سكوت دولت عراق و وزارت خارجه ايران

گروگانگيري چهارده ايراني در بند آمريکا كي به پايان مي‌رسد؟

خبرهاي منتشره در روزنامه‌هاي آمريكايي حکايت از آن دارد که سه تن از اين ديپلمات‌ها ـ که بيش از سه سال از اسارتشان مي‌گذرد ـ براي مدتي به زندان‌هاي سازمان سيا در اروپا، انگليس و اسلواکي برده شده و تحت شکنجه و بازجويي‌هاي طولاني مدت قرار گرفته‌‌اند.

کد خبر: ۷۰۸۶

تاریخ: ۰۷ اسفند ۱۳۸۶ - ۱۳:۵۲

جسارت و گستاخي آمريکايي‌ها در گروگانگيري چهارده ديپلمات و شهروند ايراني که به زعم آنها، در تلافي عمليات دانشجويان پيرو خط امام در سال 1358 انجام شده، هم‌اکنون به شرايط بحراني رسيده است.

به گزارش خبرنگار «تابناك»، آمريکايي‌ها به دليل نشناختن انقلاب ايران به عنوان يک نظام و حاکميت در سطح بين‌المللي با حرکت شجاعانه دانشجويان پيرو خط امام و تسخير سفارتخانه‌اي که غيرقانوني در ايران داير بوده است، اقتدار و مشروعيت خود را با چالش روبه‌رو ديدند. اما آمريکاييان در سي سال گذشته براي بهبودي اين زخم قديمي و کهنه كه از ايرانيان دارند، به هر شيوه‌اي متوسل شده‌اند. اين در حالي است كه دولت آمريکا تا پيش از تسخير سفارت اين کشور در ايران، دولت انقلابي ايران را به رسميت نشناخته بود و بنابراين، حق داير نمودن سفارتخانه در ايران را نداشته است.

هم‌اکنون آنان به همين دليل ديپلمات‌هاي ايراني را در عراق به گروگان گرفته‌اند و خبرهاي منتشره در روزنامه‌هاي آمريكايي حکايت از آن دارد که سه تن از اين ديپلمات‌ها ـ که بيش از سه سال از اسارتشان مي‌گذرد ـ براي مدتي به زندان‌هاي سازمان سيا در اروپا، انگليس و اسلواکي برده شده و تحت شکنجه و بازجويي‌هاي طولاني مدت قرار گرفته‌‌اند.

حال معلوم نيست، چرا وزارت امور خارجه ايران، هيچ گونه اقدام حقوقي و قضايي بين‌المللي براي آزادي اين ديپلمات‌ها از بند آمريکايي‌ها که آنان را صددرصد غير قانوني دستگير كرده‌اند، انجام نمي‌دهد؟!

يادمان نرود که در سال 1358، آمريکا با وجود آن‌که مي‌دانست سفارتخانه‌اش در ايران غيرقانوني است و عملا پس از پيروزي انقلاب، بايد يا دولت انقلابي ايران را به رسميت مي‌شمرد، يا آن‌که سفارت خود را در ايران تعطيل كرده و تا شناسايي دولت انقلابي ايران، ديپلمات‌هاي خود را از اين كشور بيرون مي‌كرد، اما اين كار را نكرد و آنان را در ايران نگاه داشت تا به جاسوسي و استراق سمع از دولت انقلابي ايران مشغول باشند.

اين در حالي است كه شرايط کنوني ايرانيان دربند که با رواديد دولت عراق و تحت قيموميت اين دولت وارد اين کشور شده‌اند، کاملا با شرايط ديپلمات‌هاي آمريکايي در سال 1358 متفاوت است.

وزارت امور خارجه، هم‌اکنون بايد از راه مراجع بين‌المللي و ديوان داوري بين‌المللي، نسبت به بازگرداندن حقوق اين افراد اقدام كند و همچنين از طريق سازمان‌ها و مجاري بين‌المللي ضمن بازديد اين اسيران دربند دولت آمريکا، هرچه سريعتر نسبت به شرايط آنها و ملاقات خانواده‌هايشان از طريق صليب سرخ جهاني و سازمان‌هاي بين‌المللي ديگر، فشارهاي لازم را به آمريکايي‌ها وارد آورد تا شرايط اين ديپلمات‌هاي ايراني بهتر شود.

يقينا با اعمال اين‌گونه فشارها به دولت آمريکا، آنها در موضع تدافعي قرار گرفته و اقدامات لازم را براي آزادي آنان انجام مي‌دهند.

اين در حالي است که امروز، «کلنل ليگوتنن»، فرمانده ارشد آمريکايي در عراق اعلام نموده است، براي اين‌که اين چهارده ديپلمات ايراني امنيت عراق را به خطر انداخته‌اند، آنان را آزاد نمي‌كند، حال آن كه همگان مي‌دانند اين ادعا به راحتي در مجامع بين‌المللي قابل نقض است، چرا كه ادعايي کذب و بيجاست.