مسئولان تیم نفت یکسری بازیکنان جوان را در دیدار سوپرجام وارد زمین کردند که مسئولیت این بی‌نظمی بیش از همه برعهده مسئولان فدراسیون فوتبال است. چگونه مسئولان فدراسیون به تیمی که مالک مشخص و مدیرعاملی ندارد، اجازه می‌دهند تا بازی کند؟ تیم نفت بدون هیچ برنامه‌ای به مصاف پرسپولیس رفت که این موضوع شروع خوبی برای فوتبال ایران به حساب نمی‌آید.

از این مقدمه که بگذریم، تنها مرجع ما برای قضاوت درخصوص تیم‌های حاضر در لیگ برتر هفدهم اخباری است که منتشر می‌شود و از این طریق می‌توان تاحدودی درباره کیفیت لیگ هفدهم اظهار نظر کرد. شرایط دو تیم اول پایتخت با یکدیگر کاملاً متفاوت است چرا که پرسپولیس یاران خود را حفظ کرد و نقاط ضعف خود را با جذب بازیکنان جدید بخوبی پوشش داده است، پرسپولیس علاوه بر این، یک مربی بسیار توانمند روی نیمکت خود دارد و با تشخیص این مربی با تغییرات محدودی به استقبال لیگ هفدهم می‌رود اما استقلال بازیکنان زیادی به خدمت گرفت و اکثر بازیکنانی که به این تیم اضافه شدند نامدار هستند، اما این مسائل دلیل نمی‌شود که شانس یکی از این دو تیم را در کسب مقام قهرمانی بیشتر بدانیم اما تجربه ثابت کرده که ثبات موجب تکرار نتایج می‌شود، ثباتی که در پرسپولیس وجود دارد اما در استقلال خیر.

در مورد دو تیم اصفهانی (سپاهان و ذوب آهن) تردیدی وجود ندارد که این دو تیم جزو شانس‌های کسب عنوان قهرمانی به حساب می‌آیند و قطعاً این 2 در کنار پرسپولیس و استقلال مربع قدرت را تشکیل خواهند داد و این 4 مدعی اصلی رقابت تنگاتنگی با یکدیگر خواهند داشت. این دو تیم اصفهانی از امکانات مالی بسیار خوبی برخوردارند و این وضعیت مناسب مالی موجب می‌شود که جزو شرکای دو تیم تهرانی برای کسب جام قهرمانی باشند.

در تبریز دو تیم تراکتورسازی و گسترش فولاد در لیگ حضور خواهند داشت که تیم تراکتور با وجود پشتوانه غنی روی سکوها شرایط خوبی ندارد چرا که هم ضرر و زیان‌های سال‌های گذشته را پرداخت کرده و می‌کند و هم اینکه مجوز جذب بازیکنان جدید را در اختیار ندارد و این مشکلات قطعاً در لیگ هفدهم موجب می‌شود تا این تیم نتواند امسال به جایگاهی دست یابد، تیم گسترش هم شرایط مناسبی ندارد و با تغییرات گسترده‌ای در کادر فنی و بازیکنان روبه‌روست.

از سوی دیگر لیگ هفدهم دو تیم تازه وارد از شمال و جنوب کشور دارد که این دو تیم شرایط مالی متفاوتی نسبت به یکدیگر دارند، پارس جنوبی شرایط مالی خوبی دارد و تیم سپیدرود رشت که در وضعیت مالی خوبی به سر نمی‌برد اما تیم ریشه‌داری است. سپیدرود رشت سال گذشته معجزه کرد و با 34 بازی ومشقت فراوان خودش را به اقصی نقاط کشور رساند و با این همت بالای بازیکنان می‌طلبد که مسئولان به این تیم بیش از این توجه کنند. مردم سپیدرود را دوست دارند چرا که سال‌هاست تیم‌های وارداتی (پگاه- داماش) نمایندگان این استان بودند اما سپیدرود تیم قدیمی مردم گیلان است و یک تیم با اسم اصیل ایرانی است که وارد لیگ برتر شده است، حال با آمدن این تیم به لیگ برتر نباید مسئولان این تیم را رها کنند.

دو تیم سایپا و پیکان به عنوان نمایندگان تهران به صنعت عظیم خودروسازی کشور تکیه کرده‌اند، تیم‌هایی که با توجه به این پشتوانه هیچ گونه مشکل مالی ندارند. پیکان بعد از گذر از یک نوسان در دوره‌های گذشته در لیگ شانزدهم به ثبات رسید و توانست جایگاه خود را در رده ششم جدول حفظ کند، پیکان به دلیل ثبات کادر فنی و پشتوانه خوب مالی می‌تواند برای تیم‌های مدعی مشکل ساز باشد. سایپا امسال از یک مربی نامدار به نام علی دایی بهره می‌برد که می‌تواند با توجه به آوازه علی دایی امسال جزو مدعیان کسب سهمیه آسیایی باشد. لیگ برتر فوتبال ایران را از نظر شرایط مالی تیم‌ها، می‌توان به دو بخش دارا و ندار تقسیم کرد که این دو تیم خودروسازی جزو تیم‌های دارا محسوب می‌شوند گرچه پول زیاد هم دلیلی بر کسب نتیجه نیست اما موجب می‌شود تا تیم از حواشی به دور باشد، حواشی‌ای که دو تیم بزرگ پایتخت با آن گاه و بی گاه دست به گریبانند.

