پرسپوليس، رها نشدني از بحران فني؛

مبادا قرمزها خوش خيال باشند

تراکتورسازي متکي به تماشاگران پرانرژي اش در آزادي و متکي به مربي اش، مي توانست يک پيروزي بزرگ را جشن بگيرد، اما فوتبال بازي بي رحمي است و هيچ اشتباهي را نمي بخشد. فوتبال فرصت سوزي مهاجمان تراکتورسازي و دو اشتباه رودباريان را نبخشيد و 3 امتياز به پرسپوليس تقديم شد.

کد خبر: ۷۰۴۶۵

تاریخ: ۰۷ آبان ۱۳۸۸ - ۱۳:۵۰

پرسپوليس به جمع مدعيان در ليگ برتر پيوست. با 2 پيروزي پي در پي، قرمزها رنگ روزهاي خوب را ديدند و حالا شايد حاميان حبيب کاشاني، مديريت او را تحسين کنند. اما در بازي پرسپوليس- تراکتورسازي بايد به واقعيت پرسپوليس توجه مي کرديم. پرسپوليس خوش اقبال بود که پيروز شد و خرافه گرايانه بايد نوشت که شايد کاشاني خوش شانسي را با خود به پرسپوليس آورده است.

به نوشته قدس؛ پرسپوليس مقابل تراکتورسازي مي توانست يک بازنده بزرگ باشد، اما دو اشتباه خانمانسوز رودباريان- از آن دست اشتباهاتي که در پرسپوليس هم مرتکب مي شد و به همين دليل از پرسپوليس رانده شد- تراکتورسازي را به بازنده بزرگ تبديل کرد.

اگر امير محبي و محمد ابراهيمي آن فرصتهاي طلايي را بر باد نمي دادند شايد حتي دو اشتباه رودباريان هم پرسپوليس را به برنده بازي تبديل نمي کرد، اما فقط بايد نوشت که تراکتورسازي بدشانس بود و پرسپوليس خوش شانس. نتيجه بازي پرسپوليس- تراکتورسازي موجب مي شود به نقش شانس در فوتبال اعتقاد پيدا کنيد.

پرسپوليس- بخصوص در نيمه اول بازي با تراکتورسازي- حتي يک بازيکن متوسط هم نداشت و فقط معمارزاده در چند صحنه واکنشهاي خوبي نشان داد. همه پرسپوليسي ها در کيفيتي نازل بازي کردند. بائو هيچ شباهتي به ستاره پرسپوليس نداشت و وقتي وضعيت ستاره قرمزها اين بود، بقيه هيچ کاره اي در ميدان بودند. تراکتورسازي متکي به فوتبال متفکرانه اش همه بازيکنان پرسپوليس را از بازي خارج کرده بود و ستاره ميدان فراز کمالوند بود که تيمش فوتبال بلد بود.

پيمنتا در اين فوتبال درخشيد، محمد ابراهيمي، امير محبي و ديگران درخشيدند و اين محصول فوتبال تيم تراکتورسازي بود. فراز کمالوند در اولين حضورش در ورزشگاه آزادي فوق العاده مربيگري کرد و کرانچار مبهوت شده بود. شجاعت در بازي تراکتورسازي ديده مي شد، در لحظه لحظه 45 دقيقه اول، هم شجاعت و هم فکر برتر.

پرسپوليس اما مقابل تراکتورسازي هرگز تيم با برنامه و فکوري نبود. پرسپوليس در نيمه دوم فقط توانست کمي تراکتورسازي را مهار کند و در دو صحنه پرسپوليسي ها با خوش اقبالي به دو گل رسيدند.

نيمه دوم، نيمه مربيان است و اگر چه کرانچار را بايد برنده نيمه مربيان بدانيم، اما واقعيت اين است که رودباريان دو هديه بزرگ به کرانچار تقديم کرد. کرانچار بين دو نيمه فقط درباره مهار تراکتورسازي با شاگردانش حرف زده بود و بازي پرسپوليس در نيمه دوم نشان مي داد آنها آمده اند تا فقط از آن فشار عجيب تراکتورسازي رها شوند.

تراکتورسازي متکي به تماشاگران پرانرژي اش در آزادي و متکي به مربي اش، مي توانست يک پيروزي بزرگ را جشن بگيرد، اما فوتبال بازي بي رحمي است و هيچ اشتباهي را نمي بخشد.
فوتبال فرصت سوزي مهاجمان تراکتورسازي و دو اشتباه رودباريان را نبخشيد و 3 امتياز به پرسپوليس تقديم شد.

بازي پرسپوليس- تراکتورسازي يک نمونه به يادماندني از فوتبالي است که يک تيم خوب بازي مي کند و مي بازد و تيم ديگري بازي نمي کند و برنده مي شود.

پرسپوليسي ها بايد خوش خيال باشند که تيم خود را رها شده از بحران فني تصور کنند. پرسپوليس همچنان فوتبال بازي نمي کند، همچنان ناهماهنگ و آشفته و بي برنامه است و هر تيمي که با شجاعت مقابل پرسپوليس بازي کند، پرسپوليس را به گوشه رينگ مي برد، البته اگر تيم ديگري در اندازه تراکتورسازي در ليگ برتر پيدا شود.