واکنش تند بازیگران مطرح به اعلام دستمزدها

کد خبر: ۷۱۳۸۵

تاریخ: ۱۳ آبان ۱۳۸۸ - ۱۴:۱۵

شفاف : اعلام رقم دستمزد بازیگران سینما باواکنش های مختلفی در بین بازیگران مسئولان ،نمایندگان مجلس و ....رو برو شده است .

در جدید ترین واکنش تعدادى از بازيگرانى که نام و رقم دستمزد آنها از طريق رسانه ملى اعلام شده نيز در گفت‌وگوهايى به ارقام اعلام شده اعتراض داشتند.

شهاب حسيني

به نوشته حیات نو شهاب حسينى دراین باره گفته است : به شدت رقم دستمزد اعلام شده را تکذيب مى‌کنم و درست نيست. اگر اعلام اين ارقام براساس تحقيقات بوده بهتر مى‌بود که اسناد آن نيز منتشر مى‌شد، اگر براساس فرضيات يک نفر صورت گرفته که مايل به ادامه پيدا کردن آن نيستم چون بحثى است براى ايجاد حاشيه بيشتر و به همين دليل مخالف رسانه‌اى شدن اين قبيل مباحث بوده و هستم و بارها گفته‌ام که بايد کار کارشناسى پيرامون چنين مسائلى صورت بپذيرد و سپس مطرح شود.

سيدجواد رضويان

رضويان مى گويد: متاسفانه اين بزرگواران اطلاعات صحيحى ندارند و بنده از همين طريق تکذيبيه خود را نسبت به رقم دستمزد گفته شده اعلام مى‌کنم. گوينده اين مطالب که بنده اصلا جايگاه ايشان را نمى‌دانم، بدون هيچ‌گونه سند و مدرکى چنين اتهامى را از طريق تلويزيون به گوش مردم مى‌رسانند. مى خواهم بدانم که اگر اين رقم درست بود ايراد را چه مى‌دانند وقتى فيلمى با حضور فردى يک ميليارد تومان بفروشد آيا گوينده اين مطالب يک سکه هديه مى‌دهند؟ يا اينکه اصلا مگر زورى در کار است که تهيه‌کننده پول پرداخت کند؟ اگر قانونى وجود داشت و ما جز آن عمل مى‌کرديم جاى نقد وجود داشت اما حالا که سقفى براى دريافت دستمزد وجود ندارد و اگر قانونى باشد ما احترام مى‌گذاريم. اميدوارم فردى که در تلويزيون اين مسائل را عنوان کرده بتواند حداقل يکى از قراردادهاى 60 ميليونى بنده را ارائه کند چون پيگيرى اين ماجرا براى نام‌بردگان کار آسانى است اما پيگيرى نمى‌کنيم چون ايشان ارزش اين صرف انرژى را ندارند و اصل ماجرا عشق من به مردم است اين مسائل اهميت ندارد.

رضا شفيعى‌جم

شفيعى جم اعتقاد دارد: به هيچ‌وجه اينطور نبوده که اعلام شده. سينما و جنس کار ما اينگونه است که در بيشتر موارد با تهيه‌کننده توافق صورت مى‌پذيرد، رقم قبلى که من دريافت کردم هفت ميليون تومان بوده نه 40 ميليون، بعضى از افراد تلاش کرده‌اند بازيگر بشنود اما چون مردم انتخابشان نمى‌کنند و علاقه‌اى به آنها ندارند به گونه قصد مطرح کردن خود را دارند. مهم اين است که مردم جايگاه افراد را در سينما مشخص مى‌کنند نه اشخاص مردم به ما لطف دارند، دوست دارند و براى اين علاقه هزينه مى‌کنند و بليط مى‌خرند و به سينما مى‌آيند.

الناز شاکردوست

شاکر دوست مى گويد: اگر رقم اعلام شده هم درست باشد بازيگرى که ماليات پرداخت مى‌کند چه خلافى را مرتکب شده که بايد مورد انتقاد قرار بگيرد؟ من به شخصه با رسانه‌اى شدن اين رقم‌ها که مبناى درستى هم ندارند مخالفم. اصلا کار درستى صورت نگرفته، به اين دليل که به شکل يکجانبه قضاوت کردن در رابطه با درآد افراد بدون بيان سختى‌هاى کار آنها درست نيست.

