ورزش برای مردم از این گران‏تر نشود

در این میان ورزش در شرایط فعلی هم اولویت اول زندگی مردم نیست و گرایش به سمت آن بسیار پایین است. حال اگر قیمت استفاده از اماکن ورزشی، کلاس های آموزشی، مدارس فوتبال و ... افزایش پیدا کند، با توجه به مشکلاتی که گریبان مردم را در بخش های اجتماعی ، اقتصادی و ... خواهد گرفت، قطعا ورزش به یکی از اولویت های آخر آنها تبدیل خواهد شد و این بزرگترین تهدید برای سلامت مردم خواهد بود.

کد خبر: ۷۱۴۰۳

تاریخ: ۱۳ آبان ۱۳۸۸ - ۱۴:۱۹

در حالی که مشکل تامین معیشت خانواده‌ها باعث شده در شرایطی فعلی وجود "فقر حرکتی" سلامت جامعه ایران را تهدید کند ؛ به نظر می رسد حذف یارانه به نحوی که تاثیراتش بر ورزش کشور نادیده گرفته شود علاوه بر تشدید تهدید سلامت مردم، بخش خصوصی را نیز از سرمایه گذاری در ورزش منصرف خواهد کرد.

به گزارش مهر، لایحه هدفمند کردن یارانه ها در شرایطی در اختیار مجلس قرار گرفته است تا در صورت نهایی روند اجرایی شدن را در پیش بگیرد که در حال حاضر بیش از 90 درصد اماکن و باشگاههای ورزشی کشور در اختیار دولت است و با هزینه های دولت ادامه حیات می دهند.

در شرایطی که طی سالهای اخیر تلاش شده است تا ورزش به بخش خصوصی واگذار شود اما از آنجا که زیر ساخت های این امر فراهم نیست و سرمایه گذاری بخش خصوصی در ورزش نیز بدون برگشت سرمایه است، تا به حال مسئولان در رسیدن به هدف خود موفق نبوده اند.

البته برخی باشگاهها نیز که به عنوان بخش خصوصی در ورزش فعالیت می کنند مدام از مشکلاتشان می نالند و خواستار توجه ویژه دولت به این بخش و کمک هستند. استقلال اهواز و استیل آذین تهران دو باشگاه خصوصی فوتبال ایران هستند که در لیگ برتر فعالیت می کنند و به گفته مدیران این دو باشگاه هیچ بازگشت سرمایه ای ندارند و تنها سالی 7 تا 8 میلیارد تومان از جیب شان هزینه می کنند و البته بازهم دست شان به سمت دولت دراز است.

این اتفاق درحالی رخ می دهد که برخی باشگاههایی که با هزینه های دولتی ادامه حیات می دهند برای جذب یک بازیکن مبلغی نزدیک به 700 میلیون تومان پرداخت می کنند و بازیکنان و مربیانی با رقم هایی 400 تا 500 میلیون تومان برای یکسال را به خدمت می گیرند. اما آیا با حذف یارانه ها که از جیب دولت است، بازهم شاهد پرداخت شدن این مبالغ خواهیم بود؟

بخش دیگری از ورزش ایران به اماکن ورزشی و تامین هزینه های آنها برمی گردد که اکثر این اماکن در اختیار بخش دولتی است. با این حال مشخص نیست در صورت حذب یارانه ها، دولت به بودجه سالانه ورزش اضافه خواهد کرد یا مسئولان ورزش ناچارند هزینه های ورزش برای مردم را افزایش دهند. هر چند که طبیعی است در بخش خصوصی این هزینه ها به طور سرسام آوری افزایش خواهند یافت و گرایش مردم به سمت اماکن ورزشی دولتی بیشتر می شود.

به عنوان نمونه اگر یارانه ها از ورزش حذف شود یک مجموعه تفریحی - ورزشی که دارای استخر - سونا و جکوزی است باید برای تامین آب، برق و سایر هزینه های خود حداقل 30 درصد به میزان شهریه های فعلی خود بیفزاید. این اتفاق در سایر بخش هایی که امکانات ورزشی دارند نیز روی خواهد داد و هزینه های ورزش برای مردم افزایش خیرکننده ای خواهد داشت.

بخش عمده ای از مردم براساس بررسی های صورت گرفته از فقر حرکتی رنج می برند و عده ای دارای بیماری های قلبی و تنفسی هستند و با ادامه این روند، درسالهای آینده بر میزان این بیماریها افزوده خواهد شد. ضمن اینکه ورزش همگانی نیز همچنان در سایه قراردارد و هیچ برنامه مشخصی برای گرایش مردم به ورزش وجود ندارد تا سلامت مردان و زنان ایرانی در خطری بزرگ قرار داشته باشد.