مردان «هربرت» در تدارك يك كار بزرگ؛

نيوزيلند صعود مي‌كند يا بحرين؟

پرتجربه‌ترين عنصر در تيم نيوزيلند و آشناترين فرد با بيرحمي‌هاي فوتبال و بردها و ناكامي‌ها در اردوي ملي اين كشور، ريكي هربرت، سرمربي اين كشور است. در سال 1982 كه نيوزيلند براي اولين و آخرين بار به مرحله نهايي جام‌هاي جهاني راه يافت و براي اين منظور راهي اسپانيا شد، هربرت بازيكن آن تيم و عضوي از آن گروه خاص بود. او حالا فقط 90 دقيقه تا دومين سفرش به مرحله نهايي يك جام جهاني وقت دارد و اگر 27 سال پيش اين كار در هيأت يك بازيكن انجام شد، اين بار مي‌تواند به عنوان يك مربي صورت پذيرد.

کد خبر: ۷۰۷۸۷

تاریخ: ۱۰ آبان ۱۳۸۸ - ۰۹:۴۲

ديدار برگشت تيم‌هاي ملي نيوزيلند و بحرين در مرحله پلي‌آف آسيا- اقيانوسيه در دور مقدماتي جام جهاني فوتبال 2010، 13 روز ديگر و اگر دقيق‌تر بخواهيم بگوييم، روز شنبه 23 آبان در شهر ولينگتون نيوزيلند برگزار مي‌شود.

به نوشته ایران؛ ديدار رفت آنان در منامه، مركز بحرين با تساوي بدون گل پايان گرفته و به ظاهر شانس نيوزيلند براي صعود به مرحله پاياني جام جهاني با توجه به ميزباني‌اش در مسابقه برگشت بيشتر از رقيب خود است اما يك تساوي «توأم با گل» هم براساس قواعد بين‌المللي ورزش فوتبال براي صعود بحرين و ناكامي نيوزيلند كفايت خواهد كرد و اين همان چيزي است كه مردان اقيانوسيه‌اي از آن ابا و بيم دارند.

ترميم ضايعات
هر دو تيم پس از اتمام مسابقه رفت، بيش از سه هفته وقت براي بررسي دستاوردهاي آن مسابقه و برنامه‌ريزي جهت ديدار برگشت داشته‌اند و ترميم ضايعات آن بازي در دستور كار هر دو قرار داشته است. نيوزيلند سال‌ها به خاطر پوشيدن لباس‌هاي كاملاً سياه در مسابقات ملي «تمام سياه‌ها» خوانده شده است اما در ديدار رفت كه كاملاً سفيد پوشيده بود، در گرماي قابل توجه هواي بحرين، بازي حساب شده و محكمي را ارائه داد و به نتيجه‌اي رسيد كه پيش از مسابقه كمتر كسي توقع ثبت آن را داشت.

اگر در منامه گرما و هواي ساكن و شرجي آن براي نيوزيلندي‌ها آزاردهنده بود، به جبران آن هواي ولينگتون نيز معمولاً پرباد و غيرقابل پيش‌بيني است و همين مسئله مي‌تواند به سبب آشنايي مردان نيوزيلند با اين شرايط جوي و ناآشنايي حريف با آن، يك امتياز مهم و تأثيرگذار براي ميزبان باشد و آنها را براي اولين بار بعد از 1982 راهي مهمترين فستيوال فوتبال جهان كند.

واقعه تلخ 2005
اگر نيوزيلند سابقه يك بار حضور در دور پاياني جام جهاني را دارد بحرين هرگز به اين مرحله نرسيده است و همين مسئله گواهي مي‌دهد كه شاگردان «ميلان ماچالا»ي چكي براي قطع اين روند ناكامي بسيار مصر و مصمم هستند. بحرين چهار سال پيش نيز فاصله كمي تا رسيدن به مرحله پاياني جام داشت و مثل امسال به مرحله پلي‌آف آسيا ـ اقيانوسيه رسيد و در آنجا در نبردي بسيار سنگين و پاياپاي در مجموع دو ديدار با نتيجه 1-2 مغلوب ترينيداد شد.

