در مذاكرات فراموش نكنيد؛

هزينه‌هايي كه ملت براي اورانيوم‌هاي غني شده داده‌اند

1500 کیلو اورانیوم تولیدی در پنج سال گذشته، هزینه‌های فراوانی را به کشور تحمیل کرده است. تصویب سه قعطنامه شورای امنیت که با آغاز چرخش سانتریفیوژهای غنی‌سازی، یکی یکی علیه منافع کشور به تصویب شورای امنیت سازمان ملل متحد رسیده‌اند و تنها درباره تحریم دو بانک ایرانی در اروپا، هم اکنون بیش از یک میلیارد دلار از اموال بیت‌المال ایران در نزد وزارت خزانه‌داری انگلستان بلوکه شده است...

کد خبر: ۷۰۲۸۲

تاریخ: ۰۶ آبان ۱۳۸۸ - ۱۱:۲۹

«تابناك» ـ هرچند 23 میله سوخت رآکتور امیرآباد سرانجام به 350 کیلوگرم اورانیوم غنی‌سازی شده 3.5 درصدی نیاز دارد تا دست‌کم 25 سال فعالیت کند و ترکیب این میله‌های سوخت، علاوه بر اورانیوم 20 درصد دارای اکسید اورانیوم و پوشش فلزی آلومنیومی هم می‌شود، اما به راستی، چرا مقامات آمریکایی و اروپایی می‌خواهند 1200 کیلوگرم اورانیوم از ایران بیرون کنند؟!

به گزارش خبرنگار «تابناك»، 1500 کیلو اورانیوم تولیدی در پنج سال گذشته، هزینه‌های فراوانی را به کشور تحمیل کرده است. تصویب سه قطعنامه شورای امنیت که با آغاز چرخش سانتریفیوژهای غنی‌سازی، یکی یکی علیه منافع کشور به تصویب شورای امنیت سازمان ملل متحد رسیده‌اند و تنها درباره تحریم دو بانک ایرانی در اروپا، هم اکنون بیش از یک میلیارد دلار از اموال بیت‌المال ایران در نزد وزارت خزانه‌داری انگلستان بلوکه شده است.

اموال چندین فروند کشتی ایرانی، با توجه به مصوبات کمیته تحریم سازمان ملل متحد، ضبط شده و دست‌کم افزایش قیمت بیست درصدی بر کالاهای ورودی به کشور در ارتباط با این تحریم و همچنین محدودیت‌های فراوانی برای مقامات ایرانی پدید آمده است.

بر پايه اين گزارش، خسارت‌های وارده به کشور به واسطه این تحریم‌های شورای امنیت سازمان ملل متحد در سه سال گذشته، بالغ بر ده‌ها میلیارد دلار بوده است که سبب آن، صرفا تولید اورانیوم غني شده با غلظت پايين ـ در مجموع به ميزان 1500 کیلو گرم ـ بوده است که اگر چرخش سانتریفیوژهای مجتمع غنی‌سازی اورانیوم نطنز نبود، هیچ گونه قعطنامه ای برعلیه ایران صادر نمی‌‌شد.

اکنون که آنها می‌خواهند ماحصل تلاش و زحمت ایرانیان را در چهار سال گذشته ـ که با زحمت فراوان متخصصان هسته‌ای کشور و همچنین هزینه میلیاردی برای آن ـ عاید کشور شده است، برای یک پروژه صوری یعنی تأمین سوخت رآکتور امیر آباد از آن خود کنند، دولتمردان هشیار ایران، باید این موضوع کلیدی را در مد نظر داشته باشند که این اورانیوم با چه هزینه ای تولید شده و هم و همت اصلی مقامات آمریکایی این است که به هر دلیل واهی، این اورانیوم را از کشور بیرون کنند؛ آیا نباید آنها قطعنامه‌های تصویبی شورای امنیت را علیه ایران ملغی کرده و همچنین برنامه غنی‌سازی ایران را به رسمیت شناخته و پرونده هسته‌ای ایران را به آژانس بین‌المللی انرژی هسته‌ای برگردانند؟

این کمترین انتظار ایرانیان است که در برابر 1200 کیلوگرم اورانیوم خود ـ که با صرف هزینه‌های فراوان تولید شده است ـ در یک مبادله عادلانه، ضمن آنكه همه تحريم‌هاي اعمال شده به واسطه فعاليت‌هاي هسته اي ايران در شوراي امنيت ملغي شود، امكان بهره‌گيري بيشتر ايران از فرصت‌هاي موجود در زمينه‌هاي گوناگون، اعم از اقتصادي، فناوري و سياسي فراهم شود.