نامه ای بدون نام به رئیس جمهور و کاندیدای رقیب: مخالفانتان را تحقیر نکنید!

فرد پیروز و شکست خورده، می توانند این آداب را رعایت نکنند؛ مخالفانشان را تحقیر کنند، هر وقت توانستند توهین کنند، کینه رقابت های انتخاباتی را در این چهار سال پیش روی ادامه دهند؛ قدم به قدم همدیگر را تخریب و بدنام کنند و هر کاری که می توانند از زشتی از انجامش دریغ نورزند! مملکت هم چندان مهم نیست! مردم راهشان را پیدا می کنند!

کد خبر: ۶۹۷۵۵۴

تاریخ: ۰۴ خرداد ۱۳۹۶ - ۱۳:۳۰

لیلا تیموری-نامه ای بدون نام به رئیس جمهور: مخالفانتان را تحقیر نکید؛ به آنان توهین هم نکنید!

این روزها همه ایرانیان سرمست از برگزاری انتخاباتی هیجان انگیز و دولت و دولتیان سرمست تر از پیروزی دوباره بر رقیب اصولگرایشان هستند! هر چیزی آداب و مناسکی دارد و پیروزی و شکست هم از این امر مستثنا نیست! هم پیروزی آداب دارد و هم شکست؛ آدابی که البته در ایران کمتر رعایت می شود.

به گزارش «تابناک»؛ از آداب فرد شکست خورده در انتخابات این است که بر اساس قانون، شکست را بپذیرد و به رقیب پیروز تبریک بگوید و بکوشد در قول و عمل اگر پتانسیلی دارد ـ که قطعا دارد ـ برای تحقق برنامه های بنیادین کشور، به خدمت رئیس جمهور مستقر درآورد. به طرفدارانش بیاموزد که دوران رقابت های انتخاباتی پایان یافته و همه باید با هم در خدمت کشور و مردم در هر صنف و مسلکی که هستند، قرار بگیرند! بیاموزد که بنا نیست، چهار سال پیش روی، چهار سال درگیری و تخریب دولت به عنوان رقیب دائمی انتخاباتی باشد! رقیب سابق، اکنون رئیس جمهور ایران است و البته رئیس جمهور همه ایرانیان است و باید مورد حمایت تام و تمام همه ایرانیان باشد، چون رقابت ها پایان یافته و رئیس جمهور انتخاب شده و کشور و نظام سیاسی همچنان سر جایش هست و بنا نیست پس از انتخابات کسی تبر به ریشه نظام سیاسی کشور بزند.

اما از آداب فرد پیروز هم این است که رقیب را محترم دارد. او هم متوجه باشد که ایام کارزار تبلیغات انتخابات به پایان رسیده است. باید بداند که شأن او به عنوان یک رقیب انتخاباتی پایان یافته و اکنون شأن او، رئیس جمهور است، رئیس جمهور همه ایرانیان؛ ایرانیانی که به او رأی داده اند یا به رقیبش متمایل بوده اند و البته افرادی که در انتخابات به هر دلیلی شرکت نکرده اند! باید بداند که توهین و تحقیر مخالف، هرچند در دوران رقابت های انتخاباتی هم قابل قبول نبود، در دوران ریاست به شدت زشت تر و ناپسندتر است.

رئیس جمهور منتخب باید بداند که اگر بناست وعده هایش را برای مردم محقق کند، به همه جمهور نیاز دارد، باید بداند که اگر بناست از همین روز اول تا چهار سال بعد به جنگ مخالفان و منتقدان برود، نباید انتظار داشته باشد که آنان دست روی دست گذاشته و او را نظاره کنند. تخریب و بی اخلاقی و توهین، مستقیم تخریب و بی اخلاقی و توهین به همراه دارد. گرامی داشتن و بهره مندی از مکارم اخلاق، قدر رئیس جمهور را در منظر مردمان بالا می برد؛ خاصه رئیس جمهوری که پشتگرم به پشتیبانی فردی است که با بهره مندی از مکارم اخلاق یک بار برای مجلس، تکرار کرد و بار دیگر خواست که دیگران برای رئیس جمهور تکرار کنند!

از آداب فرد پیروز این است که متوجه باشد در انتخاباتی پیروز شده که در درون این نظام سیاسی برگزار شده و اگر بزرگی و سیادتی به دست آورده، آن را مدیون همین نظام با تمام ساختارهای آن است و بداند رهبری که وقتی مستمعانش شعار دادند: هیهات منا الذله، فرمود هیهات از عدم انتخابات! فرد پیروز در چنین نظام سیاسی و با چنین حمایت سنگین رهبر آن از انتخابات و نتیجه آن، به سیادت رسیده است. او باید بداند که وظیفه سازمانی او نیست که منتظر بنشیند تا اگر رأس نظام سخنی را بر زبان آورد، مستقیم و غیر مستقیم، پاسخی پر از نیش و کنایه بدهد!

البته فرد پیروز و شکست خورده می توانند  این آداب را رعایت نکنند؛ مخالفانشان را تحقیر کنند، هر وقت توانستند توهین کنند، کینه رقابت های انتخاباتی را در این چهار سال پیش روی ادامه دهند؛ قدم به قدم همدیگر را تخریب و بدنام کنند و هر کاری که می توانند از زشتی از انجامش دریغ نورزند! مملکت هم چندان مهم نیست! مردم راهشان را پیدا می کنند!