بيم‌ها و ‌‌اميدهاي‌ قهرمان‌ جهان با ‌ليپي

در حالي كه شايعه بازگشت او به يوونتوس تيم باشگاه سابقش بعد از اتمام جام‌جهاني نوزدهم بشدت شنيده مي‌شود، اين مربي‌ مونقره‌اي با تفكر درباره روزهاي بسيار خوش جام‌جهاني آلمان، زماني كه وي آتزوري بحران‌زده را در ميان حيرت ناظران قهرمان جام‌جهاني 2006 كرد، به تكرار آن در ژوهانسبورگ مي‌انديشد.

کد خبر: ۷۰۳۲۸

تاریخ: ۰۶ آبان ۱۳۸۸ - ۱۴:۲۴

از همان روز نخست بعد از قطعي شدن حضور مجدد ايتاليا در دور پاياني جام جهاني فوتبال 2010، مارچلو ليپي سرمربي تيم ملي اين كشور تاكيد كرده است هر بازيكن ايتاليا مي‌تواند خود را ملي‌پوش بداند، مشروط بر اين كه صلاحيت اين مهم نزد خود را اثبات كند و در ماه‌هاي پيش رو بدرخشد. به زعم او، ملي‌پوشان فعلي نمي‌توانند و نبايد جايگاه خود را تهديدناپذير بدانند.

به نوشته جام جم و به نقل از 4 Channel؛ ايتاليا بدون حتي يك شكست در گروه هشتم انتخابي جام جهاني نوزدهم در قاره اروپا مجوز صعود را گرفت و زماني سفرش به آفريقاي جنوبي را قطعي كرد كه در بازي ماقبل آخر خود در اين گروه در شنبه شب 18 مهر در دوبلين از ايرلند جنوبي، ديگر تيم بي‌شكست گروه تساوي 2 2 را گرفت و با حفظ برتري 4 امتيازي‌اش بر تيم جيوواني تراپاتوني (هموطن مشهور ليپي)‌ عدم دستيابي ايرلند به خود را قطعي و بازي‌هاي واپسين شب انتخابي (چهارشنبه شب 22 مهر)‌ را كه طي آن با زحمت فراوان با نتيجه 2 3 بر قبرس چيره شد، در سرنوشت كلي بي‌تاثير ساخت و البته مردان تراپ را راهي مرحله پلي‌آف كرد.

اينها قاعدتا ناظران را به اين باور مي‌رساند كه ايتاليا بخت عالي براي تكرار عنوان قهرماني دوره گذشته‌اش در جام جهاني خواهد داشت ولي نمايش تاسف‌آور اين تيم در پيكارهاي امسال جام كنفدراسيون‌ها و لرزش آشكار حتي در برابر تيم درجه چندم قبرس در مسابقه‌هاي انتخابي جام جهاني نشان داد شرايط و كلاس كار كنوني اين تيم ايده‌آل نيست و بعيد نيست اين تيم 8 ماه بعد در آوردگاه اصلي هم كم بياورد و قادر به كسب پنجمين عنوان قهرماني‌اش در جام‌هاي جهاني نشود.

حتي اگر اين احتمال و آنچه را خرداد و تير در آفريقاي جنوبي در جديدترين دوره جام كنفدراسيون‌ها روي داد مبنا و ملاك خود قرار ندهيم، ليپي از حالا هشدارهاي لازم را به نفرات كنوني تيم و اميدهاي ضروري را به مدعيان بيرون خط مانده داده است تا بر تلاش خود بيفزايند و هيچ چيز را قطعي ندانند و سطح كار خود را بالاتر ببرند زيرا تيم ملي ايتاليا در مرحله تكوين مجدد قرار دارد و بايد حتما تكامل بيابد و از آنچه هست قوي‌تر شود.