با اين حال فرض اين است كه تيم فعلي بحرين پخته‌تر و حرفه‌اي تر از تيم سال 2005 اين كشور باشد و يك نشانه آن ديدارهاي اخير اين تيم با عربستان در مرحله پلي‌آف آسيا بود كه بحرين در دقيقه 90 از حريف گل خورد و 1-2 عقب افتاد و در حالي كه همان نتيجه مي‌توانست عربستان را راهي مرحله پاياني جام كند، دقيقه‌اي بعد در آن سوي ميدان روي يك كرنر تيم بحرين دروازه حريف را گشود و بازي را 2-2 كرد و با قانون گل‌هاي زده بيشتر در خانه رقيب بالا رفت و با حذف عربستان كه بعد از پيشي جستن بر ايران در گروه دوم انتخابي آسيا خودش را صعودكننده مي‌دانست، بشدت خبرساز شد.

اين چيزي است كه ريكي هربرت نيز روي آن مطالعه كرد زيرا اگر «لباس سياه‌ها» مي‌خواهند از سد تيم سرسخت ماچالا بگذرند و با صعود مجدد به جام جهاني كاري بزرگ را در كشوري كه همواره مهد راگبي بوده و به فوتبال بي‌اعتنايي كرده است، صورت دهند، بايد نقاط قوت را در اردوي حريف خنثي كنند و يكي از آنها بهره‌گيري حساب شده شاگردان ماچالا از ضربات ايستگاهي در لحظات خاص و حساس است.

مهم‌ترين دستاورد
هربرت 4 سال است كه در تيم ملي فوتبال نيوزيلند مربيگري مي‌كند و در تنها باشگاه كاملاً حرفه‌اي فوتبال اين كشور ـ ولينگتون في‌نيكس ـ نيز كار كرده است. با اين وجود او نتيجه اخير در منامه را بهترين دستاورد عمرش خوانده است، به رغم اين كه نيوزيلند مثل بحرين در مسابقه رفت گلي نزد اما هربرت مدعي است كه آرايشي تهاجمي را اختيار كرده بود و قرار داشتن مهاجماني مثل شين اسسلتز و روي فالون و كريس كيلن در تركيب نيوزيلند در آن روز لابد به همين معنا است. هربرت مي‌گويد: «كار ما در منامه بسيار مهم و بزرگ بود و شايد عده‌اي متوجه اين مسئله نشده باشند ولي من كه مي‌دانم، شاگردانم را تحسين مي‌كنم. در عين حال دچار توهم نيز نمي‌شوم و كار را تمام شده نمي‌دانم. مهم اين است كه سرنوشت و ترسيم آن در دست خود ما است. امتياز مهم ما در ديدار برگشت بهره‌گيري از حمايت تماشاگران و ساير مزاياي ميزباني است.

هربرت مي افزايد: اين كه تصور و ادعا شود ما نبايد در منامه تحت فشار رقيب قرار مي‌گرفتيم يك گمانه‌زني غيرحرفه‌اي است. حتي استراليا هم كه در ميان تيم‌هاي اقيانوسيه معمولاً بهترين بوده است در منامه رنج زيادي برد تا 0-1 برنده شد و تازه تك گلش را هم فقط در دقيقه 90 و برخلاف جريان بازي و در تضاد با سير حوادث زد. هرچقدر هم كه بحريني‌ها و يا بعضي كارشناسان قصد معمولي جلوه‌دادن كار ما در مسابقه رفت را داشته باشند، من خوب مي‌دانم كه كارمان پراهميت بوده است. حالا ديدار برگشت مانده است. چيزي كه براي آن نيز مهيا هستيم.»

كاپيتان نيلسن و يك نعمت
حرف‌هاي فوق اين روزها از زبان رايان نيلسن كاپيتان و بهترين بازيكن نيوزيلند و همچنين بن سيگموند، ايوان ويچه ليچ و ساير مردان پرتلاش اين تيم نيز شنيده مي‌شود. شايد استاديوم ولينگتون بيشتر از 35 هزار نفر گنجايش نداشته باشد اما نيلسن كه عضو باشگاه بلك برن انگليس است به عنوان حرف آخر مي‌گويد: «براي ما آمدن 35 هزار نفر هم يك نعمت خواهد بود. اينجا كمتر كسي فوتبال را دوست دارد. ما مي‌خواهيم كاري كنيم كه آنها از اين پس به اين ورزش عشق بورزند. اين يك كار بسيار بزرگ خواهد بود.»