امير جعفرى

جعفرى هم عنوان مى کند: سوال من اين است که آيا آقايان حاضر به بيان ميزان دستمزد خودشان از محل‌هاى گوناگون در تلويزيون هستند که درآمد افراد را در تلويزيون مطرح مى‌کنند؟ خيلى جاهاى ديگر مانند فوتبال هست که دستمزدها بسيار نجومى است چرا آنجا مورد نقد قرار نمى‌گيرد، مگر ما بيمه هستيم؟ شما به وزارت کار که برويد متوجه مى‌شويد بازيگرى را اصلا به عنوان شغل محسوب نمى‌کند، اگر من از نظر جسمى دچار مشکل شوم و امکان بازى پيدا نکنم چه اتفاقى خواهد افتاد؟ آيا کسى پيگير مسائل خواهد بود. اميدوارم آقايان مدارک خود را مبنى بر دريافتى بنده ارائه بکنند.

/مالیاتهای سنگین درانتظار دستمزدها/

از سویی دیگر علیرضا سجاد پور مدیر کل اداره نظارت وارزشیابی اعلام کرده که از این به بعد تمامی بازیگرانی که دستمزدهای خارج از عرف در یافت می کنند باید مالیاتهای سنگینی بپر دازند .

سجاد پور به روز نامه بانی فیلم گفته :در این مورد جهش غیر متعارف دستمزدها قابل اهمیت است که این مسئله باعث نارضایتی دربین دیگر عوامل و بازیگران می شود و باعث شده بعضی از بازیگران از این روش نامتعارف پیروی کرده و آنها هم میزان دستمزدهایشان را بالاببرند . این بالا رفتن هزینه دستمزدها در نهایت باعث می شود که هزینه عمومی تولید یک فیلم هم بالا برود و این مسئله ایست که که با سیاستهای ما برای رونق سینما و فروش فیلمها همخوانی ندارد .

/سینما جولانگاه مانکن ها/

از سویی دیگر سید رمضان شجاعی کیاسری عضو کمیسیون فرهنگی و نماینده مردم ساری در گفت وگویی باانتقاد از وضعیت فعلی سینما مدعی شده است :سینمای ایران در حال حاضر جولانگاه مانکن هاست و باید از این وضعیت خارج شود .او گفته که :تیپ ،تصویر شکل وقیافه بخشی از جلوه های زیبایی کار است اماهمه کار نیست .کار اساسی و اصیل آن است که بتوانیم نیاز های فرهنگی جامعه را بشناسیم و با زبان زیبای هنر آن را به جامعه برای فرهنگ سازی ارائه دهیم .

/تلویزیون عامل مهم افزایش دستمزدها/

همچنین علی معلم مدیر مسئول ماهنامه سینمایی دنیای تصویر در یادداشتی که درروزنامه تهران امروز منتشر کرد دیدگاههای جالبی را دراین زمینه مطرح کرده است .

به اعتقاد علی معلم :نكته‌اي كه در پردازش تلويزيون درباره موضوع عدالت در دستمزد بازيگران سينما به نظر مي‌رسد اين است كه خود تلويزيون يكي از عوامل موثر در اخلال دستمزد بازيگران سينماست. فاش كردن رقم قرارداد بازيگران به اين شكل باعث از بين رفتن اعتبار سينما مي‌شود. هرچند كه تلويزيون در فيلم‌ها و سريال‌ها و به طور كلي در مجموعه‌هاي نمايشي توليدي خود به ضرب حضور بازيگراني با دستمزدهايي كه به ايشان پرداخت مي‌كند سبب شده تا قيمت‌ها در سينما هم روند صعودي خود را طي كند و همين بازيگران با دستمزد‌هاي عجيب و غريب به سينما بيايند. بهتر بود تلويزيون جوال دوزي به خود مي‌زد.