يك نام بزرگ

يكي از كساني كه پيرامون حضور مجددش در تيم ملي ايتاليا همواره بحث شده، فرانچسكو توتي است. با اين كه كاپيتان محبوب و ستاره ديرپاي رم 34 ساله شده و اغلب مصدوم و كمرنگ است، اما از زمان بازنشسته شدن در سطح ملي (اتمام جام جهاني 2006)‌ به تمامي درخواست‌ها براي بازگشت به اين تيم جواب منفي داده و با وجود اين، اكنون نيز درخصوص رجعت او به اردوي ملي گمانه‌زني‌ها و تصوراتي دائمي وجود دارد. ليپي كه همواره در مورد توتي حرف‌هايي دوپهلو زده و در عين نياز فني به وي بر بازگشت او اصرار نكرده است، اما حرفش اكنون نوعي اشتياق مهار شده براي رجعت توتي را به‌‌اذهان متبادر ميكند.

او با ادغام شوخي و جدي مي‌گويد: «‌دوستي به من گفت خيالت را راحت كن و هر كس كه رسانه‌ها و مردم بر او اصرار دارند، به اردوي ملي دعوت كن. شايد همين كار را انجام بدهم! آنچه از نظر من قطعي است، توانايي‌هاي بالقوه فراوان توتي به عنوان يك بازيگردان و گلساز است و او در بيرون ميدان هم بازيكني خوش‌كردار و يك دوست قابل تكيه براي همراهانش است.

بنابراين هر مربي‌ از داشتن او در تيمش استقبال مي‌كند و من نيز اين مساله را رد نخواهم كرد. من اصولا مايلم از هر نيروي بالقوه‌اي در تيم خود و در راه پيروزي‌هاي آتزوري سود جويم، اما قبل از آن بايد همگي بنشينيم و كيفيت تيم ايتاليا را از نو و در يك منظر كلي بررسي كنيم و ببينيم كجا ايستاده‌ايم و براي بهبودي كارها چه بايد كرد و سپس براساس آن دست به اقدامات لازم بزنيم.

بررسي دقيق در اين ارتباط الزامي است. يك بحث ما مربوط به نفراتي است كه هم‌اينك نيز در اردوي ما حضور دارند و بايد مشخص شود آيا همگي قابليت درخشش در مرحله پاياني جام جهاني را هم دارند يا آن عرصه برايشان بيش از حد دشوار و سنگين است. بحث دوم به كساني ارتباط پيدا مي‌كند كه به اعتقاد عده‌اي بايد به اردوي ملي اضافه شوند و اين توانايي را دارند كه در سطحي بالا همچون جام جهاني هم بدرخشند، اما من معتقدم در اين زمينه‌ها نياز به مطالعه بيشتري است.

خوشبختانه وقت‌ تا زمان تشكيل اردوي نهايي تداركاتي‌مان (از اواخر ارديبهشت 89)‌ زياد مانده است و تا آن زمان مي‌توان از خيلي چيزها سر درآورد و بهترين‌ها را شناخت و فقط كساني را به تيم اضافه كرد كه جوهره لازم براي درخشش در ميداني همچون جام جهاني را داشته باشند وسر بزنگاه كم نياورند.

براي عضويت در تيم ملي ايتاليا، يك سري فاكتورها مورد نياز است و صرف درخشش در مسابقات باشگاهي اين كشور كافي نيست و من بايد كلاس كار منتخبان را هم بررسي كنم. اين شامل كساني هم مي‌شود كه هرگز به تيم ملي دعوت نشده و به تبع آن در اين سطح هيچ گاه امتحان پس نداده‌اند. تيم ملي ايتاليا و بازي در جام جهاني يك سري خصلت‌هاي خاص را مي‌طلبد و بدون آن نمي‌توان در اين تيم يا چنان ميداني مفيد واقع شد.»

يك مدعي جوان

اگر بحث توتي 3 سال و اندي بعد از بازنشستگي او در سطح ملي همچنان ادامه دارد، يك بازيكن بسيار جوان‌تر همچون جوزپه روسي نيز موقعيت خاصي را در ارتباط با تيم ملي ايتاليا دارد و در مورد او به رغم تمام مهارت‌ها و آينده‌دار بودنش ابهام‌هايي به چشم مي‌خورد.