در جنوب کشور دو تیم خوب فولاد و استقلال خوزستان حضور دارند که فولادی‌ها از پشتوانه مالی قدرتمندی برخوردارند که بیان این نکته در فوتبال جنوب کشور ضروری است؛ فوتبال ایران در 3 سال اخیر چند چهره جدید در نیمکت مربیان معرفی کرد که یکی از این چهره‌ها سیروس پورموسوی، سرمربی کنونی فولاد خوزستان است که اضافه شدن این مربیان جوان می‌تواند خون تازه‌ای به فوتبال ما تزریق کند. از سوی دیگر استقلال خوزستان هم با کوهی از مشکلات روبه‌رو بود و این مشکلات موجب شد تا بازیکنان این تیم به سایر تیم‌ها کوچ کنند، تیم یکدستی که به «لستر ایران» معروف شد اما از این تیم تنها نامی از یک تیم قهرمان باقی مانده است. یکی از مشکلات فوتبال ما این است، تیم‌هایی که به لیگ برتر صعود می‌کنند تنها همان صعود برایشان اهمیت دارد در حالی که این به تنهایی کافی نیست.

در «جی لیگ» یک سند چشم‌انداز تنظیم کرده‌اند که تیم صعود کننده باید زمین استاندارد و امکانات لازم جهت حضور در لیگ برتر را داشته باشد اما در ایران این گونه نیست و هیچ چشم‌اندازی وجود ندارد و سرنوشت همین دو تیم صعود کننده به لیگ برتر به سرنوشت تیم‌هایی همچون گهر دورود یا شهید قندی یزد تبدیل می‌شود، این تیم‌ها در جغرافیای فوتبال ما در کدام نقطه قرار دارند؟ باید برای رسیدن به این موضوع قوانین و آیین‌نامه‌های فوتبال در کشور ما اصلاح شوند و مانع از حضور این تیم‌ها در لیگ برتر شوند. همه تیم‌ها آرزو دارند به لیگ برتر بیایند و دیده شوند. دو تیم مشهدی سیاه جامگان و پدیده هم امسال وضعیت چندان مناسبی ندارند بخصوص تیم پدیده که همیشه در لبه پرتگاه قدم می‌زند، استان خراسان رضوی و شهر مشهد از نظر منابع مالی بسیار غنی است و در لیگ هفدهم هم این دو تیم در استادیوم امام رضا(ع) بازی خواهند کرد و از نظر امکانات مشکلی ندارند اما به هر حال شرایط این دو تیم این گونه است و این دو تیم می‌توانند در تغییر قهرمان لیگ تأثیرگذار باشند و سرنوشت را تغییر دهند اما نمی توانند به رأس هرم مدعیان لیگ نزدیک شوند.

معمولاً در لیگ 3 دسته تیم وجود دارد، تیم‌هایی که در کورس قهرمانی هستند، تیم‌هایی که برای کسب سهمیه تلاش می‌کنند و تیم‌هایی که برای نیفتادن می‌جنگند و این در تمام لیگ‌های معتبر دنیا وجود دارد. صنعت نفت آبادان از یک مربی جوان اما باتجربه استفاده می‌کند و شاید این موضوع به این تیم کمک کند، فضای آبادان با سایر شهرها متفاوت است و واقعاً شوری که در آبادان وجود دارد، کم نظیر است. با نگاهی به تیم‌های حاضر در لیگ هفدهم می‌توان به این نتیجه رسید که تنها 5 استان در لیگ برتر حضور دارند و هیچ پراکندگی‌ای وجود ندارد و تنها تمرکز است، باید اعتراف کرد که جای خیلی از استان‌ها در لیگ خالی است. البته این استان‌ها در لیگ یک حضور دارند که لیگ یک ماراتن رنج است و تیم‌ها برای برگزاری مسابقات، مشکلات بسیار زیادی دارند که منشأ این مشکلات فقر مالی تیم‌هاست. به هر حال باید منتظر ماند و دید که سرنوشت لیگ هفدهم به کجا خواهد رسید، لیگی که از دل آن بازیکنان برتر وارد تیم ملی می‌شوند و باید در سال جام جهانی برای رسیدن به پیراهن تیم ملی تلاش کنند.

قطعاً لیگ امسال جذاب خواهد بود چرا که کارنامه درخشان بازیکنان در لیگ هفدهم آنها را به روسیه خواهد رساند و بازیکنان برای ثبت نمره‌های بالا با یکدیگر رقابت خواهند کرد.

برگرفته از ویژه نامه روزنامه ایران برای آغاز لیگ هفدهم