در ورزش ایران مرغ همسایه شتر مرغ است!

بخش «نگاه شما» برای ارائه و معرفی «نگاه» مخاطبان «تابناک» به همه موضوعات است .هر مخاطب «تابناک» می تواند با مد نظر قرار دادن شرایط همکاری با این بخش، «نگاه» خود را به آدرس های زیر ارسال کند تا در معرض دید و داوری دیگر مخاطبان قرار گیرد. آدرس ایمیل: [email-masked] و یا آدرس تلگرام: www_tabnak_ir@

کد خبر: ۷۰۰۶۰۳

تاریخ: ۱۴ خرداد ۱۳۹۶ - ۲۲:۰۹

محسن بابادی: مدتی است سکوت پیشه نموده ام ، اما ظاهرا بی فایده است و میبایست باز هم بنویسم تا قلمم کمی آرام و قرار بگیرد . برای هزارمین بار پیاپی فدراسیون ها و باشگاه های فوتبال ، بسکتبال و...ایران اشتباهات نخ نما شده خویش را مرتکب شده ، ولی هیچکس لب به سخن نمی گشاید . گویا گرمای هوا آنقدر در جان ها رسوخ کرده که اصلا کسی حوصله پاسخگویی را ندارد .

آری در ورزش ایران نیز مرغ همسایه غاز است . البته غاز که چه عرض کنم ، شترمرغ است . اگر چنین نبود که این همه بازیکن خارجی رده 4 و 5 توسط دلال ها و آژانس های غیر مجاز ، آن هم با چنین مبالغ سرسام آوری وارد چرخه ورزش کشور نمیشدند . نکته خنده دار اینجاست :

(( دست آخر که بی کیفیتی و اسقاطی بودن آنان بر همگان عیان شود ، آنان را براحتی آب خوردن دیپورت کرده و کل هزینه های ترانسفر و حضور نصفه و نیمه این بازیکنان پیر و فرتوت را تمام و کمال می پردازند )) .

بله حقیقت تلخ است ، ولی خصوصا حالا که در تعطیلی لیگ های مختلف ورزشی قرار گرفته ایم ، میبایست آنقدر گفت و نوشت تا شاید ورزش رخوت بار کشور تکانی بخورد .

در کشور متمدن ما ، استعداد ها و نوابغ بی شماری وجود دارد که با کمترین امکانات ، با تکیه بر پشتکار و اراده ای فولادین و با پشتوانه ژنتیک عالی به سطح اول فوتبال ، بسکتبال و سایر ورزش های کشور میرسند و هنگامی که زمان برداشت دست رنج ریاضت و مزد تلاش آنهاست ، میبایست نیمکت نشین بازیکنان رو به افول ، پا به سن گذاشته  و در یک کلام (( فسیل شده )) خارجی شوند . تازه کار به همین جاها نیز ختم نشده و گاها در همان فصل نهایتا 10% تا 15 % قرارداد خویش را دریافت نموده و باید تا سال های سال ، آن هم با ده ها واسطه ، کانال ، خواهش و التماس به دنبال مابقی طلب خویش بدوند و در پس این تورم های تصاعدی و کمر شکن ، پولشان را با نیمی از ارزش اولیه اش و آن هم با منت فراوان از بدهکاران پرمدعا دریافت نمایند . براستی مگر آنان خانواده ندارند ؟ مگر فرزندان و همسران آنها چشم به راه تامین مخارجشان توسط پدر خانواده نیستند ؟ مگر ورزشکاران ایرانی حق مسافرت ، تفریح و زندگی کردن ندارند ؟

یا چون همانند بازیکنان خارجی اهل شکایت به فدراسیون های جهانی نیستند ، میبایست زیر دست و پای باشگاه ها له شوند ؟

اما داستان چیز دیگری است . باشگاه ها و فدراسیون های کشور ، از شکایات ورزشکاران خارجی به مراجع قضایی بین المللی بشدت میترسند و نه تنها با پایان فصل مسابقات پول آنان را تمام و کمال می پردازند ، بلکه در میانه فصل نیز ، هر گاه متوجه شوند دلال ها سرشان کلاه گذاشته و بازیکنان تاریخ انقضا گذشته را به آنها چپانده اند ، عذر این تحفه ها را خواسته و آنان را با دست پر و پرداخت تمامی حق و حقوقشان راهی تیم های دیگر یا کشورشان نموده و حتی ممکن است بازیکن خارجی دیگری را بعنوان جایگزین جذب نمایند .

مسولین فدراسیون فوتبال ، بسکتبال و سایر فدراسیون ها و ای مدیران باشگاه ها :

قدر ورزشکاران داخلی را دانسته و نگذارید آه آنان دامن گیر شما شده و در حالی که در انتهای فصل تنها 10 % پولشان را داده اید ، به بازیکنان خارجی 100% حق و حقوقشان را دو دستی تقدیم نموده باشید .

کمی انصاف هم داشته باشید بد نیست . حتما نباید ابزارهای قدرتمندی همچون کسر امتیاز ، سقوط به لیگ پایین تر و سایر محرومیت ها همانند چماق بالای سرتان باشد تا حق و حقوق ورزشکاران داخلی را بپردازید .

پس به خود بیایید . کمی از صندلی های خویش فاصله گرفته و قدر ورزشکاران محجوب ، قانع و وطن پرست کشورمان را بیش از پیش دانسته و کاری نکنید که ورزشکاران بیشتری در اثر غفلت و کوتاهی های شما و صرفا بعلت بی پولی ، به عضویت تیم های ملی و باشگاهی سایر کشور ها در آیند که اگر چنین شود خیانت شما در حق ورزش کشور نابخشودنی خواهد بود .