روسي كه 23 سال دارد و بازيكن خط حمله و متولد آمريكا اما ايتاليايي‌تبار است، زندگي ورزشي پرماجرايي را گذرانده است. او ابتدا 5 سال را در تيم جوانان و بزرگسالان پارما گذراند و سپس به منچستر يونايتد رفت و دو سال در آنجا بازي كرد و 5 ماه را به طور موقتي و به عنوان بازيكن قرضي از نو در پارما گذراند و سرانجام به ويارئال اسپانيا رفت و اينك از عناصر تهاجمي زيردريايي زرد به حساب مي‌آيد.
ليپي كه همواره در مورد توتي حرف‌هايي دوپهلو زده و در عين نياز فني به وي بر بازگشت او اصرار نكرده است اكنون او را مي خواهد

روسي كه در جام كنفدراسيون‌هاي 2009 از معدود خوب‌هاي ايتاليا بود و ديدار با ايرلند جنوبي و قبرس در واپسين مسابقه‌هاي انتخابي جام‌جهاني 2010 در روزهاي 18 و 22 مهرماه را وسيله و محلي براي درخشش احتمالي و تثبيت جايگاه خود در اردوي آتزوري مي‌دانست، مي‌گويد: «از حالا تا ژوئن 2010 (خرداد 89) كه جام‌جهاني شروع مي‌شود كشورم چيزي حدود 8 ديدار تداركاتي دارد كه مياديني براي بررسي مجدد نحوه بازي پرتجربهها و ميزان كارايي جوان‌ترها به حساب مي‌آيد.

ليپي قطعا در پاره‌اي از اين ميادين از من نيز سود خواهد جست و با من است كه براي بهره‌گيري كامل از اين موقعيت آماده باشم. اينها سكوهاي پرتاب براي كساني است كه مي‌توانند و بايد در ميدان‌هاي بزرگ ملي خودنمايي كنند و وسيله و عامل پيروزي تيم‌هاي ملي كشورهاي خويش باشند. خوشبختانه ليپي كسي نيست كه از حالا 23 نفر انتخابي‌اش و تركيب نهايي تيم ملي را شناخته و دفاترش را بسته باشد.

من اينك در اسپانيا راحت و در (ورزشگاه اختصاصي ويارئال) موفقم اما انتقال همين رضايت و موفقيت به اردوي ملي به قصد متقاعد كردن ليپي نيز الزامي است.»

به ياد روزهاي خوش

ليپي در مسابقه‌هاي اخير در غياب دل‌پيه‌رو كه در اين فصل غايب و ناپيدا بوده از مهاجماني چون ياكينتا از يوونتوس و آنتونيو دي‌ناتاله در تيمش سود جسته اما از دعوت مجدد آنتونيو كاسانو مهاجم احياشده سمپدوريا كه در دو فصل اخير تولدي نو در اين باشگاه جنوايي و در سريA داشته، (ولي پيشينه‌اي طولاني و مفصل در دردسرسازي دارد) به‌رغم اصرار بخش عمده‌اي از رسانه‌ها و درخواست‌هاي مردمي تاكنونسر‌باز‌زده و اگر هم تغيير رويه بدهد و او و حتي توتي را به اردوي ملي برگرداند، باز راه‌ها به روي روسي و فابيو كواليارلا و نظاير آنها بسته نيست. اين چيزي است كه ليپي پرتجربه قول آن را داده است.

به رغم حضور امثال كامورانزي، گاتوزو، زمبروتا و حتي كاناواروي 37 ساله (بعد از رفع و رجوع شدن ماجراي دوپينگ اخيرش) هماهنگي‌ها در اردوي ايتاليا و توان بالقوه در تيم فعلي اين كشور بوضوح كمتر از گذشته نشان مي‌دهد، ولي همسو با بيم‌ها، از اميدها نيز در اردوي لاجوردي‌پوشان موجود و محسوس و دلخوشي ليپي به اين نكته است كه ايتاليا 3 سال و نيم پيش جام‌جهاني آلمان را با بحران موسوم به كالچو پولي (تقلب باشگاه‌هاي بزرگ سريA براي كسب نتايج دلخواه) و در فضاي بدبيني و بدنامي شروع كرد و در طول مسابقه‌هاي ممتد،‌‌ در نهايت قهرمان شد. با آن ديدگاه و پيشينه تيم آشكارا كمرنگ شده، ليپي نيز لابد براي فتح اين رقابت‌ها بدون اقبال نخواهد بود.