/سینمای ایران هالیوود نیست /

علی معلم درادامه یادداشته خود افزوده :مساله‌اي ديگر قياس سينماي ايران با سينماي هاليوود است. قياسي كه تا صورت مي‌گيرد بحث دستمزدها را اول از همه پيش مي‌كشند. سينماي ايران به هيچ عنوان به سينماي هاليوود شبيه نيست كه دستمزد بازيگر يك فيلم ايراني مانند هاليوود 10 برابر عوامل سازنده فيلم باشد. در سينماي داخلي و فروش محدود داخلي اگر 45 فيلم در سال اكران مي‌شود تنها 10 فيلم هستند كه مي‌توانند به سود واقعي خود بازگردند و به اصل سرمايه خود برسند و بقيه اين فيلم‌ها با اما و اگر‌هاي بسيار، اگر بتوانند پخش تلويزيوني بگيرند به نتيجه‌اي در بازگشت سرمايه خود دست پيدا مي‌كنند.

در مقايسه‌اي ديگر بين سينماي ايران و هاليوود بايد گفت فيلم‌هاي ايراني در زمان نمايش تا «رامهرمز» و «خوي» هم نمي‌رسند اما به عنوان مثال فيلم «گلادياتور» با 6000 نسخه در دنيا اكران شد.

مساله‌اي ديگر معرفي بازيگران ايراني به عنوان «سوپر استار» است. در حالي كه ما در ايران به هيچ عنوان «سوپر استار» به معناي واقعي نداريم. به بازيگري «سوپر استار» اطلاق مي‌شود كه دست كم در منطقه يا در جهان شناخته شده باشد. به عنوان مثال «شاهرخ خان» يا «امير خان» در باليوود از پاكستان شناخته شده هستند تا كانادا. اختلال در فهم اين‌گونه مفاهيم باعث شده كه مشخص نشود اين دستمزدها از كدام محبوبيت و كار سخت مطرح مي‌شود، حتي برخي از اين بازيگران چندين پروژه را با هم انجام مي‌دهند و فرصت تفكر و مطالعه بر فعاليت خود را ندارند.

هرچند اين موضوع در چارچوب سينماي ملي ايران و بازار محدود داخلي قابل بررسي است. به عنوان مثال اگر توليد يك فيلم سينمايي 400 تا 500 ميليون تومان بدون در نظر گرفتن ابعاد تاريخي، اجتماعي و... هزينه دارد دستمزد مجموع بازيگران آن نبايد بيش از يك پنجم هزينه توليد باشد. رقمي بين 80 تا 100 ميليون كه بين نقش اول و دوم و نقش‌هاي مكمل تقسيم مي‌شود و از نظر اقتصادي بايد قابل اتكا و توجيه باشد. متاسفانه وقتي تلويزيون بازيگران را عادت داده است به رقم‌هاي 40 ميليوني، سينما نمي‌تواند چنين مبلغي را تامين كند اين امر اختلالي را به وجود مي‌آورد كه سطح دريافتي عواملي مانند نويسنده و كارگردان اختلاف فاحشي با بازيگران خواهد داشت. اين شرايط و قياس‌ها با سينماي هاليوود توهماتي ايجاد مي‌كند كه از جنبه اقتصاد صنعتي سينما قابل توجيه نيست.

/فریاد یاهالیوود/

به گفته علی معلم ،در كشور ما اقتصاد سينما دولت محور است. 80 درصد سالن‌هاي سينما در اختيار نهاد‌هاي دولتي قرار دارد، نگاتيو و پوزيتيو دست دولت است و برخي در اين ميان فرياد «ياهاليوود!» سر مي‌دهند و انتظار دارند بازيگر سوار بر رويزرويز به لوكيشن مراجعه كند. از حق و عدالت به دور است كه نويسنده‌اي چهار ميليون دريافت كند و بازيگري 50 ميليون تومان. مناسبات ناسالم و علاقه‌مندي تلويزيون به افشاگري باعث ايجاد چنين اختلالي است. چرا كسي نمي‌پرسد «بهرام بيضايي» بعد از چندين سال نوشتن چقدر دستمزد مي‌گيرد؟ يا ناصر تقوايي دستمزدش چقدر است؟